Ένα τέλος, μια αρχή

Το Σάββατο 22η Οκτωβρίου συνόδευσα τον Σεβασμιώτατο Γέροντα Μητροπολίτη Ναϊρόμπης στα μακρινά μέρη της επισκοπής Ελντορέτ. Η πολύωρη αυτή περιοδεία, είχε ως σκοπό να τελεστεί η εξόδιος ακολουθία μιας ηλικιωμένης και αξιοπρεπούς κυρίας, η οποία ήταν από τα ιδρυτικά μέλη της Ορθόδοξης Εκκλησίας καθώς και του σχολείου της περιοχής. Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον μεγάλο αγώνα που έκανε η εκλιπούσα μαζί με τους πιστούς της περιοχής, ώστε να υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Θέκλας και το σχολείο όπου μαθητεύουν σήμερα πάνω από 500 παιδιά. Μετά το πέρας της ακολουθίας η οικογένεια και οι κοινοτικοί της περιοχής μας προσέφεραν γεύμα στον χώρο του σχολείου, όπου και συζητήθηκαν επίκαιρα ζητήματα.

Η κηδεία αυτή, όπως και πολλές άλλες κηδείες των πιστών μας που φεύγουν από αυτή τη ζωή για την επουράνια βασιλεία του Θεού, συνήθως πραγματοποιούνται στις οικίες των πιστών εδώ στην Κένυα, διότι δυστυχώς δεν υπάρχει ο ανάλογος χώρος για κοιμητήρια. Επίσης, η μεταφορά και η κάλυψη των μεταφορικών εξόδων των περισσότερων ανθρώπων δεν είναι εύκολη υπόθεση. Οι αποστάσεις είναι πολύ μεγάλες, και για να διευκολύνεται η οικογένεια του αποθανόντος, οι παρευρισκόμενοι μπορεί να ταξιδεύουν ώρες ολόκληρες να φτάσουν για να συλλυπηθούν την οικογένεια.

Μια εξόδιος ακολουθία μπορεί να κρατήσει αρκετές ώρες διότι οι άνθρωποι οι οποίοι γνώριζαν τον κεκοιμημένο εκφράζουν τα αισθήματα και τις αναμνήσεις που είχαν γι’ αυτόν. Και πάλι πρέπει να επιστρέψουν στις οικογένειες τους την ίδια ημέρα. Όλοι οι ιερείς της περιοχής αλλά και από μακριά παρευρίσκονται στην κηδεία. Γι’ αυτούς όλους τους ανθρώπους είναι σίγουρα κάτι λυπηρό, αλλά και μια χαρά, διότι ο άνθρωπος ο οποίος γνώριζαν στη ζωή, βρίσκεται τώρα κοντά στον Θεό.

Στις δύσκολες ημέρες που ζούμε, που όλος ο κόσμος δοκιμάζεται με την ασθένεια του Covid, εδώ οι άνθρωποι πεθαίνουν κάθε μέρα από ασθένειες όπως είναι η ελονοσία και ο κίτρινος πυρετός, καθώς δεν έχουν τα απαραίτητα φάρμακα. Πολλά από αυτά παραμένουν άγνωστα στον κόσμο εκτός Αφρικής και δεν ακούγονται. Αυτοί οι άνθρωποι περνούν τον δικό τους αγώνα και τον δικό τους Γολγοθά.

Δεν συγκρίνουμε τα προβλήματα του κόσμου βέβαια, διότι η κάθε χώρα και ο κάθε τόπος έχει τις δικές του δυσκολίες και δοκιμασίες. Αλλά κάνουμε γνωστά τα προβλήματα στον χώρο όπου ζούμε, διότι σε σύγκριση με πολλά άλλα βλέπουμε ότι όντως υπάρχουν και χειρότερα. Οι άνθρωποι όμως με πίστη συνεχίζουν τον αγώνα τους και μένουν πιστοί στον Θεό και στην Εκκλησία και έρχονται με πολλή λαχτάρα να λειτουργηθούν και να εκκλησιασθούν.

Ευχαριστούμε όσους βοηθούν με τον δικό τους τρόπο, είτε με την προσευχή τους είτε με τον οβολό τους, το υστέρημα ή περίσσευμα, ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο το ιεραποστολικό και φιλανθρωπικό έργο της ιεραποστολής μας εδώ στην Κένυα.

Ο καλός Θεός να δίνει πλουσιοπάροχα στον καθένα ό,τι καλύτερο, και τα αγαθά τα επίγεια και επουράνια.

† Ο Κισούμου Μάρκος

Δείτε περισσότερα

Απογνώσεως αντίδοτο

Λίγες μόλις δεκαετίες πίσω, ο πολύς Jean Paul Sartre, βουτηγμένος στη λανθάνουσα εντός του παράδοση της Δύσης αναφώνησε: «l’enfer, c’est les autres»