Στο Benue, εκεί που η Ιεραποστολή γίνεται δρόμος

Υπάρχουν τόποι όπου η Ιεραποστολή δεν γράφεται με λέξεις. Γράφεται πάνω στο κόκκινο χώμα, πυρωμένο απο τον αφρικανικό ήλιο, στις μεγάλες αποστάσεις, στις μικρές εκκλησίες από απλά υλικά, στα πρόσωπα ανθρώπων που αγωνίζονται καθημερινά για τα αυτονόητα. Ένας τέτοιος τόπος είναι η ορεινή Πολιτεία Benue, στην καρδιά της Νιγηρίας, εκεί όπου χτυπά δυνατά ο παλμός της Δυτικής Αφρικής.

Το Benue State αποτελεί σήμερα μία από τις πιο δυναμικές και αναπτυσσόμενες ιεραποστολικές εστίες της Ιεράς Μητροπόλεως Νιγηρίας. Μέσα σε μια εκτεταμένη περιοχή με δύσκολη πρόσβαση, χωμάτινους δρόμους και ελάχιστες υποδομές, δεκαπέντε ορθόδοξες κοινότητες μεγαλώνουν και αποκτούν σταθερές ρίζες, ενώ σε δύο ακόμη χωριά βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη η κατήχηση για τη δημιουργία νέων κοινοτήτων. Η προσπάθειά μας είναι σταθερή και συστηματική: να στηριχθούν οι ενορίες, να ενισχυθούν οι κληρικοί που σηκώνουν καθημερινά μεγάλο βάρος διακονίας και να δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές, ώστε η παρουσία της Εκκλησίας να αποκτά διάρκεια και προοπτική.

Εκεί η Ορθοδοξία προχωρεί αθόρυβα. Από χωριό σε χωριό, ύστερα από ώρες δρόμου, συναντούμε ανθρώπους που μπορεί να διαθέτουν ελάχιστα, αλλά γνωρίζουν να ανοίγουν την πόρτα τους, να μοιράζονται το λίγο και να προσεύχονται με πίστη απλή και βαθιά. Μέσα σε συνθήκες που συχνά δοκιμάζουν τις ανθρώπινες αντοχές, οι κληρικοί μας παραμένουν κοντά τους και μοιράζονται την καθημερινότητά τους. Γύρω από την Αγία Τράπεζα συγκροτείται μια ζωντανή Εκκλησία, άνθρωποι βαπτίζονται, παιδιά μεγαλώνουν μέσα στην ορθόδοξη παράδοση και οικογένειες βρίσκουν πνευματικό στήριγμα και ελπίδα.

Και όσο πλησιάζει κανείς τη ζωή αυτών των κοινοτήτων, τόσο περισσότερο αντιλαμβάνεται ότι η πνευματική διακονία συναντά και τις απλές ανάγκες της καθημερινότητας. Μέσα από αυτή τη σχέση γεννήθηκαν τα έργα που βρίσκονται σήμερα σε εξέλιξη. Έχουν ήδη τεθεί οι θεμέλιοι λίθοι δύο νέων χώρων: ενός πνευματικού κέντρου για την ενορία και τους κληρικούς και ενός χώρου συναντήσεως και δραστηριοτήτων για τις γυναίκες της κοινότητας. Παράλληλα προετοιμάζεται ιερατική κατοικία για τον τοπικό κληρικό και τη φιλοξενία του Επισκόπου κατά τις ιεραποστολικές περιοδείες του.

Δεν πρόκειται απλώς για τοίχους και στέγες. Οι χώροι αυτοί προορίζονται να γίνουν ανοιχτές αγκαλιές: τόποι κατηχήσεως και συναντήσεως, αλλά και σημεία προσφοράς τροφής, νερού και βασικής ιατρικής περίθαλψης. Ήδη δημιουργήθηκαν νέοι χώροι υγιεινής, ένα απλό αλλά πολύτιμο έργο για την καθημερινότητα και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων.

Οι ανάγκες, ωστόσο, δεν σταματούν εδώ. Σε μία από τις κοινότητές μας, ο παλαιός ναός, ταλαιπωρημένος από τον χρόνο και τις δύσκολες συνθήκες, κινδυνεύει πλέον με κατάρρευση και χρειάζεται να αποκατασταθεί, ώστε να παραμείνει η στέγη προσευχής των ανθρώπων του. Και λίγο πιο πέρα, σε χωριά της ίδιας ευρύτερης περιοχής, η ανάγκη γίνεται ακόμη πιο στοιχειώδης: γίνεται δίψα. Εκεί δεν υπάρχουν πηγάδια και η πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό παραμένει καθημερινός αγώνας. Η Ιερά Μητρόπολη προσπαθεί για τη διάνοιξη νέων πηγαδιών, ώστε ολόκληρες κοινότητες να αποκτήσουν αυτό που για εμάς θεωρείται αυτονόητο. Γιατί πριν ακόμη το νερό γίνει σύμβολο στη γλώσσα της πίστεως, είναι ζωή. Και όταν φτάνει εκεί όπου λείπει, η αγάπη παύει να είναι μόνο λόγος και γίνεται πράξη.

Στο Benue της Νιγηρίας συνειδητοποιούμε καθημερινά ότι η ιεραποστολική προσφορά δεν τελειώνει όταν μια βοήθεια ξεκινά από έναν μακρινό τόπο. Τότε, στην πραγματικότητα, αρχίζει. Όταν φτάσει στον άνθρωπο, γίνεται σχέση, κοινωνία προσώπων και συμπόρευση. Μια προσφορά μπορεί να γίνει νερό, τροφή, στέγη, χώρος προσευχής· μπορεί να γίνει η σιωπηλή βεβαιότητα ότι, χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά, κάποιος σκέφθηκε έναν άγνωστο άνθρωπο ως αδελφό.

Γι’ αυτό η διακονία της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής έχει για εμάς ξεχωριστή σημασία. Με μακρόχρονη συνέπεια, εκκλησιαστικό φρόνημα και ευαισθησία, αποτελεί πολύτιμο συνοδοιπόρο της Ορθόδοξης μαρτυρίας στην Αφρική, γεφυρώνοντας αποστάσεις και ενώνοντας ανθρώπους στην κοινή διακονία. Πίσω από κάθε προσφορά της βρίσκονται άνθρωποι που πιστεύουν ότι η απόσταση δεν καταργεί την αδελφοσύνη. Προς την Αδελφότητα, τους συνεργάτες, τους δωρητές και όλους όσοι αθόρυβα στηρίζουν αυτή τη διακονία εκφράζουμε τη βαθιά ευγνωμοσύνη μας.

Και όταν, ύστερα από ώρες δρόμου, αφήνεις πίσω σου ένα μικρό χωριό του Benue, δύσκολα γνωρίζεις ποιος τελικά έδωσε και ποιος έλαβε περισσότερα. Γιατί εκεί, μέσα στη φτώχεια των μέσων, ανακαλύπτεις έναν διαφορετικό πλούτο: μια Εκκλησία που γεννιέται και μεγαλώνει αθόρυβα.

Κάθε νέα στέγη, κάθε πηγάδι, κάθε Θεία Λειτουργία κάτω από τον ουρανό της Νιγηρίας γίνεται μαρτυρία ότι η Ορθοδοξία συνεχίζει να βαδίζει.

Όχι για να κατακτήσει τόπους.

Αλλά για να συναντήσει ανθρώπους.

Ο Νιγηρίας Νικόδημος