Αναστάσιος Αλβανίας: δώρο Θεού, φάρος και οδοδείκτης
Εκκλησία χωρίς ιεραποστολή είναι Εκκλησία χωρίς αποστολή
Εκκλησία χωρίς ιεραποστολή είναι Εκκλησία χωρίς αποστολή
2024, μία χρονιά γεμάτη αγάπη
Του Κωνσταντίνου Μεταλλίδη, μέλους Δ.Σ. Οι παλαιότεροι ενθυμούνται τον ιδρυτή της Αδελφότητάς μας Παντελή Μπάγια και το αείμνηστο ζεύγος ευεργετών Παναγιώτη και Έλλης Παπαδημητρακοπούλου να επιμελούνται δέματα αποτελούμενα από ανθρωπιστική βοήθεια και να τα αποστέλλουν στον εμπνευστή του έργου και πρωτοπόρο ιεραπόστολο π. Χρυσόστομο Παπασαραντόπουλο και στους διαδόχους του. Στα γραφεία των «φίλων της Ουγκάντα»…
Σε ένα από τα προηγούμενα άρθρα μας αφήσαμε τον Κύριο πάνω στον Σταυρό. Σε αυτό, θα προσεγγίσουμε τα βιώματά Του, όχι μέσα από τα λόγια της Καινής Διαθήκης-από την εμπειρία κάποιου που Τον παρακολουθούσε κατά την διάρκεια των Παθών- αλλά μέσω κάποιου που έζησε εκατοντάδες χρόνια πριν κι ωστόσο η χάρις του Θεού τού τα…
Η ιστορία του Αγίου Ιωάννου, δεν έχει την αρχή της στη γέννησή του- όπως συμβαίνει με τους κοινούς ανθρώπους- αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδίου του Θεού, ως βασικό μέρος στο έργο της Θείας Οικονομίας Του, πρωτοεμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη, ανάμεσα σε όσα προλέγει ο προφήτης Μαλαχίας: «ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου…
Σύμφωνα με τον συναξαριστή του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος καταγόταν από την Αντιόχεια και ήταν γόνος ευσεβών συζύγων· του αρχιστράτηγου Σεκούνδου και της Αγίας Ανθούσης[1]. Γεννήθηκε το 354 μ.Χ[2]. Ο Σεκούνδος πέθανε λίγο μετά από τη γέννηση του γιου του, αφήνοντας χήρα τη νεαρή μητέρα, η οποία προτίμησε να μην ξαναπαντρευτεί…
Ο Άγιος Αχμέτ ή Αχμέδ έζησε τα τέλη του 17ου αιώνα στην Κωνσταντινούπολη. Στο θρήσκευμα, όπως αποκαλύπτει το όνομά του, ήταν μουσουλμάνος. Ο άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στο νέο Μαρτυρολόγιό του μας πληροφορεί ότι είχε μια σκλάβα σύντροφο, ρωσίδα στην καταγωγή και χριστιανή στο θρήσκευμα, η οποία μετά από κάθε εκκλησιασμό επέστρεφε στο σπίτι, έχοντας…
Κήρυττε μετάνοια και μέσω αυτού του κηρύγματος έκανε ιεραποστολή. Παράδοξο στ’ αλήθεια… πώς είναι δυνατόν ένα τέτοιο κήρυγμα να έχει απήχηση στην ψυχή των ανθρώπων; Κι όμως∙ είναι και μάλιστα πολύ φυσικό, αφού καλούσε τις ψυχές να επανέρθουν στην φυσική τους κατάσταση, την προπτωτική τους σχέση με τον Δημιουργό τους, στην πλήρη ανάπαυσή τους, είτε αυτοί ήταν χριστιανοί είτε όχι…
Σήμερα, Κυριακή του Σπορέως, η Εκκλησία μας με θαυμαστό παιδαγωγικό τρόπο «παντρεύει» για ακόμη μια φορά την Αγία Γραφή με την Ιερά Παράδοση, τους δύο αυτούς αλληλένδετους στύλους της πίστεώς μας. Διαμέσου του Ευαγγελίου μάς προσφέρεται κάθε έτος η γνωστή σε όλους μας παραβολή του σπορέως. Ο σπορέας είναι ο Θεός και οι δικοί Του…
Πολλοί σ’ όλη την οικουμένη σταυρώθηκαν, αλλά κανέναν από αυτούς δεν τρέμουν οι δαίμονες. Του Χριστού όμως, που σταυρώθηκε για μας, και μόνο το σημείο του Σταυρού βλέποντάς το οι δαίμονες τρέμουν, διότι οι άλλοι πέθαναν για τις δικές τους αμαρτίες, ενώ ο Χριστός πέθανε για τις αμαρτίες των άλλων…
Για πρώτη φορά στην Καινή Διαθήκη, δίνει στους μαθητές που βρίσκονται στο όρος -και κατά συνέπεια σε όλους όσοι θέλουμε να είμαστε μαθητές Εκείνου, του Αποκαλυφθέντος Θεού- μια συμβουλή-εντολή: “αὐτοῦ ἀκούετε”…
Είναι αδύνατον να έχουμε ιεραποστολική δραστηριότητα χωρίς να παραδίδουμε στους αδελφούς μας ανόθευτο το ορθόδοξο δόγμα· ιεραποστολή είναι η προσφορά της αληθινής πίστεως, της μοναδικής που οδηγεί στην σωτηρία…
Ο Άγιος Βονιφάτιος λειτουργούσε ιεραποστολικά ως το τέλος της ζωής του. Δεν εφησύχασε τη συνείδησή του από το τεράστιο επίτευγμα που δωρεά Θεού επιτέλεσε. Με νεανικό σφρίγος καρδιάς, παρόλα τα 77 του χρόνια, κατευθύνθηκε προς τους παγανιστές Φριζιανούς δίνοντας τον εαυτό του εύχρηστο μέσο στο Λόγο του Θεού για την κατάκτηση του τοπικού λαού…
Η τελευταία προτροπή του Κυρίου μας προς τους μαθητές Του και κατ’ επέκταση προς όλους εμάς, η Ιεραποστολή, δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Αντίθετα, οφείλει να στριφογυρίζει στο νου, να διαμορφώνει τον χαρακτήρα, να ρυθμίζει τους χτύπους της καρδιάς μας, να οδηγεί τα βήματά μας και να κατευθύνει την ζωή μας…
Ο Απόστολος Θωμάς καταγόταν από οικογένεια αλιέων. Πιθανότατα – με βάση την παράδοση της Εκκλησίας – εξασκούσε το επάγγελμα του ξυλουργού ή του οικοδόμου…
Όπως η Παναγία, αφού πρώτα παραδόθηκε στην πρόνοια του Θεού, αξιώθηκε του Ευαγγελισμού της – δέχτηκε δηλαδή την πιο χαρμόσυνη, την πιο συγκλονιστική είδηση που ψιθύρισε ποτέ ο ουρανός στη γη- έτσι και εμείς, είναι ανάγκη να αφεθούμε στην πρόνοια του Θεού, να ταχθούμε στο πλευρό Του, να παρακαλέσουμε να μας ενισχύει στην διακονία μας και να μας στηρίζει στην προσπάθειά μας για να επιτευχθεί και ο Ευαγγελισμός των εθνών…
Ο Πορφύριος, γέννημα και θρέμμα της Θεσσαλονίκης, ήρθε στον κόσμο το 347 μ.Χ. Οι ευγενείς και πλούσιοι γονείς του σίγουρα φρόντισαν ώστε το πρωτότοκο βλαστάρι τους να λάβει αξιόλογη παιδεία. Υπάκουο στην ουράνια κλίση το παλικάρι, σε ηλικία εικοσιπέντε ετών, εγκατέλειψε την άνετη ζωή και την κοσμική σταδιοδρομία αναχωρώντας για την έρημο της Αιγύπτου, το…
Ή, Πώς μια γυναίκα έφερε τον Χριστό σε ένα ολόκληρο λαό.
Ελεύθερος πλάστηκε ο άνθρωπος… έχει τη δυνατότητα να δέχεται ή και να απορρίπτει. Μα κάθε ψυχή, χωρίς εξαίρεση, βρίσκει ανάπαυση κοντά στο Δημιουργό της. Όταν Τον συναντήσει, ζει Χριστούγεννα μέσα της! Γιορτάζει Χριστούγεννα και κάθε φορά που ανανεώνει αυτή τη μοναδική συνάντηση…
Tου τελώνου ήταν επάγγελμα γεμάτο από αναισχυντία και θρασύτητα, χωρίς καμιά λογική δικαιολογία για όλα αυτά που έπρατταν, και ήταν εμπορία γεμάτη από αναίδεια καθώς και κλοπή που καλυπτόταν εξωτερικά από το νόμο. Παρ’ όλα αυτά Αυτός που τον κάλεσε δεν ένοιωσε ντροπή για κανένα από αυτά…
Στην καρδιά της Θέκλας ο πόθος της γνώσης μαζί με τα θεία βιώματα έγιναν φλόγα ισχυρή, που πυροδοτούσε όλο της το είναι. Έτσι, δεν δίστασε να βρίσκεται δίπλα στον Παύλο, ακόμα και στις πιο επικίνδυνες περιστάσεις…
«Τι μας εμποδίζει να βαπτισθούμε;» κράζουν μαζί με τον Αιθίοπα και τα έθνη, αδελφοί και αδελφές αβάπτιστοι ανά τον κόσμο, όπου αγνοείται η Αλήθεια του Χριστού…
Αυτός είναι ο Ιωσήφ ο οποίος προηγουμένως κρυβόταν. Τώρα όμως μετά τον θάνατο του Χριστού έδειξε μεγάλη τόλμη. Διότι ούτε ασήμαντος ήταν, ούτε από εκείνους που μένουν απαρατήρητοι, αλλά ένας από τα μέλη του Συνεδρίου και πολύ επιφανής. Από αυτό μάλιστα φαίνεται καθαρά η ανδρεία του. Διότι καταδίκασε σε θάνατο τον εαυτό του, όταν διακήρυξε την απέχθειά του προς όλους με την συμπάθειά του προς τον Ιησού, και τόλμησε να ζητήσει το σώμα Του, και δεν απομακρύνθηκε παρά μόνον αφού πέτυχε αυτό που ήθελε…
«Αποστολική» και «Ιεραποστολική». «Απόστολος» και «Ιεραπόστολος». Ποια η διαφορά ανάμεσα σ’ αυτές τις θεσπέσιες έννοιες;
Μετανόησαν ο Κάστος και ο Αιμίλιος και οδηγήθηκαν στο μαρτύριο. Τους συγχώρεσε ο Κύριος και, όπως τονίζει ο άγιος Κυπριανός, «αν και νικήθηκαν στην πρώτη μάχη, αναδείχτηκαν νικητές στη δεύτερη. Αυτοί που υποχώρησαν προηγουμένως μπροστά στις φλόγες, έγιναν ισχυρότεροι από τις φλόγες…
Η ανδρεία των Μυροφόρων κάλυψε την δειλία των μαθητών σ’ αυτά τα δύσκολα γεγονότα και γι’ αυτό τιμήθηκαν από τον Κύριο ∙ πρώτα σ’ αυτές έφτασε το μήνυμα της Αναστάσεως από τον άγγελο, πρώτα σ’ αυτές εμφανίσθηκε ο Ιησούς αναστημένος κι αυτές έλαβαν την πρώτη εντολή μεταδόσεως της χαρμόσυνης αγγελίας της Αναστάσεως του Χριστού…
Ο Άγιος Κύριλλος γεννήθηκε, κατά πάσα πιθανότητα, το 313 μ.Χ. στα Ιεροσόλυμα. Από τους ευσεβείς και ορθόδοξους γονείς του παρέλαβε ως ιερή κληρονομιά την ευσέβεια και τα ορθά δόγματα, σε μία εποχή που η αίρεση του Αρείου εκδηλωνόταν ενεργά και επεκτατικά στο χώρο της πίστεως. Σε ηλικία μόλις είκοσι ετών κι ενώ είχε γίνει ευρέως…
Το 2016, η αγάπη σας απέστειλε περισσότερους από 75 τόνους τρόφιμα μακράς διαρκείας, αναγκαία είδη, όπως θρανία και καρέκλες, έπιπλα, σαπούνια, φάρμακα, ιατρικά εργαλεία, γεννήτριες, σχολικά είδη, ρούχα, παιχνίδια και, τέλος, εκκλησιαστικά είδη, όπως άγια δισκοπότηρα, εικόνες, στολές ιερέων, καλύμματα αγίας τραπέζης, λειτουργικά σκεύη και βιβλία…
Τι σημαίνει δούλος; Όνομα μόνο. Πόσοι κύριοι είναι ξαπλωμένοι επάνω στο στρώμα και μεθούν, ενώ οι δούλοι στέκονται πλησίον άγρυπνοι! Ποιόν να ονομάσω δούλο; Αυτόν που είναι νηφάλιος ή αυτόν που μεθά; Τον δούλο του ανθρώπου ή τον αιχμάλωτο του πάθους; Εκείνος έχει τη δουλεία απ’ έξω, αυτός τριγυρνά έχοντας μέσα του την αιχμαλωσία…
Ο Άγιος Κάντοκ γεννήθηκε στο Monmouthshire της Ουαλίας κατά τα τέλη του 5ου αιώνα μ.Χ. και καταγόταν από οικογένεια ευγενών. Οι γονείς του, παρόλο που είχαν βασιλική καταγωγή και ήταν οικονομικά και κοινωνικά αποκατεστημένοι, έγιναν μοναχοί, ακολούθησαν τον ασκητικό βίο και τιμούνται από την Εκκλησία ως Άγιοι. Τόσο η μητέρα του όσο και ο πνευματικός του πατέρας, ο ερημίτης ιερέας Tathan, τον στήριξαν και τον καθοδήγησαν στην εν Χριστώ ζωή. Ο Άγιος αρνήθηκε τις επίγειες δόξες και τα αξιώματα που του πρόσφερε ο κόσμος, ως τέκνο επιφανών γονέων, και αφοσιώθηκε στη διάδοση του Ευαγγελίου στα έθνη, ως τέκνο του Κυρίου Ιησού Χριστού…
Απευθύνθηκε στο βασιλιά ζητώντας του χρυσάφι και του υποσχέθηκε ότι μ’ αυτό θα αγοράσει μαργαριτάρια και πολύτιμους λίθους για να τα προσφέρει σ’ αυτόν και στην αυτοκρατορία. Ο Κωνσταντίνος ενέδωσε και χορηγήθηκε στον Ζωτικό όσο χρυσάφι του ήταν απαραίτητο. Αμέσως, ο Άγιος ήρθε σε συνεννόηση με τους στρατιώτες που είχαν αναλάβει να θανατώνουν τους λεπρούς. Δωροδοκώντας τους, αγόραζε τους αρρώστους, τους μετέφερε σε μια περιοχή έξω από το Βυζάντιο, τους έφτιαχνε σκηνές για να μένουν και προσπαθούσε με κάθε δυνατό τρόπο να απαλύνει τον πόνο τους…
Μετά την τελευταία και καθοριστική για όλη την ανθρωπότητα εντολή του Ιησού, λίγο πριν την Ανάληψή Του, προς τους μαθητές του: «πορευθέντες εἰς τὸν κόσμον ἅπαντα κηρύξατε τὸ εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσει», ο απόστολος Ανδρέας, ο πρωτόκλητος, κλήθηκε να φωτίσει με το ανεπανάληπτο, απερίγραπτο και πάντα επίκαιρο φως του Ευαγγελίου τη Βιθυνία, τις περιοχές γύρω από τη Μαύρη Θάλασσα, το Βυζάντιο, τη Θράκη, τη Μακεδονία, τη Θεσσαλία και την Πελοπόννησο…
Είναι αλήθεια πως η συγγραφή των Πράξεων των Αποστόλων που άφησε ο Άγιος Λουκάς ως κληρονομιά στους χριστιανούς και κυρίως στους ιεραποστολικά αγωνιζόμενους ανθρώπους είναι πολύτιμη. Δεν μας πληροφορεί ιστορικά μόνο για την διάδοση του Ευαγγελίου η οποία συντελέστηκε με κάθε -κατά Θεόν επιτρεπτό- τρόπο και κόστος από τους Αποστόλους, αλλά καθιστά τις «Πράξεις των Αποστόλων» πρότυπο και εγχειρίδιο ιεραποστολής σε όλους εμάς που λίγο ή πολύ δραστηριοποιούμαστε σ’ αυτήν την διακονία…
Τον προφήτη Ιωνά – του οποίου το όνομα σημαίνει «περιστερά» – τον συναντάμε στο ομώνυμο βιβλίο της Παλαιάς Διαθήκης, όχι ως συγγραφέα του βιβλίου αλλά ως πρωταγωνιστή του. ‘Ήταν υιός του Αμαθί και έζησε στο α΄ μισό του 8ου αιώνα, εποχή που η Νινευή βρισκόταν σε ακμή, γι’ αυτό άλλωστε και συγκαταλέγεται μεταξύ των αρχαιότερων…
Το δρόμο αλλά και τον τρόπο για την ανάσταση -τόσο κυρίως την πνευματική αλλά και την οικονομική και την πολιτισμική- μιας χώρας «τριτοκοσμικής» έδειξε ο Άγιος Κοσμάς ο Ισαπόστολος…
Ο Βλαδίμηρος δεν αναπαυόταν στα είδωλα, στους φόνους ισχύος που διέπραττε και στις αισχρότητες στις οποίες ξέπεφτε με τις εκατοντάδες παλλακίδες που είχε, όπως άλλωστε δεν αναπαύεται στην ζωή της αμαρτίας ο άνθρωπος που γνωρίζει το νόμο του Θεού. Τον βασάνιζε, με την καλή έννοια, η αλήθεια που του δίδαξε η γιαγιά του! Από την άλλη πλευρά, ήθελε, ως ελεύθερο πνεύμα που ήταν, να εξετάσει και να μάθει για τις θρησκείες των γειτονικών χωρών της αυτοκρατορίας του…
Με αυτόν τον πύρινο τρόπο, έπεφταν όλα τα εθνικιστικά και γλωσσικά φράγματα και διακηρυσσόταν ότι ο ορίζοντας του χριστιανικού κηρύγματος δεν ήταν η Ιουδαία, αλλά ο κόσμος ολόκληρος. Το γεγονός της Πεντηκοστής αποκαλύπτει με μεγαλειώδη τρόπο τον οικουμενικό χαρακτήρα της Εκκλησίας…
Παρ’ όλο, όμως που φαινομενικά το έργο τους απέτυχε, η ιστορία έδειξε στη συνέχεια πως ο Κύριος το ευλόγησε, δωρίζοντας στην Εκκλησία Του καρπούς πνευματικούς μέσω των μαθητών του Κυρίλλου και του Μεθοδίου, οι οποίοι όπου κι αν βρέθηκαν κήρυξαν με φλογερό ζήλο το ευαγγέλιο…
Αυτός που αγαπά το Θεό και, συνεπώς, αυτός που τηρεί τις εντολές Του, εκτός από το χρόνο του, τα νιάτα του ή οποιοδήποτε άλλο αγαθό, μπορεί – αν χρειαστεί – να θυσιάσει ακόμα και την ίδια του την ζωή…
Στην Αλάσκα ο Ιωάννης ανακάλυψε «ψήγματα» χριστιανών, βαπτισμένων μεν, αλλά εγκαταλελειμμένων για δεκαετίες από την επίσημη εκκλησία. Αμέσως, άρχισε την ιεραποστολική του δράση αξιοποιώντας ένα ερειπωμένο εκκλησάκι. Ανοικοδόμησε ναούς, δημιούργησε υπηρεσίες της ιεραποστολής, νοσοκομεία και σχολεία.
Η Αγία Φωτεινή συνέχισε το ιεραποστολικό της έργο στην Καρθαγένη της Αφρικής, μέχρι που ο Νέρωνας ενημερώθηκε για την πίστη της. Έτσι οδηγήθηκε στην Ιταλία και πιέστηκε, με διαφόρους βασανιστικούς τρόπους από τον αυτοκράτορα, να αρνηθεί την πίστη της. Σε κάθε όμως δοκιμασία οι θαυματουργικές ενέργειες του Θεού την καθιστούσαν υγιή. Τέλος, μετά από πολλά βασανιστήρια, παρέδωσε το πνεύμα της στον Κύριο μέσα στην φυλακή για να τον ξανασυναντήσει στην αιωνιότητα…
Ο απόστολος Τιμόθεος καταγόταν από την πόλη Λύστρα της Λυκαονίας. Είχε πατέρα Έλληνα, ειδωλολάτρη στο θρήσκευμα, και η μητέρα του Ευνίκη ήταν εκχριστιανισμένη Ιουδαία. Σε μικρή ηλικία ο Τιμόθεος έμεινε ορφανός από πατέρα και τον ανέθρεψε η γιαγιά του Λωίδα, προσφέροντάς του όχι μόνο υλικά αγαθά αλλά κυρίως πνευματικά. Στα Λύστρα συνάντησε τον Παύλο, γοητεύτηκε…
Αλήθεια, ΣΗΜΕΡΑ, ποιοι και πόσοι ζούμε τη γέννηση του Θεανθρώπου Χριστού;
Φανερώνεται ξεκάθαρα το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του λαού της Αιθιοπίας. Από εδώ και πέρα ξεκινούν οι ιεραποστολικές πρωτοβουλίες του Αγίου Φρουμέντιου. Συγκεντρώνει τους ελάχιστους χριστιανούς της χώρας και δημιουργεί την πρώτη Εκκλησία…
Ο Άγιος Ιάκωβος ο αδελφόθεος, κατά τον όσιο Νικόδημο, χειροτονήθηκε από τον ίδιο τον Κύριο πρώτος επίσκοπος Ιεροσολύμων. Συνέγραψε την Θεία Λειτουργία διδαχθείς από τον ίδιο τον Ιησού, γεγονός που την ανέδειξε σε αναπόσπαστο κομμάτι της Αποστολικής διακονίας καθώς και της εκκλησιαστική ιστορίας, αποκαλύπτοντας την θεϊκή της αφετηρία. Η συγγραφή της Θείας Λειτουργίας από τον…
Αυτός ο δειλός, ο άνανδρος, που λύγισε μπροστά στο γιαταγάνι του πασά, ο προδότης της πίστης του, πρόσφερε στην Εκκλησία ένα ιεραποστολικό πρότυπο, όχι μόνο για τους κατοίκους του Ζαγκλιβερίου και των γειτονικών χωριών ή τους ανθρώπους την εποχής εκείνης, αλλά για όλους εμάς, τους ανθρώπους των επόμενων αιώνων.
Αν η Ιεραποστολή είναι η διάδοση της Ορθοδοξίας στα έθνη αλλόθρησκα ή ετερόδοξα, ο θεσμός των Οικουμενικών Συνόδων είναι η διαφύλαξη της Ορθοδοξίας. Την οποία καθιστά ανόθευτη, γνήσια και απαράλλακτη, με στόχο τη διάδοσή της στην οικουμένη…
Η αγία Μαρία καταγόταν από τα Μάγδαλα της Συρίας, γι’ αυτό και αποκαλείται Μαγδαληνή. Η συνάντησή της με τον Ιησού συνοδεύτηκε από τη θαυμαστή θεραπεία της, την απαλλαγή από τα επτά δαιμόνια που την βασάνιζαν. Εντάχθηκε στον κύκλο των μαθητριών του Χριστού και τον υπηρετούσε με ζήλο και αυταπάρνηση σε όλη την διάρκεια του σωτήριου…
Ο άγιος Πέτρος ήταν αδερφός του αγίου Ανδρέα του Πρωτόκλητου. Καταγόταν από τη φτωχή, ταπεινή πόλη της Βηθσαϊδά και πατέρας του ήταν ο Ιωνάς από την φυλή του πατριάρχη Συμεών, σύμφωνα με τον συναξαριστή του αγίου Νικοδήμου. Ζούσε φτωχικά ασκώντας το επάγγελμα του ψαρά. Ήταν, ακόμη, άνθρωπος ευσεβής που αγαπούσε τον Νόμο του Θεού, γεγονός…
Η Λυδία «ἐβαπτίσθη», αλλά όχι μόνη. Οδηγήθηκε στο μυστήριο του βαπτίσματος με τις προτροπές και το ζωντανό παράδειγμά της και ο «οἶκος αὐτῆς»…
Ο απόστολος Παύλος μας προτρέπει: «Μιμηταί μου γίνεσθε, καθώς καγώ Χριστού». Έχοντας ως πρότυπο τον Μέγα Ιεραπόστολο, τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, μπορούμε να εκμαιεύσουμε σπουδαία ιεραποστολικά διδάγματα.
Πολλοί αναρωτιούνται· τι σχέση έχει ο μοναχισμός με την ιεραποστολή; Ο μοναχός εγκαταλείπει τον κόσμο, απομακρύνεται και εξαφανίζεται από αυτόν, ενώ το έργο της ιεραποστολής είναι μια βουτιά μέσα στον κόσμο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Κι όμως, η βάση, ο σκοπός και ο στόχος είναι κοινά…
Ο άγιος Ακύλας καταγόταν από την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας (Πραξ.18,2) και η σύζυγός του ονομαζόταν Πρίσκιλλα. Έζησαν στο πρώτο μισό του 1ου αι. μ.Χ. Μετά από το διάταγμα του αυτοκράτορα Κλαυδίου (49μ.Χ.) να διωχθούν όλοι οι Εβραίοι από τη Ρώμη, εγκατέλειψαν την Ιταλία και κατευθύνθηκαν πρόσφυγες στην Κόρινθο. Εκεί τους συνάντησε για πρώτη φορά ο…
Μαθήματα για τους σημερινούς ιεραποστόλους από το βίο των Τριών Ιεραρχών
Με την γέννηση Του ο Χριστός δίνει τη δυνατότητα να μην συνεχίσουμε την πτωτική ανυπάκουη πορεία των πρωτοπλάστων. Ως νέος Αδάμ «γεννάται» για να αναστήσει, «την πριν πεσούσαν εικόνα», δηλαδή την πεσμένη εικόνα του Θεού, τον άνθρωπο…
«Όσο κανείς προσπαθεί να τα γνωρίσει αυτά, τόσο περισσότερο μπορεί και κατοπτεύει το θησαυρό που κρύβεται μέσα τους». Και αυτό τον θησαυρό τον μοιράζεται και τον χαρίζει και στους άλλους…
Το αίμα των αποστόλων, του Λογγίνου και όλων των μαρτύρων διαλαλεί πως είναι αλήθεια η Ανάσταση που κηρύττουν οι ιεραπόστολοι στα έθνη με τον άσαρκο Λόγο στην κατήχηση, είναι αλήθεια η Ανάσταση που διδάσκει η Αγία Γραφή, είναι αλήθεια η Ανάσταση που βιώνουν οι νεοφώτιστοι αδελφοί στα μυστήρια της Εκκλησίας και κυρίως σ’ αυτό της Θείας Ευχαριστίας…
Παράδειγμα για όλους τους ιεραποστόλους ο μέγας ομολογητής και φωτιστής της Αρμενίας άγιος Γρηγόριος
Η γενναία της στάση ωθεί κι εμάς, τον καθένα ξεχωριστά ή όλους μαζί, να μιμηθούμε την υπακοή της συμμετέχοντας στο κατεξοχήν έργο της Εκκλησίας, στο έργο του ευαγγελισμού όλων των εθνών…
Αφορμή έμπνευσης και για μας από το βίο των 7 Διακόνων
Η ζωή του μεγαλύτερου ιεραποστόλου όλων των αιώνων με τα δικά του λόγια
Ανοίγουμε μια νέα θεματική ενότητα, αφιερωμένη στους 150+ αγίους ιεραποστόλους της Εκκλησίας μας, ξεκινώντας από τον πρώτο μεγάλο ισαπόστολο, τον Άγιο Κωνσταντίνο, που αποτελεί πρότυπο ιεραποστόλου