Ινδία


Η Ινδία είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο με 1,2 δισεκατομμύρια κατοίκους και έκταση 3.287.263 τ.χλμ. Επίσημες γλώσσες είναι τα ινδικά και τα Αγγλικά και πρωτεύουσα το Νέο Δελχί. Στη χώρα υπάρχουν 20 ενορίες με Ινδούς ιερείς. Το διοικητικό σύστημα δε βοηθά την Ορθόδοξη Εκκλησία. Επίσης, υπάρχει σημαντικότατη φιλανθρωπική δράση.

Ο πόνος του αποχωρισμού

25 Νοεμβρίου 2016

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής,
Χαίρετε πάντοτε εν Κυρίω!

Σπεύδω καθυστερημένα να σας ενημερώσω ότι λάβαμε τη δωρεά σας ύψους 5.000 ευρώ και ειλικρινά σάς ευχαριστώ εκ βάθους ψυχής.

Την τελευταία περίοδο, ήμουν στο νοσοκομείο, μέρα και νύκτα, δίπλα σε ενα 6χρονο κοριτσάκι, που ξαφνικά, ενώ ήταν υγιές και χαρούμενο, έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία, η οποία εκδηλώθηκε με δυνατό πονοκέφαλο. Το πήγα αμέσως στο γιατρό, αλλά εκεί εχασε τις αισθήσεις του και δεν ξαναξύπνησε. Έπειτα το πήγα στο νοσοκομείο και ξόδευσα ό,τι ειχα στην άκρη. Διασωληνώθηκε κι έπεσε σε βαθύ κώμα. Οι γιατροί από την πρώτη στιγμή δεν έδωσαν ελπίδες, αλλά εγώ ήλπιζα σε ένα θαύμα. Τρείς φορές την ημέρα με άφηναν να μπαίνω στην εντατική και να το βλέπω. Του μιλούσα, του φώναζα, μήπως και με ακούσει και ξυπνήσει. Παρακαλούσα το Θεό, την Παναγία μας και όλους τους Αγίους. Πριν τρεις μέρες αναπαύθηκε. Ό,τι κρίνει ο άγιος Θεός.

Αυτή την εβδομάδα στη Δυτική Βεγγάλη τα πάντα είναι κλειστά, λόγω ινδουιστικών εορτών. Κανείς δε δουλεύει εκτός από μένα. Το προσωπικό του ορφανοτροφείου είναι σε άδεια λόγω της γιορτής και έτσι εγώ κάνω και χρέη μαγείρισσας. Πιο πολύ συντονίζω, γιατί τα μεγάλα κορίτσια με βοηθάνε. Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!

Να είσαστε όλοι καλά και μη σταματάτε να προσεύχεσθε για μας.

Με την εν Χριστώ αγάπη
αδελφή Νεκταρία

Αγκαλιά καρδιακής αγάπης από την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ινδία

7 Απριλίου 2015

Children_8

Η συμμετοχή μου στο έργο της Φιλανθρωπικής Κοινότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ινδία υπήρξε μια εκ του σύνεγγυς γνωριμία μου με την αδελφή Νεκταρία.

Μόνη της αυτή φέρει ευθύνες, που υπό άλλες συνθήκες θα απαιτούσαν μια ολόκληρη στρατιά: διοικεί πέντε σχολεία -τέσσερα στην ύπαιθρο και επιπλέον το Αγγλόφωνο Γυμνάσιο «Άγιος Ιγνάτιος» στο Ορφανοτροφείο θηλέων-, πέντε ιατρικές κλινικές σε απομακρυσμένα χωριά, δώδεκα εκκλησίες, τον κλήρο, το προσωπικό, το καθημερινό πρόγραμμα πρωινής σίτησης, που παρέχει γάλα και μπισκότα σε περίπου 100 παιδιά. Για μερικά παιδιά, μάλιστα, αυτό είναι το μόνο γεύμα που θα λάβουν όλη την ημέρα! Διευθύνει επίσης το πρόγραμμα καθημερινών συσσιτίων, που παρέχει γεύματα σε 80 – 100 από τους φτωχότερους των φτωχών, αστέγους, τυφλούς, αναπήρους. Και φυσικά, διευθύνει το Ορφανοτροφείο θηλέων «Θεοτόκος», που φιλοξενεί 80 κορίτσια, και το Ορφανοτροφείο αρρένων «Άγιος Ιγνάτιος»με 50 αγόρια. Και μετά από όλα αυτά, διαχειρίζεται μια ατέλειωτη λίστα καθημερινών εργασιών και την απίστευτη γραφειοκρατία που όλα αυτά συνεπάγονται.

morning-feeding-program1

Μεταμορφώσεις ψυχών

Τα παιδιά των ορφανοτροφείων είναι εξαιρετικά όμορφα, ταλαντούχα και έξυπνα. Η αδελφή τούς προσφέρει όχι μόνο ένα καταφύγιο, αλλά ένα σπίτι. Περισσότερο από τυχερά, είναι κι ευλογημένα. Έχουν ελπίδα και όνειρο. Έχουν στόχους μπροστά τους και η δυναμικότητα που ακτινοβολούν είναι μεταδοτική. Έχουν τόση αγάπη να μοιραστούν, που σε βγάζει νόκ άουτ από την πρώτη στιγμή που περνάς την πύλη του ορφανοτροφείου. Τα χαμόγελα τους είναι μόνιμα, αυθόρμητα και γνήσια. Ένιωσα αμέσως πολύ δεμένη μαζί τους και έγινα μέλος αυτής της μεγάλης οικογένειας.

Προηγουμένως, ποτέ αυτά τα παιδιά δεν είχαν τίποτε, ποτέ δεν πήγαιναν στο σχολείο. Δεν ήξεραν πώς να κρατήσουν ένα μολύβι ή να φορούν σωστά τα ρούχα τους. Η μετάβασή τους από την παλιά ζωή της αφάνταστης φτώχειας και οδύνης στη ζωή του ορφανοτροφείου, όπου έχουν φαγητό τρεις φορές την ημέρα από 2-3 μερίδες, αν θέλουν, και όπου κανείς δεν τους χτυπά και δεν τους φωνάζει, όπου έχουν ένα κρεβάτι και μπάνιο και τοίχους και καθαρά ρούχα και χιλιάδες άλλα καλά, αυτή η μετάβαση μπορεί να είναι δύσκολη γι’ αυτά. Είναι ένας τελείως νέος κόσμος, αλλά μπορείς να δεις σε αυτούς μια άμεση μεταμόρφωση.

Η Modumita, της οποίας η μητέρα σκοτώθηκε σε ατύχημα και ο πατέρας της δεν ήταν κατάλληλος να τη φροντίσει, ήρθε στο ορφανοτροφείο πολύ μικρή και τώρα είναι 7 χρονών. Λαμβάνοντας εκπαίδευση στο σχολείο «Άγιος Ιγνάτιος», μπορεί πλέον να ονειρεύεται να γίνει δασκάλα, όταν μεγαλώσει!

Ο Ashim (Μηνάς) είναι ένα γλυκό δωδεκάχρονο αγόρι που είναι ορφανό από πατέρα και η μητέρα του πάσχει από ανίατη ασθένεια και δεν μπορεί να φροντίσει ούτε τον εαυτό της. Δεν είχε πάει ποτέ σχολείο μέχρι που ήρθε στο Ορθόδοξο ορφανοτροφείο πριν από 5 χρόνια. Τώρα παρακολουθεί την Γ΄ Δημοτικού, χωρίς να τον νοιάζει που όλοι στην τάξη του είναι μικρότεροι από αυτόν. Αντίθετα, είναι ευγνώμων για αυτή την ευκαιρία και προσπαθεί σκληρά. Όταν μεγαλώσει, θέλει να γίνει ιερέας. Τις Κυριακές βγαίνει πρωί-πρωί από το ορφανοτροφείο και πηγαίνει στην εκκλησία για να διακονήσει στο ιερό. Τον έβρισκα στο ιερό κάθε Κυριακή στις 7 παρά τέταρτο!

lunch-distribution

Kalimera children

Η Αδελφή Νεκταρία είναι ευλογημένη με τόσα πολλά ταλέντα. Μιλάει πολλές γλώσσες. Ενεργεί ως διαχειρίστρια, λογίστρια, δασκάλα, διευθύντρια, μητέρα, πνευματική οδηγός. Και όλο αυτό το φιλανθρωπικό έργο το κάνει σε μια χώρα, όπου ο Χριστιανισμός, πόσο μάλλον η Ορθοδοξία, δεν έχει παρά μια ελάχιστη και αφανή παρουσία. Η χριστιανική της αφοσίωση είναι εύγλωττη στις πράξεις της ως ανιδιοτελούς, αγαπώσης διακόνου του Θεού. Και όμως, ό,τι κάνει αντιμετωπίζεται με καχυποψία.

Όλα αυτά δεν τα γράφω, για να να της πλέξω το εγκώμιο. Τα γράφω, επειδή μέσω των προσπαθειών μας ίσως μπορούμε να ελαφρύνουμε το βάρος που έχει να κουβαλήσει και να βοηθήσουμε τα προγράμματα της Φιλανθρωπικής Κοινότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ινδία να συνεχίσουν να λειτουργούν.

Εύχομαι να μπορέσω να την ξαναδώ, ώστε να μπορώ να την αγκαλιάσω, αυτήν και τα παιδιά της, που είναι πλέον και δικά μου παιδιά. Kalimera sister, kalimera children.
Πρεσβυτέρα Lisa Koo
San Jose, California

21 Αυγούστου 2014

Η ιεραποστολή στην Καλκούτα συνεχίζεται με δυσκολίες λόγω έλλειψης στελεχών. Ο φόρτος εργασίας είναι μεγάλος και η υγεία των στελεχών δεν είναι η καλύτερη, ενώ νέα προβλήματα αναφύονται συνεχώς. Παρ’ όλα αυτά το έργο συνεχίζεται, για όσο ακόμη επιτρέψει ο Θεός. Ας προσευχόμαστε όλοι να δίνει ο Κύριος υπομονή και δύναμη, φώτιση και διάκριση στα υπάρχοντα στελέχη. Ας προσευχόμαστε επίσης να αναδείξει μια νεαρή, ευσεβή και ικανή συνεργάτιδα, μοναχή ή λαϊκή, για να διακονήσει στο πολύπλευρο έργο που επιτελεί η Ορθόδοξη Εκκλησία μας στην ινδική χερσόνησο.

Παιδιά των ορφανοτροφείων μας

Καλκούτα: κατακλυσμός των μουσώνων, πλημμύριδα της φτώχειας

20 Δεκεμβρίου 2013

Αγαπητοί αδελφοί,
Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε!

Αισθάνομαι μεγάλη συγκίνηση για την συντρέχουσα αγάπη της Αδελφότητάς σας και την οικονομική βοήθεια που μάς προσφέρατε στις δύσκολες αυτές στιγμές που αντιμετωπίζουμε εδώ στην Ινδία. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι κάποιοι αδελφοί μάς θυμούνται. Σας ευχαριστώ που το κάνετε και τώρα, όπως το κάνατε από την αρχή του ιεραποστολικού έργου στην Ινδία με το μακαριστό π. Αθανάσιο Ανθίδη.

Είναι αλήθεια ότι άργησα να επικοινωνήσω μαζί σας, διότι διήλθαμε δια πυρός και ύδατος και ασθενειών και αναγκών και περιστάσεων, ειδικά το τελευταίο τρίμηνο. Χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς ελεύθερο χρόνο για αλληλογραφία. Με το νου συχνά να σταματά μπροστά σε αδιέξοδα!….

Άνοιξαν οι καταρράκτες του Ουρανού… Έβρεχε νυχθημερόν από τις 19 Αυγούστου. Πλημμύρισε η πόλη Καλκούτα, πλημμυρίσαμε στο ορφανοτροφείο θηλέων! Ξεχείλισαν τα ποτάμια και οι λίμνες. Έγιναν οι δρόμοι ποτάμια και όλος ο τόπος μια λιμνοθάλασσα. Η κυκλοφορία γίνεται μόνο με αυτοσχέδιες βαρκούλες από κορμούς δένδρων.

Τις δυο πρώτες μέρες τα παιδιά το χάρηκαν. Το νερό ήταν καθαρό της βροχής και μπόρεσαν να κολυμπήσουν στην αυλή και να παίξουν, αλλά στη συνέχεια ανακατεύθηκε με κοπριές και απόβλητα βόθρων που υπερχείλισαν και μετατράπηκε σε βούρκο. Το μόνο καλό είναι ότι γέμισε η αυλή μας ψάρια. Επί τρείς μήνες δεν αγοράσαμε. Τα έφερε ο Θεός στη πόρτα μας! Μαζί με τα ψάρια όμως το νερό παρέσυρε μέσα και φίδια φαρμακερά που ζητούσαν να βρούν κάποιο στεγνό μέρος… Και στεγνό μέρος ήταν μόνο τα κτίριά μας που ευτυχώς είναι υπερυψωμένα και το νερό σταμάτησε μόλις 2 εκατοστά στο τελευταίο σκαλοπάτι της εισόδου.

Φτιάξαμε αυτοσχέδια γεφύρια, πάνω στα οποία πρέπει να κρατάς καλή ισορροπία, για να πηγαίνουμε από το ένα κτίριο στο άλλο.Ο μεγάλος εφιάλτης ήταν και είναι τα φίδια. Πέθαναν αρκετοί στη περιοχή μας από δάγκωμα φιδιού, μεταξύ αυτών και δυο παιδάκια. Μας φύλαξε ο Θεός μέχρι στιγμής και ελπίζω μέχρι τέλους.

Έπειτα, ξέσπασαν επιδημίες από τις οποίες δεν γλυτώσαμε. Αυτές τις ημέρες μένω στο ορφανοτροφείο αρρένων. Είναι τα περισσότερα παιδιά άρρωστα με ανεμοβλογιά. Κόλλησε και ο Χερουβίμ, ο Ορθόδοξος νέος που είναι εδώ υπεύθυνος, η μαγείρισσα με όλο το προσωπικό και ο θυρωρός και έφυγαν. 58 αγόρια θέλουν φροντίδα. Μετακόμισα εδώ και μόνη μου προσπαθώ να τα προλάβω και να τα καταφέρω κάνοντας τη νύχτα μέρα!… Εύχεσθε να βοηθήσει ο Θεός να αντέξω μέχρι να γίνουν όλοι καλά.

Η περιοχή μας είναι αγροτική. Οι σοδειές των ανθρώπων κατεστράφησαν ολοσχερώς και το κακό συμπλήρωσε ο τυφώνας που ξερίζωσε καρποφόρα δέντρα και γκρέμισε σπίτια στο πέρασμά του.
Βασικά είδη διατροφής έγιναν πλέον είδη πολυτελείας. Υπάρχει έλλειψη και οι τιμές εκτινάχθηκαν στα ύψη! Απρόσιτα για τους πολλούς. Οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση. Άστεγοι και πεινασμένοι. Έρχονται στην Ιεραποστολή με ελπίδα και εκλιπαρούν για βοήθεια. Η καρδιά μου σφίγγεται. Κανείς δε με πιστεύει, όταν λέω ότι πολύ λυπάμαι αλλά αδυνατώ να τους βοηθήσω, διότι και η ίδια πλέον με πολύ κόπο, αγώνα και αγωνία τα βγάζω πέρα.

Τι να σας πώ; Στις 29 Οκτωβρίου χρειαζόμουν 3.800 ευρώ για τη μισθοδοσία δασκάλων, γιατρών και υπόλοιπου προσωπικού και μου είχαν απομείνει στο λογαριασμό μας ελάχιστα χρήματα. Γι’ αυτό σάς έγραψα στην αρχή ότι ο νους σταματά μπροστά σε αδιέξοδα… Αν δεν υπήρχε ο καλός Θεός και η αγάπη Του να βρεί τη τελευταία στιγμή μια λύση, δεν θα υπήρχαμε κι εμείς σήμερα. «Εν Αυτώ γαρ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν».

Η αγάπη του Θεού είναι μεγάλη, συχνά μάς δοκιμάζει «ως χρυσόν εν χωνευτηρίω» και στο τέλος απλώνει μειδιώντας το Χέρι Του και μας λέει: «Ολιγόπιστε γιατί δείλιασες;».

Με την ευχή ο Θεός να σας χαρίζει υγεία και δύναμη και να ευλογεί το έργο της Αδελφότητος.
Αδελφή Νεκταρία

Μικρές ιστορίες παιδιών

Κοιτώντας κανείς τις φωτογραφίες των παιδιών μας, είναι δύσκολο να αναλογιστεί τα βάσανα που έχουν συναντήσει στα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Βλέποντας κανείς τις συνθήκες ζωής και τις παροχές στα Ορφανοτροφεία μας δεν μπορεί να φανταστεί από πόσο τρομακτικές συνθήκες ξέφυγαν. Στο κείμενο που ακολουθεί σκιαγραφούμε το παρελθόν δύο εκ των παιδιών μας. Οι ιστορίες τους είναι διαφορετικές. Κοινό σημείο η εξαθλίωση, η παραμέληση/εγκατάλειψη που σημάδεψε τη βρεφική τους ηλικία, γεγονός που χαρακτηρίζει την πρότερη ζωή όλων των ορφανών μας.

Μαρία

Η Μαρία (Πότζα) μεγάλωσε στους δρόμους της Καλκούτας. Όταν έφτασε στο Ορφανοτροφείο πριν από 4 χρόνια, αντικρίσαμε ένα παιδί που το κορμάκι του ήταν πληγιασμένο από τα δερματικά προβλήματα. Αμέσως έτεινε το χέρι του προς εμάς λέγοντας «τακά, τακά ντάου», δηλ. «λεφτά, λεφτά δώσ’ μου», αφού από νήπιο γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της ζωής: για να επιβιώσει, ζητιάνευε και τη νύχτα κοιμόταν μόνη της στους δρόμους. Με το που εισήχθη στο Ορφανοτροφείο, την απαλλάξαμε από τα βρώμικα, κουρελιασμένα της ρούχα και ένα ζεστό μπάνιο υποδέχθηκε το ταλαίπωρο κορμάκι της. Ήταν τόσο πληγιασμένη που πονούσε στην επαφή της με το νερό και το σαπούνι. Ακολούθησε μια μερίδα ζεστό φαγητό και αμέσως κι άλλο κι άλλο. Δεν πίστευε στα μάτια της η μικρή Μαρία: τόσο φαγητό, χωρίς να χρειαστεί να ζητιανεύσει! Και δεν ήταν μόνο το φαγητό: ιατρική φροντίδα και φάρμακα έκλεισαν τις πληγές στο σώμα της και ανακουφίστηκε από τα δερματικά προβλήματα που η παντελής έλλειψη φροντίδας και υγιεινής είχαν δημιουργήσει. Μα πάνω απ’ όλα η αγάπη έρχεται να επουλώσει τις πληγές της ορφάνιας και της εγκατάλειψης. Στα 4 χρόνια που είναι η Μαρία μαζί μας, γνώρισε τι θα πει φροντίδα, στοργή, χαρά, παρέα, παιχνίδι. Ήδη γράφει, διαβάζει και παρά τη μικρή της ηλικία (σε ένα μήνα θα πάει στα νήπια), γνωρίζει πολύ καλά να επικοινωνεί στα αγγλικά.

Αγόρια του Ορφανοτροφείου μας

Αγόρια του Ορφανοτροφείου μας

Ρόνι

Ανάμεσα στα αγοράκια του ορφανοτροφείου μας είναι και ο μικρός Ρόνι. Ο Ρόνι γεννήθηκε στα παραπήγματα, που φυτρώνουν σε κάθε γωνιά της Καλκούτας. Ήταν ένα αγρίμι, όταν πριν 2 χρόνια ήρθε στο Ορφανοτροφείο «Άγιος Ιγνάτιος». Ήταν ένα νευρικό και ζωηρό παιδί, που δεν ήξερε να επικοινωνεί παρά μόνο με βρισιές, που έκαναν και τους μεγάλους να κοκκινίζουν. Ένα θυμωμένο μικρό παιδί, που η σκληρότητα που αντίκρισε με τα παιδικά του μάτια στις παραγκουπόλεις, το έκανε να έχει βία και αντίδραση μέσα του. Κλωτσούσε, έβριζε, έφτυνε για να δημιουργήσει μια απόσταση ασφαλείας γύρω του. Ποιος ξέρει τι κακοποίηση είχε υποστεί, για να αντιδρά με αυτό τον τρόπο; Σάστισε από την πρώτη μέρα, που κανείς δεν αντέδρασε με βία στη στάση του. Μόνο αγκαλιά γνώρισε και αγάπη από τη συμπεριφορά μας. Πολύ γρήγορη και θεαματική ήταν η μεταστροφή του: είναι ένα από τα πιο πρόθυμα και υπάκουα αγοράκια μας, χαρούμενο και πολύ γλυκομίλητο. Του αρέσει το σχολείο και με χαρά φοράει το πρωί τη στολή του για να πάει στα νήπια. Έχει κλείσει 2 χρόνια στο ορφανοτροφείο.


Τα παιδιά αυτά, όταν μετά το διάβασμά τους παίζουν στην αυλή, κοιτάζουν κάποιες φορές με λαχτάρα την πύλη του Ορφανοτροφείου, μήπως έρθει κάποιος δικός τους συγγενής να τα επισκεφτεί. Μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανιστεί κανείς.

Είναι πεντάρφανα, όπως πολλά από τα ορφανά μας. Δεν έχουν κανένα απολύτως. Όμως παρά τη μικρή ηλικία τους, ξέρουν ότι σε κάποια μακρινή χώρα που λέγεται Ελλάδα, υπάρχουν κάποιοι που τα νοιάζονται, κάποιοι που χωρίς να τα γνωρίζουν προσωπικά, στέργουν στις ανάγκες τους. Είναι οι συγγενείς της μεγάλης αυτής οικογένειας του Ορφανοτροφείου, χάρη στους οποίους μπορούν οι ανάγκες τους και τα όνειρά τους να γίνονται πραγματικότητα. Γι’ αυτό χαίρονται και ευγνωμονούν. Δεν έχουν τρόπο να ανταποδώσουν τη μεγάλη σας δωρεά, αλλά μέσα από την καθαρή παιδική τους καρδιά υψώνεται μια ευχή για εσάς στην καθημερινή τους προσευχή:

«Σας ευχαριστούμε».

Αδελφή Νεκταρία

Ευχαριστίες από την Καλκούτα

Κορίτσια του ορφανοτροφείου μας

Κορίτσια του ορφανοτροφείου μας

Αγαπητοί αδελφοί,
Χριστός Ανέστη!

Με αισθήματα βαθειάς ευγνωμοσύνης χαράζω αυτές τις λίγες γραμμές, για να σας ευχαριστήσω για τη συνεχή αγάπη, συμπαράσταση και βοήθεια στην Ιεραποστολή των Ινδιών.

Παρά τις δύσκολες και τραγικές στιγμές που βιώνει η Πατρίδα μας, καταφέρατε, ως εκ θαύματος, και πάλι να μας στηρίξετε το τελευταίο τρίμηνο (Μάρτιο – Μάιο 2013) με το σεβαστό ποσό των 12.300 ευρώ συνολικά. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους δωρητές, που εξακολουθούν να δίδουν, πλέον από το υστέρημα τους, και να ευχηθώ ταπεινά το Φως και η Χαρά της Αναστάσεως του Κυρίου μας να πλημμυρίζει την ψυχή και τη ζωή τους.

Όσο και αν προσπαθούμε να περιορίσουμε τα έξοδα, οι ανάγκες σε ένα έργο τόσο εκτεταμένο και πολύπλευρο παραμένουν πολλές και επιτακτικές, οπότε το κάθε ευρώ είναι για μας ζωτικής σημασίας. Προσευχόμαστε η Αγάπη και η Πρόνοια του Θεού να μην εγκαταλείψει ούτε τους Έλληνες συμπατριώτες μας που δοκιμάζονται ούτε και εμάς στη μακρινή Ινδία.

Παρακαλώ να εύχεσθε για μας εκτενώς ο Κύριος να μας φωτίζει και στηρίζει σε αυτό τον δύσκολο αγώνα και να ευλογεί την ταπεινή μας διακονία στο δικό Του Έργο.

Με θερμές ευχαριστίες και εν Χριστώ αγάπη
Αδελφή Νεκταρία

Στα σύνορα της αγάπης

4 Απριλίου 2013
Γεύμα για τα κορίτσια του ορφανοτροφείου μας

Γεύμα για τα κορίτσια του ορφανοτροφείου μας

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,

Άπειρη η ευγνωµοσύνη µου στην Αδελφότητα και όλους τους δωρητές που, παρά τις δυσκολίες και τις ανάγκες στην Ελλάδα, δεν µας ξεχνάτε. Έλαβα το ποσό των 8.000 ευρώ για τις ανάγκες του ορφανοτροφείου και εκ νέου σας ευχαριστώ.

Ευχόµαστε θερµά από τη µακρινή Ινδία ο Κύριος Ιησούς να ευλογεί τη ζωή σας και να οδηγεί τα βήµατα όλων µας σε οδό σωτηρίας.

Στις 21 Νοεµβρίου, έγινε πανηγυρική Θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό Εισοδίων της Θεοτόκου του ορφανοτροφείου θηλέων. Ήταν διπλή η χαρά µας τις άγιες αυτές ηµέρες, καθώς µάς τίµησε µε την παρουσία του ο Σεβασµιώτατος  Μητροπολίτης µας, ο Σιγκαπούρης κ.κ. Κωνσταντίνος.

Mε µεγάλο αγώνα και µε τη βοήθεια του Θεού, διατηρούµε ακόµη τα ζωτικότερα από τα φιλανθρωπικά µας προγράµµατα: τα δύο ορφανοτροφεία και το σχολείο µας, τα συσσίτια στους φτωχότερους των φτωχών και το πρωινό στα άστεγα παιδιά της Καλκούτας, ενώ στα χωριά λειτουργούν τα πέντε σχολεία και τα πέντε ιατρεία µας.

Η πορεία του σχολείου «Ο Άγιος Ιγνάτιος» είναι ανοδική, κρίνοντας από την ουσιαστική πρόοδο των παιδιών µας αλλά και το πλήθος των αιτήσεων φτωχών παιδιών της περιοχής για εγγραφή στη νέα σχολική χρονιά. Χάρη σε δωρεά από τη Θεσσαλονίκη, έχουµε ξεκινήσει την κατασκευή εξωτερικών χώρων υγιεινής και επιπρόσθετων εξόδων κινδύνου που απαιτούνταν για την πιστοποίηση του σχολείου για τις ανώτερες βαθµίδες. Το έργο αυτό, που αναµένεται να ολοκληρωθεί εντός διµήνου, έδωσε µια ανάσα στην αγωνία για το εκπαιδευτικό µέλλον των παιδιών µας.

Χάρη στη συγκέντρωση δωρεών από την Αµερική και την Αυστραλία δόθηκε παράταση ζωής στη λειτουργία των ορφανοτροφείων µας. Θερµά ευχαριστούµε όλους εσάς, που µέσα στο ζοφερό κλίµα της οικονοµικής κρίσης, µας σκεφτήκατε και απαλύνατε την αγωνία µας.

Παραµένει σηµαντικός ο στόχος για τη δηµιουργία φάρµας µε σκοπό την όσο το δυνατόν πληρέστερη κάλυψη των αναγκών µας σε τρόφιµα, για τις ανάγκες των ιδρυµάτων αλλά και των συσσιτίων. Ειδικά τώρα που οι τιµές των τροφίµων στην Ινδία έχουν διπλασιαστεί και το κόστος κάλυψης της σίτησης έχει εκτοξευτεί στα ύψη, το απαραίτητο αυτό έργο καθίσταται ζωτικής σηµασίας! Όµως, µε τη δραµατική µείωση των δωρεών λόγω της κρίσης, οι ρυθµοί ολοκλήρωσης των απαιτούµενων υποδοµών είναι αργοί. Έχουµε σε µεγάλο βαθµό προχωρήσει στην περίφραξη του χώρου αυτού και τη µερική επιχωµάτωσή του, αλλά µέχρι την τελική διαµόρφωσή του σε γόνιµη έκταση έχουµε πολύ δρόµο ακόµη να διανύσουµε.

Έστω και η ελάχιστη δωρεά αποµακρύνει την πιθανότητα να επιστρέψουν τα παιδιά µας στους δρόµους, όπου γεννήθηκαν. Είµαστε ευγνώµονες για τη διαρκή σας στήριξη. Η κάθε σας συνδροµή -πνευµατική και υλική- µας καθιστά µάρτυρες της συµπόνιας, του πνεύµατος αλληλεγγύης και της χριστιανικής σας αγάπης.

Αδελφή Νεκταρία

Στηρίζοντας ενεργά τα ορφανά στην Ινδία

11 Δεκεμβρίου 2012
Ενημερώνουμε τους αγαπητούς φίλους της Ιεραποστολής, ότι με την ευαισθησία των δωρητών μας έχουν ήδη συγκεντρωθεί άλλες 10.000 ευρώ, τις οποίες προσεχώς θα αποστείλουμε προς στήριξη των ορφανοτροφείων μας.

Συσσίτιο στην Ινδία

Ενημερώνουμε τους αγαπητούς φίλους της Ιεραποστολής, ότι με την ευαισθησία των δωρητών μας έχουν ήδη συγκεντρωθεί άλλες 10.000 ευρώ, τις οποίες προσεχώς θα αποστείλουμε προς στήριξη των ορφανοτροφείων μας.

Ένα ευχαριστώ και μόνο δεν αρκεί για την πολύτιμη συνεισφορά σας. Σε αυτούς τους δύσκολους οικονομικά καιρούς, είναι για μας μεγάλη ανακούφιση να γνωρίζουμε ότι είστε στο πλευρό μας στον αγώνα που δίνουμε, να νοιώθουμε ότι είστε δίπλα μας, κι ας είστε μακριά, στο να διατηρούμε το χαμόγελο και την ελπίδα των ορφανών αγοριών και κοριτσιών μας.

Νιώθουμε ότι συμμερίζεστε την αγωνία μας για το παρόν και το μέλλον του φιλανθρωπικού έργου της Ιεραποστολής στην Ινδία, έργου που προσπαθούμε να διαφυλάξουμε από τους κλυδωνισμούς που προκαλεί η οικονομική κρίση. Η αξία του οβολού σας είναι ανεκτίμητη, είναι ένα ακόμη «λιθαράκι» στα παιδιά των δρόμων, το μεσημεριανό συσσίτιο στους αστέγους και αναπήρους, τα 5 ιατρεία μας και τα 5 σχολεία σε απομακρυσμένα φτωχά χωριά. Αναγκασθήκαμε όμως να κλείσουμε 4 ιατρεία. Δυστυχώς δεν είχαμε άλλη επιλογή.

Σε αυτή την οικονομική δεινότητα και αβεβαιότητα, που ο καθένας από σας ενδεχομένως βιώνει στην προσωπική του ζωή, το ότι επιλέγετε για ακόμη μια φορά να μας στηρίξετε φανερώνει τη μεγαλοκαρδία σας αλλά και την εμπιστοσύνη σας για την ορθή διαχείριση της δωρεάς σας.

Το υστέρημά σας σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς αποκτά πολλαπλάσια αξία, καθώς μπολιάζεται με το πραγματικό «χρυσάφι»: την αγάπη, τη σπουδαιότερη αξία της χριστιανικής ζωής, που δεν απαιτεί πολλά, αλλά τη διάθεση της καρδιάς μας.

Με αγάπη Χριστού,
Αδελφή Νεκταρία

Ινδία: Διαρκής αγώνας επιβίωσης

2 Οκτωβρίου 2012

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε!

Με τη δική σας αγάπη και βοήθεια παίρνω δύναμη και κουράγιο για τη συνέχεια του ιεραποστολικού αγώνα. Προσπαθούμε να διατηρήσουμε το πολύπλευρο φιλανθρωπικό έργο:

  • το πρωινό στα παιδιά των δρόμων
  • το μεσημεριανό συσσίτιο σε άστεγους αναπήρους
  • τα 5 ιατρεία μας και
  • τα 5 σχολεία σε απομακρυσμένα φτωχά χωριά.

Αναγκασθήκαμε όμως να κλείσουμε το ιατρείο στην Καλκούτα και τα 3 που λειτουργούσαν στο Ορφανοτροφείο Θηλέων. Δυστυχώς δεν είχαμε άλλη επιλογή.

Παρά την οικονομική πρόοδο που παρουσιάζει η Ινδία, η φτώχεια, η αμάθεια, η περιθωριοποίηση μέσω του συστήματος των καστών έχουν οδηγήσει στην εξαθλίωση εκατομμυρίων Ινδών, που ζουν κυριολεκτικά στους δρόμους. Στις άκρες των δρόμων, σε παραπήγματα κι ακόμη και σε λαγούμια παλιών μουσουλμανικών νεκροταφείων γεννιούνται χιλιάδες παιδιά που πλήττονται από την ασιτία, την έλλειψη νερού και στοιχειωδών κανόνων υγιεινής, τις κακουχίες, τις ασθένειες. Το καθημερινό στοίχημα είναι η επιβίωση… 

Ύπνος

Η εκπαίδευση είναι ένα μακρινό όνειρο, που ούτε στον ύπνο τους δεν τολμά να τρυπώσει. Κι ίσως να αναρωτιέστε αν υπάρχει και χειρότερο. Κι όμως υπάρχει! Οι δεισιδαιμονίες, ο θεσμός της προίκας και η υποτίμηση της γυναίκας στην Ινδία έχει οδηγήσει εδώ και δεκάδες χρόνια –παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της ινδικής κυβέρνησης– στη θανάτωση των θηλυκών εμβρύων. Αν παρά ταύτα γεννηθούν, οι αθώες αυτές ψυχές συχνά βρίσκονται αντιμέτωπες με το ενδεχόμενο της εγκατάλειψης, της κακοποίησης, της εξώθησης στην πορνεία.

Αγώνας για τη σωτηρία των ορφανών

Όμως στο Ορφανοτροφείο Θηλέων «Η Θεοτόκος», από το 1999 εκατοντάδες κοριτσάκια σώθηκαν και ευλογήθηκαν από την παρουσία της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας στην Ινδία. Σωσμένα πια βιολογικά και ηθικά, με τις χαρούμενες φωνές τους και τα γελαστά τους πρόσωπα είναι η ζωντανή μαρτυρία του Φωτός στο ζοφερό σκοτάδι της αμάθειας, της ειδωλολατρίας και των δεισιδαιμονιών.

Μετά από δέκα χρόνια, το Νοέμβριο τού 2009, ένα ακόμη όνειρο έγινε πραγματικότητα: η ίδρυση του Ορφανοτροφείου Αρρένων «Ο Άγιος Ιγνάτιος». Τα αγοράκια μας προερχόμενα κι αυτά από τις φτωχότερες κοινωνικά τάξεις ξέφυγαν από ένα μαρτυρικό παρόν και το ζοφερό μέλλον που τους επιφυλασσόταν και έγιναν κι αυτά μάρτυρες με τη σειρά τους της ευλογίας του Χριστού στη ζωή τους.

Είναι μια πραγματική επανάσταση – που εμείς θεωρώντας την δεδομένη συχνά ξεχνούμε – για τα αγοράκια και κοριτσάκια των απόκληρων, των «μιασμένων» και «ανέγγιχτων» (όπως το σύστημα καστών τους κατατάσσει) να μάθουν ότι είναι ισότιμα μέλη, πλασμένα κατ’ εικόνα και ομοίωση Θεού. Ποιο στερεότυπο και ποιο κατεστημένο μπορεί να σταθεί μπροστά σε αυτή την αποκάλυψη; Τι ορίζοντες ανοίγονται στις ψυχές και τους νόες των βασανισμένων αυτών υπάρξεων;

Φαγητό

Τα παιδιά αυτά, κορίτσια και αγόρια, πλέον έχουν το δικαίωμα να ονειρευτούν, να βάλουν στόχους για το μέλλον: Η Ιεραποστολή, καλύπτοντας με τη δική σας συνδρομή όλες τις βασικές τους ανάγκες, τα στηρίζει σε όλα τα μαθητικά τους βήματα: από την πρώτη τάξη του σχολείου μέχρι τις σπουδές στα ανώτερα εκπαιδευτικά ιδρύματα, γεγονός που είναι άθλος αν αναλογιστούμε ότι η εκπαίδευση δεν είναι δωρεάν.

Σεβόμενοι μέχρι και το τελευταίο ευρώ της προσφοράς που κατέφθανε από την Ελλάδα στη μακρινή Ινδία, πάντα επιχειρούμε να κάνουμε όσο το δυνατόν πιο χρηστή διαχείριση:

Για να μειώσουμε το κόστος των διδάκτρων ιδρύσαμε και λειτουργούμε το σχολείο «Ο Άγιος Ιγνάτιος» καλύπτοντας τις εκπαιδευτικές ανάγκες των μικρών παιδιών. Το υψηλό επίπεδο της εκπαίδευσης καθώς και η χριστιανική αγωγή που παρέχει είναι δωρεάν για τα ορφανά μας και προσιτό έναντι συμβολικής τιμής και για τα φτωχά παιδιά της γύρω περιοχής.

Επίσης, για να μειώσουμε το κόστος σίτησης των περίπου 150 παιδιών μας, ονειρευτήκαμε τη δημιουργία μιας φάρμας, που θα μας κάλυπτε ένα μεγάλο μέρος των τροφίμων. Δυστυχώς τα έργα που είχαν δρομολογηθεί για το σκοπό αυτό, έμειναν ημιτελή λόγω έλλειψης χρημάτων.

Τα μεγαλύτερα κορίτσια με προθυμία αγκαλιάζουν και φροντίζουν τα μικρότερα παιδάκια, έχοντας πλέον ολοκληρώσει τις σπουδές τους αναλαμβάνουν τη διδασκαλία κάποιων μαθημάτων για τα μικρότερα και βοηθούν στη γραμματεία του σχολείου.

Σπίτι

Άμεση και υπαρκτή απειλή

Η πρωτόγνωρη οικονομική κρίση που πλήττει τη χώρα μας, έχει οδηγήσει στη δραματική μείωση των δωρεών. Το φιλανθρωπικό έργο της Ιεραποστολής, που στηρίζεται σχεδόν αποκλειστικά στην προσφορά των Ελλήνων δωρητών, απειλείται όσο ποτέ άλλοτε. Οτιδήποτε έχει τελεστεί μέχρι στιγμής στη μακρινή αυτή χώρα έχει γίνει χάρη στην πολύτιμη βοήθειά σας· το δίλεπτο της χήρας έγινε στέγη, φαγητό, νερό, ρούχα, φάρμακα, βιβλία για τους φτωχότερους των φτωχών, όπου και όπως αυτό ήταν δυνατόν.

Η καρδιά όλων των φιλανθρωπικών μας δράσεων είναι τα ορφανοτροφεία, πασχίζουμε να διατηρήσουμε τη λειτουργία τους, μειώνοντας τον αριθμό ιατρείων, περιορίζοντας ακόμη και τις μερίδες στα συσσίτια των αστέγων. Αν κλείσουν τα ορφανοτροφεία, τα παιδιά αυτά, μην έχοντας κανέναν απολύτως στον κόσμο, κινδυνεύουν να ξαναβρεθούν στους δρόμους.

Είναι πολύ δύσκολο να τείνουμε τη χείρα ζητώντας βοήθεια από την πληττόμενη από την οξύτατη οικονομική κρίση Ελλάδα. Ταυτόχρονα όμως με τον ελληνικό λαό, δοκιμάζεται και το έργο της Ιεραποστολής, αφού είναι πλήρως εξαρτώμενο από τη δική σας βοήθεια, καθώς δεν επιχορηγείται από κανέναν επίσημο φορέα.

Σχολείο

Οι ανάγκες είναι τεράστιες και η πίεση ασφυκτική. Προσπαθούμε όσο μπορούμε πιο οικονομικά, να καλύπτουμε τις λειτουργικές ανάγκες όλων των φιλανθρωπικών μας προγραμμάτων, των ορφανοτροφείων και του σχολείου Άγιος Ιγνάτιος αλλά με βάση τον προϋπολογισμό μας, τα έξοδα και τα έσοδα μας, λογικά και με μαθηματική ακρίβεια, θα είμαστε σε θέση να λειτουργούμε για πολύ λίγο χρόνο ακόμη. 

Για το σχολείο απαιτείται επίσης, σύμφωνα με την ινδική νομοθεσία, η δημιουργία επιπρόσθετων χώρων (έξοδος κινδύνου και εξωτερικές τουαλέτες) προκειμένου να λάβει πιστοποίηση για τις μεγαλύτερες τάξεις (από την έκτη δημοτικού και πέρα). Το κόστος κατασκευής βάσει της χαμηλότερης προσφοράς που έχουμε λάβει ανέρχεται στις 23.000 €. Οι απαιτούμενες αυτές εργασίες είναι αναπόφευκτες, καθώς χωρίς τη χορήγηση του πιστοποιητικού δεν θα επιτραπεί η λειτουργία των παραπάνω σχολικών τάξεων. Κατά συνέπεια τα ορφανά μας σε αυτό το ενδεχόμενο θα πρέπει να γραφτούν σε εξωτερικά σχολεία και να καλύψουμε τα υψηλά δίδακτρα εκπαίδευσης. Πράγμα αδύνατον.

Εσείς είστε οι γονείς τους

ΟρφανάΕίναι παράξενο πώς ένας χριστιανός από την Ελλάδα κι ένα ορφανό παιδάκι στην Ινδία συνδέονται. Χωρίς να γνωρίζει ο ένας τον άλλο προσωπικά, γίνονται αλληλένδετοι κρίκοι σε μια αλυσίδα αλληλεγγύης. Τα παιδιά αυτά που δεν έχουν γνωρίσει την πατρική και τη μητρική φροντίδα, γνωρίζουν πώς κάποιος άνθρωπος στη μακρινή αυτή χώρα που λέγεται Ελλάδα τα νοιάζεται και τα βοηθά. Ο καθένας από εσάς γίνεται στο μυαλό του παιδιού μια μακρινή εικόνα «πατέρα» και «μητέρας», το πρότυπο του πραγματικού χριστιανού που στέργει όπου υπάρχει ανάγκη.

Σε μια εποχή που ο «Έλληνας» διασύρεται στις πολιτισμένες ευρωπαϊκές χώρες, τα παιδιά αυτά γίνονται καθημερινά μάρτυρες της προσφοράς, της φιλανθρωπίας, της αλληλεγγύης, της χριστιανικής μαρτυρίας αγάπης. Γίνονται σιωπηλά οι πρεσβευτές της πραγματικής Ελλάδας, ένα βίωμα που στο μέλλον θα μαρτυρήσουν και που ήδη τα μεγαλύτερα παιδιά αναγνωρίζουν και ομολογούν.

Στις καθημερινές τους προσευχές, μικρά και μεγάλα παιδιά ψελλίζουν ευχαριστία στο Θεό για κάθε έναν από εσάς, που με τον οβολό σας και την προσευχή σας στέργετε στις καθημερινές τους ανάγκες. Είστε αναπόσπαστο μέρος στις καθημερινές μας προσευχές και στηριζόμαστε κι εμείς στις δικές σας.

Εκ μέρους όλων από τη μακρινή Ινδία εκφράζω τις εγκάρδιες ευχαριστίες και την ευγνωμοσύνη μας και στέλνουμε τις θερμότερες ευχές μας για την εορτή της Παναγίας που πλησιάζει. Η Μητέρα του Γένους των Χριστιανών ας μας στηρίζει, ας μας σκεπάζει και ας μας λυτρώνει όλους από ορατούς και αοράτους εχθρούς.

Με τιμή, ευγνωμοσύνη και πολλή εν Χριστώ αγάπη
Αδ. Νεκταρία

Πώς ζούσαν τα ορφανά της Καλκούτας πριν τους αγκαλιάσει η Ορθόδοξη Εκκλησία;

1 Σεπτεμβρίου 2012

Δείτε στο παρακάτω βίντεο μια παρουσίαση για την κατάσταση στην οποία ζουν χιλιάδες μικρά παιδιά της κατώτερης κοινωνικής τάξης άστεγα στους δρόμους της Καλκούτας. 150 από αυτά είχαν την ευλογία να αγκαλιαστούν από τα ορφανοτροφεία της Ορθόδοξης Εκκλησίας και να σωθούν έτσι από την πείνα, τις ασθένειες, την αμάθεια, την εκμετάλλευση και την πορνεία. Βοηθήστε, ώστε να συνεχιστεί το έργο των ορφανοτροφείων μας.

Το βίντεο προέρχεται από το 17ο Συνέδριο Εξωτερικής Ιεραποστολής του Πανελλήνιου Χριστιανικού Ομίλου Εξωτερικής Ιεραποστολής.