Ινδία


Η Ινδία είναι η δεύτερη πολυπληθέστερη χώρα στον κόσμο με 1,2 δισεκατομμύρια κατοίκους και έκταση 3.287.263 τ.χλμ. Επίσημες γλώσσες είναι τα ινδικά και τα Αγγλικά και πρωτεύουσα το Νέο Δελχί. Στη χώρα υπάρχουν 20 ενορίες με Ινδούς ιερείς. Το διοικητικό σύστημα δε βοηθά την Ορθόδοξη Εκκλησία. Επίσης, υπάρχει σημαντικότατη φιλανθρωπική δράση.

Ανατέλλοντας την ελπίδα

16 Νοεμβρίου 2017

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής,

Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε!

Με πολλή χαρά ανακαλώ στη μνήμη μου τη συνάντηση στα Γραφεία της Αδελφότητος, σε αυτόν τον ευλογημένο τόπο όπου αγωνίζεσθε στα μετόπισθεν με πίστη και με περισσή αγάπη και ζήλο και στηρίζετε την Ορθόδοξη Ιεραποστολή ανά τον κόσμο και μεταξύ αυτών και την ταπεινή μας προσπάθεια στην Ινδία.

Γνωρίζω πολύ καλά τις δυσκολίες που βιώνει η Πατρίδα μας και τις ανάγκες των Ελλήνων συμπατριωτών μας και, ειλικρινά, δυσκολεύομαι πολύ πλέον να ζητήσω από την Ελλάδα χρηματική βοήθεια.

Τα αποτελέσματα της κρίσης τα βιώνουμε και στην Ινδία και παρ’ όλη την πίστη στην αγάπη και στην πρόνοια του Θεού είναι αδύνατον σαν άνθρωποι να μην αγωνιούμε έχοντας την ευθύνη τόσων ψυχών.

Μέχρι στιγμής με τη βοήθεια του Θεού, συνεχίζουμε τα προγράμματα :

  1. Των συσσιτίων στη Καλκούτα: Το πρωινό γάλα στα άστεγα παιδάκια και το μεσημεριανό φαγητό στους τυφλούς και αναπήρους.
  2. Την δωρεάν ιατρική και φαρμακευτική περίθαλψη στα πέντε ιατρεία της Ιεραποστολής.
  3. Την λειτουργία των πέντε σχολείων της ιεραποστολής στα χωριά, όπου υπάρχουν ορθόδοξες εκκλησίες και κοινότητες.
  4. Την λειτουργία των δύο ορφανοτροφείων μας, θηλέων και αρρένων, τα οποία πιστεύουμε ότι αποτελούν το φυτώριο για την στελέχωση της ιεραποστολής στο μέλλον.
  5. Λειτουργεί άριστα και το αγγλικό μας σχολείο στο χώρο του ορφανοτροφείου θηλέων, όπου φοιτούν τα ορφανά μας παιδιά και όχι μόνον.

Όλα τα ανωτέρω με μεγάλο αγώνα και αγωνία, καθώς τα έσοδα ολοένα μειώνονται, ενώ οι ανάγκες και το κόστος ζωής αυξάνεται.

Μέσα σε αυτή την αγωνιώδη προσπάθεια, λάβαμε τη δωρεά σας ύψους 13.300 ευρώ, τα οποία θα διατεθούν κατά την επιθυμία των δωρητών, τους οποίους και ευχαριστούμε εκ βάθους ψυχής.

Ιδιαίτερα, ανακουφίστηκε η ψυχή μου με τη δωρεά για το μεσημεριανό γεύμα των αναξιοπαθούντων. Τι να σας πω; Ήμασταν έτοιμοι να διακόψουμε αυτό το πρόγραμμα λόγω έλλειψης δωρεών και θλιβόταν το είναι μου στη σκέψη των τυφλών, των αναπήρων, των ηλικιωμένων που επιβιώνουν τόσα χρόνια με αυτό το πιάτο φαγητού, που η Ιεραποστολή μας καθημερινά τούς προσφέρει. Θλιβόμουν αλλά δεν είχα λύση. Τη λύση την έδωσε όμως ο πολυεύσπλαγχνος Κύριος, μέσω της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, που όλα αυτά τα χρόνια στις πιο δύσκολες στιγμές της σταυροαναστάσιμης πορείας μας έρχεται πάντα αρωγός και Κυρηναίος.

At the fish pond of our orphanage

Οι Ωκεανοί κάπου στο βάθος τους έχουν πυθμένα. Με συγκίνηση σάς λέω ότι η ευγνωμοσύνη μου προς την Αδελφότητά σας είναι απύθμενη. Πώς να ανταποδώσω; Δεν έχω ελεύθερο χρόνο να σας γράφω μακροσκελείς απαντήσεις και άρθρα, μα μόνο μια ευχή από τα μύχια της ψυχής μου. Ο Θεός να χαρίζει υγεία και δύναμη σε όλους σας, ώστε με τον ίδιο ζήλο και θυσιαστική αγάπη να συνεχίσετε να διακονείτε το έργο του Θεού για τον ευαγγελισμό των εθνών.

Μετά τιμής και εν Χριστώ αγάπης
Αδελφή Νεκταρία

Φροντίδα για το αύριο

25 Οκτωβρίου 2017

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής,

Χαιρετώ την καλοσύνη σας, που πάντα μάς συντρέχει στο ιεραποστολικό μας έργο εδώ στην Καλκούτα. Ζητώ συγγνώμη που άργησα να σας γράψω. Αυτή την περίοδο, αναμένουμε τον ερχομό των μουσώνων, οι οποίοι πολλές φορές είναι καταστροφικοί, αλλά συγχρόνως είναι και ευεργετικοί, γιατί χάρη σ’ αυτούς καρποφορεί το ρύζι, που είναι η βασική τροφή στην Ινδία.

Η κρίση στην Ελλάδα μας έχει επηρεάσει και εμάς πολύ, δραματικά – θα έλεγα, χωρίς να υπερβάλλω. Όσο και αν έχεις εμπιστοσύνη στην αγάπη και την πρόνοια του Θεού, ανθρωπίνως, όταν έχεις την ευθύνη τόσων ψυχών, είναι αδύνατον να μην αγωνιάς. Είμαι συνέχεια με ένα μολύβι στο χέρι και κάνω προσθαφαιρέσεις.

Μείωσα το προσωπικό στο ελάχιστο. Ο φόρτος εργασίας πολύς. Το 24ωρο δεν επαρκεί και ειλικρινά λυπάμαι που αδυνατώ να ανταποκριθώ στην αλληλογραφία μου και απογοητεύω έτσι ανθρώπους, καλούς φίλους και αδελφούς, ευεργέτες και δωρητές.

Έχουμε βέβαια και ευχάριστα. Σε αυτή τη ζωή χαρές και λύπες βαδίζουν αντάμα. Εννέα από τα κορίτσια μας που τελείωσαν τις σπουδές τους εργάζονται τώρα στο αγγλικό μας σχολείο. Το όνειρο μου είναι να αφήσω το σχολείο σε Ορθόδοξα χέρια. Διαφορετικά, χωρίς Ορθόδοξη μαρτυρία και προοπτική ξεφεύγουμε από το σκοπό μας.

Πρωινή προσευχή στο σχολείο μας

Κάποια από τα κορίτσια μας παντρεύτηκαν, δύο με Ορθόδοξους νέους, και είχαμε γάμους και πανηγύρια στο ορφανοτροφείο. Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!

Το όνειρο για τη φάρμα μας έκανε ένα βηματάκι εμπρός με την ολοκλήρωση του μαντρότοιχου, χάρη σε μια δωρεά από τα Τρίκαλα. Έτσι έχουμε πλέον τα δικά μας ψάρια από τη λίμνη μας, χωρίς να μας τα κλέβουν οι γείτονες. Βάλαμε και λαχανικά, προσπαθώντας όσο γίνεται να μειώσουμε τα έξοδα σίτισης. Οι Ιεραποστολές πρέπει να γίνουν οικονομικά αυτοδύναμες. Δυστυχώς, δεν είχαμε προβλέψει γι’ αυτό παλαιότερα, όταν είχαμε αρκετές δωρεές…

Έρχομαι τώρα στις δωρεές της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, για τις οποίες είμαι ευγνώμων εκ βάθους ψυχής. Πάνω απ’ όλα σας ευχαριστώ για την κατανόηση σας, διότι παρά τη σιωπή μου εξακολουθείτε να βοηθάτε την Ιεραποστολή στην Ινδία, χωρίς να κοιτάτε πρόσωπο ανθρώπου, και αυτό σας τιμά ιδιαίτερα και είναι κάτι για το οποίο διαφέρει η Αδελφότητά σας. Ο Θεός να σας έχει καλά και να ευλογεί πάντα τους κόπους και το έργο σας. Εύχεσθε για εμάς.

Μετά τιμής, ευχαριστιών και εν Χριστώ αγάπης
Νεκταρία μοναχή

Άγιο Πάσχα στην Καλκούτα

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί μου,

Χριστός Ανέστη! Εύχομαι το Φως της Αναστάσεως του Κυρίου μας να καταυγάζει τις ψυχές όλων και η χαρά Του να πληροί τις καρδιές μας. Προσεύχομαι η ειρήνη Του να επικρατήσει στη Γη.

Ευχαριστώ για τη νέα δωρεά της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής για τις άμεσες ανάγκες των δύο Ορφανοτροφείων μας, θηλέων & αρρένων. Όπως γνωρίζετε αυτά τα παιδάκια τα μαζέψαμε από τους δρόμους. Μακάρι να είχαμε τη δυνατότητα να πάρουμε περισσότερα κάτω από τη φροντίδα της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Σας ζητώ συγνώμη που αδυνατώ να στέλνω συχνότερες ενημερώσεις. Το μεν πνεύμα πρόθυμο, η δε σαρξ ασθενής.

Εδώ λοιπόν, δόξα τω Θεώ, ήταν όμορφα τη Μ. Εβδομάδα και το Άγιο Πάσχα. Απλά και κατανυκτικά… Μέχρι και την Μ. Παρασκευή είχαμε ακολουθίες στον Ιερό Ναό του Ορφανοτροφείου, αλλά τη βραδιά της Αναστάσεως πήγαμε όλοι στην Καλκούτα να συνεορτάσουμε στον Ελληνικό Ιερό Ναό του Σωτήρος μας Ιησού Χριστού.

Κατόπιν το μεσημέρι του Αγίου Πάσχα είχαμε κοινό γεύμα στο Ορφανοτροφείο. Κουράστηκα αρκετά με τις ετοιμασίες και το συντονισμό, αλλά τα χαρούμενα πρόσωπα των παιδιών είναι η μεγάλη ανταμοιβή μου. Με αυτά τα λίγα και με πολλή αγάπη σάς αφήνω. Ο Θεός να σας έχει πάντοτε καλά. Θερμές πασχαλινές ευχές, αγάπη και ευχαριστίες σε όλα τα μέλη της Αδελφότητας.

Αδελφή Νεκταρία

Ο πόνος του αποχωρισμού

25 Νοεμβρίου 2016

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής,
Χαίρετε πάντοτε εν Κυρίω!

Σπεύδω καθυστερημένα να σας ενημερώσω ότι λάβαμε τη δωρεά σας ύψους 5.000 ευρώ και ειλικρινά σάς ευχαριστώ εκ βάθους ψυχής.

Την τελευταία περίοδο, ήμουν στο νοσοκομείο, μέρα και νύκτα, δίπλα σε ενα 6χρονο κοριτσάκι, που ξαφνικά, ενώ ήταν υγιές και χαρούμενο, έπαθε εγκεφαλική αιμορραγία, η οποία εκδηλώθηκε με δυνατό πονοκέφαλο. Το πήγα αμέσως στο γιατρό, αλλά εκεί εχασε τις αισθήσεις του και δεν ξαναξύπνησε. Έπειτα το πήγα στο νοσοκομείο και ξόδευσα ό,τι ειχα στην άκρη. Διασωληνώθηκε κι έπεσε σε βαθύ κώμα. Οι γιατροί από την πρώτη στιγμή δεν έδωσαν ελπίδες, αλλά εγώ ήλπιζα σε ένα θαύμα. Τρείς φορές την ημέρα με άφηναν να μπαίνω στην εντατική και να το βλέπω. Του μιλούσα, του φώναζα, μήπως και με ακούσει και ξυπνήσει. Παρακαλούσα το Θεό, την Παναγία μας και όλους τους Αγίους. Πριν τρεις μέρες αναπαύθηκε. Ό,τι κρίνει ο άγιος Θεός.

Αυτή την εβδομάδα στη Δυτική Βεγγάλη τα πάντα είναι κλειστά, λόγω ινδουιστικών εορτών. Κανείς δε δουλεύει εκτός από μένα. Το προσωπικό του ορφανοτροφείου είναι σε άδεια λόγω της γιορτής και έτσι εγώ κάνω και χρέη μαγείρισσας. Πιο πολύ συντονίζω, γιατί τα μεγάλα κορίτσια με βοηθάνε. Δόξα τω Θεώ πάντων ένεκεν!

Να είσαστε όλοι καλά και μη σταματάτε να προσεύχεσθε για μας.

Με την εν Χριστώ αγάπη
αδελφή Νεκταρία

Αγκαλιά καρδιακής αγάπης από την Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ινδία

7 Απριλίου 2015

Children_8

Η συμμετοχή μου στο έργο της Φιλανθρωπικής Κοινότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ινδία υπήρξε μια εκ του σύνεγγυς γνωριμία μου με την αδελφή Νεκταρία.

Μόνη της αυτή φέρει ευθύνες, που υπό άλλες συνθήκες θα απαιτούσαν μια ολόκληρη στρατιά: διοικεί πέντε σχολεία -τέσσερα στην ύπαιθρο και επιπλέον το Αγγλόφωνο Γυμνάσιο «Άγιος Ιγνάτιος» στο Ορφανοτροφείο θηλέων-, πέντε ιατρικές κλινικές σε απομακρυσμένα χωριά, δώδεκα εκκλησίες, τον κλήρο, το προσωπικό, το καθημερινό πρόγραμμα πρωινής σίτησης, που παρέχει γάλα και μπισκότα σε περίπου 100 παιδιά. Για μερικά παιδιά, μάλιστα, αυτό είναι το μόνο γεύμα που θα λάβουν όλη την ημέρα! Διευθύνει επίσης το πρόγραμμα καθημερινών συσσιτίων, που παρέχει γεύματα σε 80 – 100 από τους φτωχότερους των φτωχών, αστέγους, τυφλούς, αναπήρους. Και φυσικά, διευθύνει το Ορφανοτροφείο θηλέων «Θεοτόκος», που φιλοξενεί 80 κορίτσια, και το Ορφανοτροφείο αρρένων «Άγιος Ιγνάτιος»με 50 αγόρια. Και μετά από όλα αυτά, διαχειρίζεται μια ατέλειωτη λίστα καθημερινών εργασιών και την απίστευτη γραφειοκρατία που όλα αυτά συνεπάγονται.

morning-feeding-program1

Μεταμορφώσεις ψυχών

Τα παιδιά των ορφανοτροφείων είναι εξαιρετικά όμορφα, ταλαντούχα και έξυπνα. Η αδελφή τούς προσφέρει όχι μόνο ένα καταφύγιο, αλλά ένα σπίτι. Περισσότερο από τυχερά, είναι κι ευλογημένα. Έχουν ελπίδα και όνειρο. Έχουν στόχους μπροστά τους και η δυναμικότητα που ακτινοβολούν είναι μεταδοτική. Έχουν τόση αγάπη να μοιραστούν, που σε βγάζει νόκ άουτ από την πρώτη στιγμή που περνάς την πύλη του ορφανοτροφείου. Τα χαμόγελα τους είναι μόνιμα, αυθόρμητα και γνήσια. Ένιωσα αμέσως πολύ δεμένη μαζί τους και έγινα μέλος αυτής της μεγάλης οικογένειας.

Προηγουμένως, ποτέ αυτά τα παιδιά δεν είχαν τίποτε, ποτέ δεν πήγαιναν στο σχολείο. Δεν ήξεραν πώς να κρατήσουν ένα μολύβι ή να φορούν σωστά τα ρούχα τους. Η μετάβασή τους από την παλιά ζωή της αφάνταστης φτώχειας και οδύνης στη ζωή του ορφανοτροφείου, όπου έχουν φαγητό τρεις φορές την ημέρα από 2-3 μερίδες, αν θέλουν, και όπου κανείς δεν τους χτυπά και δεν τους φωνάζει, όπου έχουν ένα κρεβάτι και μπάνιο και τοίχους και καθαρά ρούχα και χιλιάδες άλλα καλά, αυτή η μετάβαση μπορεί να είναι δύσκολη γι’ αυτά. Είναι ένας τελείως νέος κόσμος, αλλά μπορείς να δεις σε αυτούς μια άμεση μεταμόρφωση.

Η Modumita, της οποίας η μητέρα σκοτώθηκε σε ατύχημα και ο πατέρας της δεν ήταν κατάλληλος να τη φροντίσει, ήρθε στο ορφανοτροφείο πολύ μικρή και τώρα είναι 7 χρονών. Λαμβάνοντας εκπαίδευση στο σχολείο «Άγιος Ιγνάτιος», μπορεί πλέον να ονειρεύεται να γίνει δασκάλα, όταν μεγαλώσει!

Ο Ashim (Μηνάς) είναι ένα γλυκό δωδεκάχρονο αγόρι που είναι ορφανό από πατέρα και η μητέρα του πάσχει από ανίατη ασθένεια και δεν μπορεί να φροντίσει ούτε τον εαυτό της. Δεν είχε πάει ποτέ σχολείο μέχρι που ήρθε στο Ορθόδοξο ορφανοτροφείο πριν από 5 χρόνια. Τώρα παρακολουθεί την Γ΄ Δημοτικού, χωρίς να τον νοιάζει που όλοι στην τάξη του είναι μικρότεροι από αυτόν. Αντίθετα, είναι ευγνώμων για αυτή την ευκαιρία και προσπαθεί σκληρά. Όταν μεγαλώσει, θέλει να γίνει ιερέας. Τις Κυριακές βγαίνει πρωί-πρωί από το ορφανοτροφείο και πηγαίνει στην εκκλησία για να διακονήσει στο ιερό. Τον έβρισκα στο ιερό κάθε Κυριακή στις 7 παρά τέταρτο!

lunch-distribution

Kalimera children

Η Αδελφή Νεκταρία είναι ευλογημένη με τόσα πολλά ταλέντα. Μιλάει πολλές γλώσσες. Ενεργεί ως διαχειρίστρια, λογίστρια, δασκάλα, διευθύντρια, μητέρα, πνευματική οδηγός. Και όλο αυτό το φιλανθρωπικό έργο το κάνει σε μια χώρα, όπου ο Χριστιανισμός, πόσο μάλλον η Ορθοδοξία, δεν έχει παρά μια ελάχιστη και αφανή παρουσία. Η χριστιανική της αφοσίωση είναι εύγλωττη στις πράξεις της ως ανιδιοτελούς, αγαπώσης διακόνου του Θεού. Και όμως, ό,τι κάνει αντιμετωπίζεται με καχυποψία.

Όλα αυτά δεν τα γράφω, για να να της πλέξω το εγκώμιο. Τα γράφω, επειδή μέσω των προσπαθειών μας ίσως μπορούμε να ελαφρύνουμε το βάρος που έχει να κουβαλήσει και να βοηθήσουμε τα προγράμματα της Φιλανθρωπικής Κοινότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ινδία να συνεχίσουν να λειτουργούν.

Εύχομαι να μπορέσω να την ξαναδώ, ώστε να μπορώ να την αγκαλιάσω, αυτήν και τα παιδιά της, που είναι πλέον και δικά μου παιδιά. Kalimera sister, kalimera children.
Πρεσβυτέρα Lisa Koo
San Jose, California

21 Αυγούστου 2014

Η ιεραποστολή στην Καλκούτα συνεχίζεται με δυσκολίες λόγω έλλειψης στελεχών. Ο φόρτος εργασίας είναι μεγάλος και η υγεία των στελεχών δεν είναι η καλύτερη, ενώ νέα προβλήματα αναφύονται συνεχώς. Παρ’ όλα αυτά το έργο συνεχίζεται, για όσο ακόμη επιτρέψει ο Θεός. Ας προσευχόμαστε όλοι να δίνει ο Κύριος υπομονή και δύναμη, φώτιση και διάκριση στα υπάρχοντα στελέχη. Ας προσευχόμαστε επίσης να αναδείξει μια νεαρή, ευσεβή και ικανή συνεργάτιδα, μοναχή ή λαϊκή, για να διακονήσει στο πολύπλευρο έργο που επιτελεί η Ορθόδοξη Εκκλησία μας στην ινδική χερσόνησο.

Παιδιά των ορφανοτροφείων μας

Καλκούτα: κατακλυσμός των μουσώνων, πλημμύριδα της φτώχειας

20 Δεκεμβρίου 2013

Αγαπητοί αδελφοί,
Χαίρετε εν Κυρίω πάντοτε!

Αισθάνομαι μεγάλη συγκίνηση για την συντρέχουσα αγάπη της Αδελφότητάς σας και την οικονομική βοήθεια που μάς προσφέρατε στις δύσκολες αυτές στιγμές που αντιμετωπίζουμε εδώ στην Ινδία. Είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι κάποιοι αδελφοί μάς θυμούνται. Σας ευχαριστώ που το κάνετε και τώρα, όπως το κάνατε από την αρχή του ιεραποστολικού έργου στην Ινδία με το μακαριστό π. Αθανάσιο Ανθίδη.

Είναι αλήθεια ότι άργησα να επικοινωνήσω μαζί σας, διότι διήλθαμε δια πυρός και ύδατος και ασθενειών και αναγκών και περιστάσεων, ειδικά το τελευταίο τρίμηνο. Χωρίς ηλεκτρικό, χωρίς ελεύθερο χρόνο για αλληλογραφία. Με το νου συχνά να σταματά μπροστά σε αδιέξοδα!….

Άνοιξαν οι καταρράκτες του Ουρανού… Έβρεχε νυχθημερόν από τις 19 Αυγούστου. Πλημμύρισε η πόλη Καλκούτα, πλημμυρίσαμε στο ορφανοτροφείο θηλέων! Ξεχείλισαν τα ποτάμια και οι λίμνες. Έγιναν οι δρόμοι ποτάμια και όλος ο τόπος μια λιμνοθάλασσα. Η κυκλοφορία γίνεται μόνο με αυτοσχέδιες βαρκούλες από κορμούς δένδρων.

Τις δυο πρώτες μέρες τα παιδιά το χάρηκαν. Το νερό ήταν καθαρό της βροχής και μπόρεσαν να κολυμπήσουν στην αυλή και να παίξουν, αλλά στη συνέχεια ανακατεύθηκε με κοπριές και απόβλητα βόθρων που υπερχείλισαν και μετατράπηκε σε βούρκο. Το μόνο καλό είναι ότι γέμισε η αυλή μας ψάρια. Επί τρείς μήνες δεν αγοράσαμε. Τα έφερε ο Θεός στη πόρτα μας! Μαζί με τα ψάρια όμως το νερό παρέσυρε μέσα και φίδια φαρμακερά που ζητούσαν να βρούν κάποιο στεγνό μέρος… Και στεγνό μέρος ήταν μόνο τα κτίριά μας που ευτυχώς είναι υπερυψωμένα και το νερό σταμάτησε μόλις 2 εκατοστά στο τελευταίο σκαλοπάτι της εισόδου.

Φτιάξαμε αυτοσχέδια γεφύρια, πάνω στα οποία πρέπει να κρατάς καλή ισορροπία, για να πηγαίνουμε από το ένα κτίριο στο άλλο.Ο μεγάλος εφιάλτης ήταν και είναι τα φίδια. Πέθαναν αρκετοί στη περιοχή μας από δάγκωμα φιδιού, μεταξύ αυτών και δυο παιδάκια. Μας φύλαξε ο Θεός μέχρι στιγμής και ελπίζω μέχρι τέλους.

Έπειτα, ξέσπασαν επιδημίες από τις οποίες δεν γλυτώσαμε. Αυτές τις ημέρες μένω στο ορφανοτροφείο αρρένων. Είναι τα περισσότερα παιδιά άρρωστα με ανεμοβλογιά. Κόλλησε και ο Χερουβίμ, ο Ορθόδοξος νέος που είναι εδώ υπεύθυνος, η μαγείρισσα με όλο το προσωπικό και ο θυρωρός και έφυγαν. 58 αγόρια θέλουν φροντίδα. Μετακόμισα εδώ και μόνη μου προσπαθώ να τα προλάβω και να τα καταφέρω κάνοντας τη νύχτα μέρα!… Εύχεσθε να βοηθήσει ο Θεός να αντέξω μέχρι να γίνουν όλοι καλά.

Η περιοχή μας είναι αγροτική. Οι σοδειές των ανθρώπων κατεστράφησαν ολοσχερώς και το κακό συμπλήρωσε ο τυφώνας που ξερίζωσε καρποφόρα δέντρα και γκρέμισε σπίτια στο πέρασμά του.
Βασικά είδη διατροφής έγιναν πλέον είδη πολυτελείας. Υπάρχει έλλειψη και οι τιμές εκτινάχθηκαν στα ύψη! Απρόσιτα για τους πολλούς. Οι άνθρωποι είναι σε απόγνωση. Άστεγοι και πεινασμένοι. Έρχονται στην Ιεραποστολή με ελπίδα και εκλιπαρούν για βοήθεια. Η καρδιά μου σφίγγεται. Κανείς δε με πιστεύει, όταν λέω ότι πολύ λυπάμαι αλλά αδυνατώ να τους βοηθήσω, διότι και η ίδια πλέον με πολύ κόπο, αγώνα και αγωνία τα βγάζω πέρα.

Τι να σας πώ; Στις 29 Οκτωβρίου χρειαζόμουν 3.800 ευρώ για τη μισθοδοσία δασκάλων, γιατρών και υπόλοιπου προσωπικού και μου είχαν απομείνει στο λογαριασμό μας ελάχιστα χρήματα. Γι’ αυτό σάς έγραψα στην αρχή ότι ο νους σταματά μπροστά σε αδιέξοδα… Αν δεν υπήρχε ο καλός Θεός και η αγάπη Του να βρεί τη τελευταία στιγμή μια λύση, δεν θα υπήρχαμε κι εμείς σήμερα. «Εν Αυτώ γαρ ζώμεν και κινούμεθα και εσμέν».

Η αγάπη του Θεού είναι μεγάλη, συχνά μάς δοκιμάζει «ως χρυσόν εν χωνευτηρίω» και στο τέλος απλώνει μειδιώντας το Χέρι Του και μας λέει: «Ολιγόπιστε γιατί δείλιασες;».

Με την ευχή ο Θεός να σας χαρίζει υγεία και δύναμη και να ευλογεί το έργο της Αδελφότητος.
Αδελφή Νεκταρία

Μικρές ιστορίες παιδιών

Κοιτώντας κανείς τις φωτογραφίες των παιδιών μας, είναι δύσκολο να αναλογιστεί τα βάσανα που έχουν συναντήσει στα πρώτα χρόνια της ζωής τους. Βλέποντας κανείς τις συνθήκες ζωής και τις παροχές στα Ορφανοτροφεία μας δεν μπορεί να φανταστεί από πόσο τρομακτικές συνθήκες ξέφυγαν. Στο κείμενο που ακολουθεί σκιαγραφούμε το παρελθόν δύο εκ των παιδιών μας. Οι ιστορίες τους είναι διαφορετικές. Κοινό σημείο η εξαθλίωση, η παραμέληση/εγκατάλειψη που σημάδεψε τη βρεφική τους ηλικία, γεγονός που χαρακτηρίζει την πρότερη ζωή όλων των ορφανών μας.

Μαρία

Η Μαρία (Πότζα) μεγάλωσε στους δρόμους της Καλκούτας. Όταν έφτασε στο Ορφανοτροφείο πριν από 4 χρόνια, αντικρίσαμε ένα παιδί που το κορμάκι του ήταν πληγιασμένο από τα δερματικά προβλήματα. Αμέσως έτεινε το χέρι του προς εμάς λέγοντας «τακά, τακά ντάου», δηλ. «λεφτά, λεφτά δώσ’ μου», αφού από νήπιο γνώρισε το σκληρό πρόσωπο της ζωής: για να επιβιώσει, ζητιάνευε και τη νύχτα κοιμόταν μόνη της στους δρόμους. Με το που εισήχθη στο Ορφανοτροφείο, την απαλλάξαμε από τα βρώμικα, κουρελιασμένα της ρούχα και ένα ζεστό μπάνιο υποδέχθηκε το ταλαίπωρο κορμάκι της. Ήταν τόσο πληγιασμένη που πονούσε στην επαφή της με το νερό και το σαπούνι. Ακολούθησε μια μερίδα ζεστό φαγητό και αμέσως κι άλλο κι άλλο. Δεν πίστευε στα μάτια της η μικρή Μαρία: τόσο φαγητό, χωρίς να χρειαστεί να ζητιανεύσει! Και δεν ήταν μόνο το φαγητό: ιατρική φροντίδα και φάρμακα έκλεισαν τις πληγές στο σώμα της και ανακουφίστηκε από τα δερματικά προβλήματα που η παντελής έλλειψη φροντίδας και υγιεινής είχαν δημιουργήσει. Μα πάνω απ’ όλα η αγάπη έρχεται να επουλώσει τις πληγές της ορφάνιας και της εγκατάλειψης. Στα 4 χρόνια που είναι η Μαρία μαζί μας, γνώρισε τι θα πει φροντίδα, στοργή, χαρά, παρέα, παιχνίδι. Ήδη γράφει, διαβάζει και παρά τη μικρή της ηλικία (σε ένα μήνα θα πάει στα νήπια), γνωρίζει πολύ καλά να επικοινωνεί στα αγγλικά.

Αγόρια του Ορφανοτροφείου μας

Αγόρια του Ορφανοτροφείου μας

Ρόνι

Ανάμεσα στα αγοράκια του ορφανοτροφείου μας είναι και ο μικρός Ρόνι. Ο Ρόνι γεννήθηκε στα παραπήγματα, που φυτρώνουν σε κάθε γωνιά της Καλκούτας. Ήταν ένα αγρίμι, όταν πριν 2 χρόνια ήρθε στο Ορφανοτροφείο «Άγιος Ιγνάτιος». Ήταν ένα νευρικό και ζωηρό παιδί, που δεν ήξερε να επικοινωνεί παρά μόνο με βρισιές, που έκαναν και τους μεγάλους να κοκκινίζουν. Ένα θυμωμένο μικρό παιδί, που η σκληρότητα που αντίκρισε με τα παιδικά του μάτια στις παραγκουπόλεις, το έκανε να έχει βία και αντίδραση μέσα του. Κλωτσούσε, έβριζε, έφτυνε για να δημιουργήσει μια απόσταση ασφαλείας γύρω του. Ποιος ξέρει τι κακοποίηση είχε υποστεί, για να αντιδρά με αυτό τον τρόπο; Σάστισε από την πρώτη μέρα, που κανείς δεν αντέδρασε με βία στη στάση του. Μόνο αγκαλιά γνώρισε και αγάπη από τη συμπεριφορά μας. Πολύ γρήγορη και θεαματική ήταν η μεταστροφή του: είναι ένα από τα πιο πρόθυμα και υπάκουα αγοράκια μας, χαρούμενο και πολύ γλυκομίλητο. Του αρέσει το σχολείο και με χαρά φοράει το πρωί τη στολή του για να πάει στα νήπια. Έχει κλείσει 2 χρόνια στο ορφανοτροφείο.


Τα παιδιά αυτά, όταν μετά το διάβασμά τους παίζουν στην αυλή, κοιτάζουν κάποιες φορές με λαχτάρα την πύλη του Ορφανοτροφείου, μήπως έρθει κάποιος δικός τους συγγενής να τα επισκεφτεί. Μέχρι σήμερα δεν έχει εμφανιστεί κανείς.

Είναι πεντάρφανα, όπως πολλά από τα ορφανά μας. Δεν έχουν κανένα απολύτως. Όμως παρά τη μικρή ηλικία τους, ξέρουν ότι σε κάποια μακρινή χώρα που λέγεται Ελλάδα, υπάρχουν κάποιοι που τα νοιάζονται, κάποιοι που χωρίς να τα γνωρίζουν προσωπικά, στέργουν στις ανάγκες τους. Είναι οι συγγενείς της μεγάλης αυτής οικογένειας του Ορφανοτροφείου, χάρη στους οποίους μπορούν οι ανάγκες τους και τα όνειρά τους να γίνονται πραγματικότητα. Γι’ αυτό χαίρονται και ευγνωμονούν. Δεν έχουν τρόπο να ανταποδώσουν τη μεγάλη σας δωρεά, αλλά μέσα από την καθαρή παιδική τους καρδιά υψώνεται μια ευχή για εσάς στην καθημερινή τους προσευχή:

«Σας ευχαριστούμε».

Αδελφή Νεκταρία

Ευχαριστίες από την Καλκούτα

Κορίτσια του ορφανοτροφείου μας

Κορίτσια του ορφανοτροφείου μας

Αγαπητοί αδελφοί,
Χριστός Ανέστη!

Με αισθήματα βαθειάς ευγνωμοσύνης χαράζω αυτές τις λίγες γραμμές, για να σας ευχαριστήσω για τη συνεχή αγάπη, συμπαράσταση και βοήθεια στην Ιεραποστολή των Ινδιών.

Παρά τις δύσκολες και τραγικές στιγμές που βιώνει η Πατρίδα μας, καταφέρατε, ως εκ θαύματος, και πάλι να μας στηρίξετε το τελευταίο τρίμηνο (Μάρτιο – Μάιο 2013) με το σεβαστό ποσό των 12.300 ευρώ συνολικά. Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς όλους τους δωρητές, που εξακολουθούν να δίδουν, πλέον από το υστέρημα τους, και να ευχηθώ ταπεινά το Φως και η Χαρά της Αναστάσεως του Κυρίου μας να πλημμυρίζει την ψυχή και τη ζωή τους.

Όσο και αν προσπαθούμε να περιορίσουμε τα έξοδα, οι ανάγκες σε ένα έργο τόσο εκτεταμένο και πολύπλευρο παραμένουν πολλές και επιτακτικές, οπότε το κάθε ευρώ είναι για μας ζωτικής σημασίας. Προσευχόμαστε η Αγάπη και η Πρόνοια του Θεού να μην εγκαταλείψει ούτε τους Έλληνες συμπατριώτες μας που δοκιμάζονται ούτε και εμάς στη μακρινή Ινδία.

Παρακαλώ να εύχεσθε για μας εκτενώς ο Κύριος να μας φωτίζει και στηρίζει σε αυτό τον δύσκολο αγώνα και να ευλογεί την ταπεινή μας διακονία στο δικό Του Έργο.

Με θερμές ευχαριστίες και εν Χριστώ αγάπη
Αδελφή Νεκταρία