Τα εγκαίνια του Αγίου Αθανασίου στο Σερετέ

Πῶς οὖν ἐπικαλέσονται εἰς ὃν οὐκ ἐπίστευσαν; Πῶς δὲ πιστεύσουσιν οὗ οὐκ ἤκουσαν; Πῶς δὲ ἀκούσουσι χωρὶς κηρύσσοντος… Πῶς δὲ κηρύξουσιν ἐὰν μὴ ἀποσταλῶσι; Καθὼς γέγραπται· ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τὰ ἀγαθά! (Ρωμ. 10:14-15)

Η Ορθοδοξία έφτασε στην Κολομβία το έτος 1997. Μια χώρα πλούσια σε ορυκτά και φυσικούς πόρους, με μαγευτικά τοπία, με ταπεινούς, απλούς και εργατικούς ανθρώπους, καλόκαρδους και φιλόξενους, αλλά και σημαδεμένη από κοινωνικές αδικίες, καθώς και από μια κακή φήμη, αποτέλεσμα των πράξεων ορισμένων συμπατριωτών μας που έχουν παρεκκλίνει από τον σωστό δρόμο της ζωής και οι οποίοι δεν αντιπροσωπεύουν τη συντριπτική πλειονότητα των Κολομβιανών, των έντιμων αυτών ανθρώπων.

Πριν από τη δεκαετία του 1990, μια ομάδα Κολομβιανών, ωθούμενοι από μια ιδιαίτερη κλήση, ένα είδος καλέσματος που ο Κύριος είχε αφυπνίσει στις καρδιές μας, αναζητούσαμε ήδη την Ορθοδοξία. Η Μεγάλη Μητέρα Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, διαμέσου της ιδρύσεως της Ιεράς Μητροπόλεως Παναμά, μετέπειτα Μεξικού, ανταποκρινόμενη στην αναζήτηση και το αίτημά μας, άνοιξε τις θύρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας στους ιθαγενείς ανθρώπους των διαφόρων φυλών και εθίμων που αποτελούν τον κολομβιανό λαό. Αν σκεφτούμε ότι έως το 2000 είχαμε μόνο έναν κλειστό ναό και σήμερα έχουμε ορθόδοξη παρουσία με ενορίες και ορθόδοξες ιεραποστολικές παροικίες στις πιο σημαντικές περιοχές της Κολομβίας, θα καταλάβουμε πόσο ευλογημένη υπήρξε αυτή η πορεία, που παρ’ ότι δεν διαθέτουμε τα απαραίτητα οικονομικά μέσα, προχωρά δυναμικά με τη χάρη του Θεού. Πριν, η Ορθοδοξία περιοριζόταν στους μετανάστες από ορθόδοξες χώρες που είχαν φτάσει στα μέρη μας.

Οι κάτοικοι των ατλαντικών ακτών της Κολομβίας δεν ανήκουν σε μία συγκεκριμένη «φυλή»· ο πληθυσμός τους είναι το αποτέλεσμα μιας έντονης διαδικασίας φυλετικής ανάμειξης. Από κοινωνιολογική και δημογραφική άποψη, ο πληθυσμός των ακτών της Κολομβίας στην καραϊβική κολομβιανή περιοχή αποτελείται κατά κύριο λόγο από μιγάδες, μουλάτους και μεστίζους, με σημαντική συμβολή από αυτόχθονες πληθυσμιακές ομάδες και πληθυσμό αφρικανικής καταγωγής. Σε αυτή την Καραϊβική περιοχή, η Ιερά Μητρόπολη Μεξικού, διά της ιερατικής διακονίας του αιδεσιμότατου πατρός Ραφαήλ Παδίγια, κατεύθυνε τις προσπάθειές της προς την ίδρυση της σημερινής Ορθόδοξης Ενορίας του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου και του Ορθόδοξου Ιεραποστολικού Κέντρου, αφιερωμένου στην Παναγία Παντάνασσα.

Κάθε αρχή είναι δύσκολη, γεμάτη προκλήσεις και θυσίες· απαιτεί την παραίτηση από ανέσεις, ακριβώς όπως έκανε ο πατέρας Ραφαήλ όταν εγκατέλειψε την πόλη Μεντεγίν για να εγκατασταθεί στο Σερετέ της Κόρδοβα, προκειμένου να προωθήσει το ιεραποστολικό έργο που, με τη χάρη του Θεού, είχε ξεκινήσει. Πρέπει να πούμε ότι είναι ένα ιεραποστολικό έργο με αντίξοες συνθήκες, σε μια περιοχή όπου η ζέστη και η υγρασία είναι υπερβολικές και όπου χρειάζεται πάντοτε πίστη, υπομονή, επιμονή, απλότητα, ταπεινότητα και αγάπη, όπως αποδεικνύει και σήμερα ο σημερινός προϊστάμενος πατήρ Αθανάσιος.

Η έλλειψη ναού ανάγκασε την τέλεση της Θείας Λειτουργίας και κάθε ακολουθίας σε διάφορες τοποθεσίες, σε σπίτια, καλύβες και συχνά στην ύπαιθρο, πάντα όμως με την ελπίδα ότι αυτή η ορθόδοξη κοινότητα θα αποκτούσε κάποια στιγμή τη δική της Εκκλησία. Ο Θεός εισάκουσε αυτή την προσευχή και χάρισε την εκπλήρωσή της, αν και απαιτούνται ακόμη προσπάθειες για την πλήρη υλοποίηση του τελικού εγχειρήματος που έχουμε οραματιστεί: ενός έργου που όχι μόνο στηρίζει πνευματικά την κοινότητα, αλλά βοηθά επίσης να προοδεύσει και να βελτιώσει τη μορφωτική ζωή των ανθρώπων μέσω μιας τεχνικής σχολής.

Όπως συμβαίνει με κάθε εγχείρημα, έτσι και η κιβωτός της Εκκλησίας έχει στο τιμόνι της έναν κυβερνήτη: τον Μητροπολίτη της περιοχής. Ως εκ τούτου, ευχαριστούμε τον Πατέρα και Ποιμενάρχη μας, Σεβασμιώτατο κ. Ιάκωβο, για το ακούραστο έργο του· χωρίς αυτόν, το ιεραποστολικό έργο και οι διάφορες πρωτοβουλίες σε αυτή την περιοχή δεν θα ήταν εφικτά. Πάνω απ’ όλα, επιθυμούμε να τον ευγνωμονήσουμε για τη δέσμευση, την υπομονή και την αφοσίωσή του. Από την ημέρα της ενθρόνισής του, το ιεραποστολικό έργο της Μητρόπολής μας έχει αποκτήσει νέα δύναμη, προωθώντας τον ευαγγελισμό και την υλοποίηση σημαντικών έργων που αυξάνουν τον αριθμό των πιστών και διευρύνουν τους χώρους που είναι αφιερωμένοι στη λατρεία, την πνευματική και θεολογική κατάρτιση, την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, καθώς και στη μαρτυρία της Ορθόδοξης πίστης στην ευρύτερη περιοχή μας.

Την περασμένη 4η Ιουλίου έγιναν τα εγκαίνια του Ναού και του Ιεραποστολικού Έργου, υπό την προστασία της Παναγίας Παντάνασσας και την πρεσβεία του Αγίου Αθανασίου του Μεγάλου. Πρόκειται για ένα ιστορικό λειτουργικό γεγονός, καθώς σηματοδοτεί την πρώτη φορά που τελείται η ακολουθία των εγκαινίων ορθόδοξου ναού στην Κολομβία· στην προκειμένη περίπτωση προεξήρχε ο Πατέρας και Ποιμενάρχης μας, Σεβασμιώτατος Ιάκωβος, συνοδευόμενος από τον Επίσκοπο Σασίμων και τον κλήρο της Μητροπολιτικής Περιφέρειας Μπογκοτά και Κολομβίας. Αυτό που ξεχωρίζει περισσότερο σε αυτό το ιστορικό λειτουργικό γεγονός είναι τα πρόσωπα των απλών πιστών και των οικογενειών της περιοχής (που ακτινοβολούν ευτυχία, χαρά και ελπίδα), καθώς ένα έργο τέτοιας εμβέλειας όχι μόνο ενισχύει την πνευματική τους ζωή, αλλά και προασπίζεται την ανθρώπινη αξιοπρέπεια.

Τίποτα από όσα έχουν επιτευχθεί σε αυτό το έργο, όχι μόνο ο ναός αλλά και το ιερατικό σπίτι, δεν θα ήταν δυνατό χωρίς τη στήριξη, τη συμβολή, τη συνεισφορά και την αγάπη της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής, αυτής που συνοδοιπορεί μαζί μας από την αρχή της Ιεραποστολής μας. Αναγνωρίζουμε στην Αδελφότητα το ελληνικό φιλότιμο και την αγάπη που δείχνει πάντα για όλους τους λαούς του κόσμου. Αναγνωρίζουμε ότι ο ελληνικός πολιτισμός δεν κατακτά αλλά πλουτίζει και φωτίζει απανταχού της γης. Θα ήθελα να εκφράσω την ευγνωμοσύνη μας στους δύο ανώνυμους δωρητές, που εκπροσώπησαν την Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής· με απέραντη αγάπη έγιναν ένα με τον λαό μας, μοιραζόμενοι αγάπη και χαρά, αλλά πάνω απ’ όλα διαθέτοντας το ελληνικό φιλότιμο και την ανθρωπιά που διακρίνουν τους Έλληνες και τη συμβολή τους στην ανθρωπότητα.

Αξίζει επίσης να αναφερθεί το όνομα του κυρίου Αθανασίου Μαγγανά, που είναι συνοδοιπόρος από την αρχή στο ιεραποστολικό έργο και συμμετέχει σε αυτό με κάθε τρόπο, όχι μόνο στην Κολομβία αλλά και σε διάφορα μέρη της μητροπόλεώς μας. Αξίζει επίσης να αναφερθεί ο δικηγόρος κ. Αθανάσιος Κεχαγιόγλου, που υποστηρίζει οικονομικά τον άμισθο κληρικό και προϊστάμενο πατέρα Αθανάσιο με μια συνεισφορά που του επιτρέπει να καλύψει τις πιο βασικές του ανάγκες.

Είθε η Χάρη του Θεού, που φανερώνεται σε κάθε έργο της Ιεραποστολής, να χαρίζει ευλογίες σε όσους στηρίζουν αυτό το έργο, για την εκπλήρωση της αποστολής που μας εμπιστεύτηκε ο Κύριος, «Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τα έθνη».

† Ο Άσσου Τιμόθεος, Βοηθός Επίσκοπος Μπογκοτά και Κολομβίας