Εγκαίνια ναών: Το θαύμα της Ορθοδοξίας στην Αφρική

Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες τώρα ζω και εργάζομαι στον χώρο της Αφρικανικής ηπείρου, όπου το μήνυμα πραγματικά φυτεύτηκε και ξάπλωσε την εποχή που υπηρετούσε εδώ ο αείμνηστος τώρα Άγιος Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος. Η παρουσία του εδώ δεν ήταν τυχαία και οπωσδήποτε πολλοί τόσο στο παρελθόν όσο και στο παρόν διδάχθηκαν και πήραν μαθήματα και τόλμησαν τελικά να έλθουν εδώ για να συνεχίσουν το ιερό έργο του ευαγγελισμού των φυλών της μαύρης ηπείρου.

Έτσι το έργο που εκείνος κάτω από δύσκολες συνθήκες άρχισε, το συνεχίζουμε και οπωσδήποτε πάντα με τις προσευχές και τις ευλογίες του απλώνεται και φυτεύεται παντού σ’ όλα τα μήκη και πλάτη της αφρικανικής ηπείρου.

Μέσα, λοιπόν, στις προσπάθειές μας αυτές, οπωσδήποτε δίνουμε προτεραιότητα στο κτίσιμο μόνιμων ιερών ναών που στη συνέχεια γίνονται τα εγκαίνια με την καθιερωμένη τελετή των εγκαινίων. Φυσικά, τα πρόσφατα εγκαίνια και των δύο νέων ιερών ναών βρίσκονταν σε διαφορετικές περιοχές, όμως ο ορθόδοξος πληθυσμός ανήκε σε μια από τις γνωστές φυλές των Νάντι στην Επισκοπή Ελντορέτ. Κόσμος πολύς σε ένα κλίμα βαθιάς αγάπης και πίστης. Πραγματικά για όλους μας ήταν το γεγονός που ξεπερνούσε τα συνηθισμένα όρια της αγάπης, της ταπείνωσης και της ευλάβειας, γιατί προερχόταν μέσα από την ειλικρίνεια και τα θυσιαστικά μηνύματα των απλοϊκών ανθρώπων, που εξέφραζαν ακούραστα και ολοκληρωτικά τα συναισθήματα της δοσμένης ψυχής τους στον ένα και αληθινό Θεό, τον Δημιουργό του σύμπαντος κόσμου.

Ο ένας ναός αφιερώθηκε στον Άγιο Αθανάσιο Πατριάρχη Αλεξανδρείας και ο άλλος σε κεντρικό σημείο της πόλεως, στον Άγιο Μάρκο πρώτο Επίσκοπο Αλεξανδρείας.

Ποια μηνύματα μεταφέρουν σε όλους εμάς τους πτωχούς και αμαρτωλούς μέσα από την πίστη και την θυσία των απομακρυσμένων ψυχών, που βρίσκονται με όλη τη σημασία της λέξης στο πουθενά! Επίσκοποι και ιερείς, διάκονοι και ιεροσπουδαστές, γυναίκες και άνδρες, νέοι και παιδιά δόξασαν τον Θεό, γιατί είδαν ακόμα ένα θαύμα εδώ στην Αφρική, αφού υψώθηκε ο Σταυρός που θα διαλαλεί εσαεί την νίκη κατά του θανάτου εξασφαλίζοντας σ’ όλο το ποίμνιο και σ’ αυτούς που θα έλθουν αργότερα ότι βρίσκονται στο σωστό δρόμο. Έχουν εξασφαλίσει ήδη την βεβαιότητα ότι έχουν λάβει μεγάλη ευλογία με την τοποθέτηση των τιμίων λειψάνων κι έτσι όλοι οι κάτοικοι των περιοχών αυτών δεν φοβούνται πια, αφού ο σταυρός αυτός θα είναι εσαεί «όπλον ακαταμάχητον». Οι ψυχές των προσερχομένων τώρα και στους δύο αυτούς ναούς θα υμνολογούν και θα δοξολογούν τον Θεό, γιατί απ’ Αυτόν θα λαμβάνουν την θριαμβευτική χαρά της ειρήνης, της λύτρωσης και της θείας χάριτος. Με αυτό λοιπόν τον Σταυρό θα συνεχίσουν το έργο τους και θα απολαμβάνουν τους καρπούς της θείας χάριτος που ίσως ακολουθεί στερεά και ακλόνητα για να μπορέσουν στο τέλος να φθάσουν στο τέλος νικητές και κληρονόμοι μιας ανεξάντλητης πηγής ευλογίας και διαρκούς ασφάλειας.

Έπρεπε να περάσουν τόσες χιλιετίες για να φθάσει αυτό το εξαιρετικό και μοναδικό μήνυμα μέσα στις ψυχές των ανθρώπων αυτών που αποφάσισαν να πιστέψουν στο θαύμα αυτό το τόσο ζωντανό και ελπιδοφόρο μέσα στη ζωή τους. Για να σκεφθούμε κι εμείς έτσι για λίγο πόσο ωφελήθηκε η ανθρωπότητα ολόκληρη με την έλευση του ίδιου του Θεού και πόσα αγαθά αποκτήσαμε για την δική μας πνευματική μεταμόρφωση! Είναι ένα μυστήριο που το ζούμε καθημερινά αφού ξέρουμε ότι ακολουθούμε στα βήματα ακριβώς Εκείνον που ανέβηκε στον Σταυρό για την σωτηρία όλων μας. Είναι μια ανεκτίμητη προσφορά που καθησυχάζει τις ψυχές των αδελφών μας εδώ στην Ήπειρο της Αφρικής, αφού τώρα αισθάνονται ότι με τον εγκαινιασμό των δύο αυτών ναών αναγεννήθηκε και αναστήθηκε όλος ο γύρω χώρος, αφού είναι Εκείνος ο ίδιος ο Θεός που θεμελίωσε την Εκκλησία Του σ’ όλα τα πλάσματα και στις ψυχές από στοργή και αγάπη αφού «ανατέλλει τον ήλιον αυτού επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους» (Ματθ. 5:45). Κι έτσι μέσα σ’ όλη αυτή την απεραντοσύνη της αγάπης του Θεού προς όλους τους ανθρώπους και στη δική μας την περίπτωση τους Αφρικανούς παίρνουν μέσα από το μυστήριο της Εκκλησίας Του το ιδιαίτερο προνόμιο να συγκαταλέγονται ανάμεσα στους κλητούς και εκλεκτούς.

Θα ήταν αυτό χρήσιμο και για τους δικούς μας ανθρώπους που δεν πρόκειται να γνωρίσουν από κοντά το μεγαλείο της Εξωτερικής Ιεραποστολής και την σύμπραξη που δέχονται οι εδώ νέοι πιστοί με τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Είναι πια πραγματικότητα ότι όσο ο διάβολος βλέπει ότι το μήνυμα του Ευαγγελίου εξαπλώνεται στους εγγύς και τους μακράν, αγριεύει και κατασκοπεύει πώς να βρει τρόπους για να το διαλύσει και να το αφανίσει. Όμως οι άνθρωποί μας εδώ όσο βάζουν μέσα τους και ζουν τα μυστήρια της Εκκλησίας μας αναμορφώνονται, ανανεώνονται και αναγεννιούνται ψυχικά και πνευματικά. Αφού πλέον ο Θεός ζει και κινείται μέσα τους. «Μείζων εστίν ο εν υμίν ή ο εν τω κόσμω» (Α΄ Ιωάν. 4:4).

Έτσι και με τους ανθρώπους μας των δύο  περιοχών που έγιναν τα εγκαίνια των δύο ναών: βλέπει κανείς την αλλαγή που γίνεται μέσα στις ψυχές τους, ανεπιφύλακτα εντυπωσιακή, βαθιά και θυσιαστική, αφού τώρα έχουν ένοικο μέσα στις καρδιές του τον ίδιο τον Χριστό κι έτσι «οι εκζητούντες τον Κύριον ουκ ελαττωθήσονται παντός αγαθού» (Ψαλμ. 33:1).

Ο Ναϊρόμπι Μακάριος