Κυκλοφόρησε το νέο ανοιξιάτικο τεύχος της “Εξωτερικής Ιεραποστολής”

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος του περιοδικού μας με νέα και ανταποκρίσεις από 15 ιεραποστολικά κλιμάκια.

  • Ποιοι είναι οι νέες επισκοπές της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αφρική;
  • Πώς περνούν την Μεγάλη Τεσσαρακοστή οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί της Κατάγγας;
  • Τι ανάγκες έχει η Ιεραποστολή μας στη Σιέρρα Λεόνε;
  • Ποια σχέδια υπάρχουν για την οργάνωση της Ιεραποστολής στην Κεντρική Νιγηρία;

Αυτά και άλλα πολλά στο τεύχος που έχετε στην οθόνη σας. Ξεφυλλίστε το, διαβάστε το, μοιραστείτε το!

Η Ορθόδοξη Ιεραποστολή στην Κένυα

Αυτή την Κυριακή 10 Μαρτίου στις 11 π.μ., η Αδελφότητά μας σάς προσκαλεί σε μία εκδήλωση αφιερωμένη στην ορθόδοξη ιεραποστολή στην Κένυα. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ναϊρόμπι κ. Μακάριος θα είναι μαζί μας για να μας μιλήσει για την πορεία, τα προβλήματα και την εξέλιξη του ιεραποστολικού του έργου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα της Αδελφότητας (Μακένζυ Κινγκ 6). Θα προηγηθεί συνεκκλησιασμός στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου.

Πεπραγμένα Δ.Σ. 2018

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής,

Ο Απολογισμός αυτός που γίνεται κάθε χρόνο δεν είναι απολογισμός δικών μας πράξεων και κόπων, αλλά είναι δικός σας απολογισμός υλικός και πνευματικός. Εμείς απλώς κατευθύναμε όλα αυτά που μας δώσατε σύμφωνα με τις ανάγκες που προέκυψαν σε κάθε ιεραποστολικό κλιμάκιο. Ο κάθε ένας από εσάς, είτε λιγότερο είτε περισσότερο, έδωσε αυτό που μπορούσε, έβαλε πλάτη για όλα αυτά τα παιδιά του κόσμου, που υποφέρουν για ένα πιάτο φαγητό και καθαρό νερό. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Αδελφότητα σάς ευχαριστεί που δεν κλείσατε την πόρτα στον συνάνθρωπο, στον διπλανό σας, στον μακράν και τον εγγύς, αλλά δοθήκατε ολοκληρωτικά και ανθρωποκεντρικά στον πάσχοντα συνάνθρωπο. Η χάρις και η χαρά του αγαθού Θεού να είναι μαζί σας.

Παρόλο τον οικονομικό μαρασμό και την καθημερινή αφαίμαξη των οικονομικών πόρων των Ελλήνων, η Αδελφότητα κατάφερε να συγκεντρώσει το ποσό των 625.460,78 χιλιάδων ευρώ.

Χρηματικά εμβάσματα

Συγκεντρώσαμε και διαθέσαμε χρηματική βοήθεια στα εξής ιεραποστολικά κλιμάκια:

  • Αρούσας: 60.250,00€
  • Καμερούν: 58.130,00€
  • Κατάγγας: 42.850,00€
  • Ινδίας: 36.572,00€
  • Μπραζαβίλ: 35.650,00€
  • Ινδονησίας: 35.500,00€
  • Κινσάσας: 21.650,00€
  • Μαδαγασκάρης: 20.685,00€
  • Γουινέας: 15.932,00€
  • Άκκρας: 15.600,00€
  • Ρουάντας: 15.600,00€
  • Ειρηνουπόλεως: 14.250,00€
  • Μαλάουι: 9.250,00€
  • Ουγκάντας: 8.050,00€
  • Νιγηρίας: 7.146,00€
  • Ναϊρόμπι: 6.000,00€
  • Ζάμπιας: 5.000,00€
  • Κισούμου: 4.000,00€
  • Σιέρρα Λεόνε: 3.210,00€
  • Νέας Ζηλανδίας: 2.560,50€
  • Αϊτής: 2.300,00€
  • Νυέρι: 2.000,00€

Σύνολο 422.185,50 ευρώ

Ανθρωπιστική βοήθεια

Με την βοήθεια του Θεού και των νέων ανθρώπων, που αγάπησαν την εντολή του Κυρίου «πορευθέντες μέχρις εσχάτων», και που αποτελούν και το αύριο, η συνέχεια της Αδελφότητας, συγκεντρώθηκαν και απεστάλησαν επτά κοντέινερ, με διάφορα είδη επισιτιστικής ανάγκης αλλά και εξοπλισμού για τα ιεραποστολικά κέντρα, τα οποία έφτασαν τους 170 τόνους. Όλη αυτή η αγάπη σας διατέθηκε στα Ιεραποστολικά κλιμάκια: Γουινέας, Κινσάσας, Μαλάουι, Σιέρρα Λεόνε.

Λειτουργικές μεταφράσεις

Η Αδελφότητα συνεχίζει να χρηματοδοτεί την έκδοση λειτουργικών βιβλίων στις γλώσσες των ιθαγενών. Η πόρτα μας είναι ανοιχτή και το ενδιαφέρον είναι μεγάλο για το μεταφραστικό υλικό και προτρέπουμε τους Ιεραποστόλους να συμμετέχουμε σε αυτό το έργο. Φέτος, ενισχύσαμε την έκδοση μιας νέας μετάφρασης της Καινής Διαθήκης στη μαδαγασκαρινή γλώσσα.

Πιστοί στο όραμά μας

Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί φίλοι των πτωχών αυτού του κόσμου,

Η Ιεραποστολή δεν κατευθύνεται από εμάς, αλλά βαδίζει την ιστορία της, τον δρόμο που χάραξαν άνθρωποι άγιοι και πνευματοκίνητοι, όπως ο ιδρυτής μας π. Χρυσόστομος Παπασαραντόπουλος, πάνω στα γερά θεμέλια της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Ιεραποστολικής Εκκλησίας. Είχαμε τη χαρά το 2018 να φιλοξενήσουμε στις μηνιαίες συνάξεις της Αδελφότητάς μας μητροπολίτες και επισκόπους διαφόρων ιεραποστολικών κλιμακίων με την εξής σειρά: Μητροπολίτης Άκκρας κ. Νάρκισσος, π. Πρόδρομος Κατσούλης (τότε πρωτοσύγκελλος Ι.Μ. Καμερούν και νυν Επίσκοπος Τολιάρας Μαδαγασκάρης), Επίσκοπος Αρούσας κ. Αγαθόνικος, Μητροπολίτης Νιγηρίας κ. Αλέξανδρος, Μητροπολίτης Μπουρούντι και Ρουάντας κ. Ιννοκέντιος, Μητροπολίτης Ειρηνουπόλεως κ. Δημήτριος, Μητροπολίτης Μαδαγασκάρης κ. Ιγνάτιος, Μητροπολίτης Κινσάσας κ. Νικηφόρος.

Αδελφοί εν Χριστώ, συνοδοιπόροι και συνεργάτες, η Ιεραποστολή ανήκει στην Εκκλησία, είναι προσφορά του Χριστού για την σωτηρία της ανθρωπότητας. Το Ευαγγέλιό Του απευθύνεται σε όλους τους λαούς σε οποιοδήποτε πλάτος και μήκος και χρώμα και κουλτούρα στην Οικουμένη. Δεν περιορίζεται, δε στριμώχνεται σε ένα μικρό πεδίο δράσεως αλλά απλώνεται και αγκαλιάζει αγαπητικά και σωτήρια όλη την Οικουμένη. Η ακτινοβολία της Ιεραποστολής δεν ήταν χρέος μόνο μιας γενιάς, της αποστολικής, αλλά είναι καθήκον των Χριστιανών όλων των αιώνων. Σκοπός της Ιεραποστολής είναι να κηρυχθεί το Ευαγγέλιο «ἐν ὅλῃ τῇ Οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι», διότι «καἰ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἅ οὐκ ἐστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης κακείνα με δεῖ ἀγαγεῖν καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσιν καί γενἠσεται μία ποἰμνη εἴς ποιμήν».

Χαράλαμπος Μεταλλίδης
Πρόεδρος Δ.Σ.

Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος: πρότυπο ιεραποστολής

Η ιστορία του Αγίου Ιωάννου, δεν έχει την αρχή της στη γέννησή του- όπως συμβαίνει με τους κοινούς ανθρώπους- αλλά ως αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδίου του Θεού, ως βασικό μέρος στο έργο της Θείας Οικονομίας Του, πρωτοεμφανίζεται στην Παλαιά Διαθήκη, ανάμεσα σε όσα προλέγει ο προφήτης Μαλαχίας: «ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω τὸν ἄγγελόν μου πρὸ προσώπου σου, ὃς κατασκευάσει τὴν ὁδόν σου ἔμπροσθέν σου» (3:1, 4:4-5). Έπειτα, και στην Καινή Διαθήκη γίνεται πρόρρηση για τη γέννηση και τον σκοπό της ζωής του από τον άγγελο προς τον πατέρα του Ζαχαρία με τα εξής: «ἔσται γὰρ μέγας ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ οἶνον καὶ σίκερα οὐ μὴ πίῃ καὶ Πνεύματος ῾Αγίου πλησθήσεται ἔτι ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτοῦ, καὶ πολλοὺς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψει ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν αὐτῶν·  καὶ αὐτὸς προελεύσεται ἐνώπιον αὐτοῦ ἐν πνεύματι καὶ δυνάμει ᾿Ηλιού, ἐπιστρέψαι καρδίας πατέρων ἐπὶ τέκνα καὶ ἀπειθεῖς ἐν φρονήσει δικαίων, ἑτοιμάσαι Κυρίῳ λαὸν κατεσκευασμένον» (Λκ. 1:15-17).  Σύμφωνα με το αγγελικό μήνυμα, ο Ιωάννης θα προετοιμάσει την έλευση της βασιλείας του Θεού και κηρύττοντας θα επαναφέρει πολλούς από τους Ισραηλίτες στον Κύριο και Θεό τους. Τον Ιωάννη θα μπορούσαμε να τον χαρακτηρίσουμε ως τον πρώτο (χρονικά) ιεραπόστολο της Καινής Διαθήκης, αφού είναι ο πρώτος που αναλαμβάνει αυτή την μακάρια διακονία, να οδηγεί δηλαδή ανθρώπους στον Χριστό.

Ο ιερέας Ζαχαρίας και η σύζυγός του Ελισάβετ «ἦσαν», κατά τον ευαγγελιστή, «δίκαιοι ἀμφότεροι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, πορευόμενοι ἐν πάσαις ταῖς ἐντολαῖς καὶ δικαιώμασι τοῦ Κυρίου ἄμεμπτοι» (Λκ. 1:6). «Δίκαιος στην Αγία Γραφή χαρακτηρίζεται ο ευσεβής, ο θεοφοβούμενος και ενάρετος, ο άνθρωπος του Θεού. Με έμφαση σημειώνεται ότι οι γονείς του Προδρόμου ήταν ευσεβείς αμφότεροι, και οι δύο, ενώπιον του Θεού, κατά την κρίση του Θεού που είναι καρδιογνώστης»[1].

Η Ελισάβετ συνέλαβε στα σπλάχνα της τον Ιωάννη κατά θαυματουργικό τρόπο καθώς, όχι μόνο βρισκόταν και αυτή και ο άνδρας της σε μεγάλη ηλικία, αλλά σύμφωνα με τον Λουκά ήταν και στείρα (Λκ. 1:7). Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς, σχολιάζοντας το θαύμα της σύλληψής του, γράφει χαρακτηριστικά: «Όταν δε πλησίαζε η σύλληψή του, όχι άνθρωπος αλλ’ άγγελος πέταξε από τον ουρανό και λύει την στείρωση του Ζαχαρία και της Ελισάβετ»[2].

Για τα νεανικά του χρόνια ο Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης Άγιος Γρηγόριος αναφέρει: «Επειδή δε δεν ήταν άξιός του ο κόσμος, διέμενε από παιδική, θα λέγαμε, ηλικία συνεχώς στις ερήμους, ζώντας βίο λιτό, αφρόντιστο ζώντας μόνο για τον Θεό, τον Θεό μόνο βλέποντας, τον Θεό καθιστώντας τρυφή του. Ζούσε… σ’ ένα τόπο σαν ανυψωμένος από την γη κι έμενε στις ερήμους  έως την ημέρα της αποστολής του προς τον Ισραήλ (Λκ. 1:80)»[3]. Παράλληλα, ο Guardini σχολιάζει: «Το παιδί ήταν προορισμένο να ζήσει μια μεγάλη και πολύ δύσκολη ζωή. Το χέρι του Θεού ήταν πάνω του, τον είχε στερήσει από όλα όσα συνήθως αποτελούν την καθημερινή μας ζωή και τον είχε οδηγήσει στην έρημο. Τώρα ζει εκεί, απομονωμένος, με μεγάλες στερήσεις, δυναμώνοντας το πνεύμα του, έχοντας όλες του τις δυνάμεις συγκεντρωμένες σε ό,τι είχε για κείνον ορίσει το άγιο θέλημα του Θεού»[4].

Στην έρημο, λοιπόν, ζούσε ο Άγιος από τα παιδικά του χρόνια. Ασκήτευε, φορούσε ένδυμα από τρίχες καμήλας, η τροφή του αποτελείτο από ακρίδες και μέλι άγριο. Δεν τελείωνε όμως εκεί το σχέδιο του Θεού γι’ αυτόν. Έπρεπε να κηρύξει, να ανοίξει τον δρόμο για τον Μεσσία, να βαπτίσει, να «δείξει» στους ανθρώπους τον Υιό του Θεού. Έτσι, «ἐγένετο ρῆμα Θεοῦ ἐπὶ ᾿Ιωάννην τὸν Ζαχαρίου υἱὸν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἦλθεν εἰς πᾶσαν τὴν περίχωρον τοῦ ᾿Ιορδάνου κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν» (Λκ. 3:2-3).

Κήρυγμα λόγων και έργων

Όπως εύστοχα έχει ειπωθεί: «Η ιεραποστολή είναι έργο «του ποιείν» και «του διδάσκειν»[5].«Δεν πήγε ο Πρόδρομος στις πόλεις, έφθασε όμως ως εκεί η φήμη του. Η ασκητική του μορφή, ο δυνατός του λόγος και η αγία ζωή του προσείλκυσαν πλήθη λαού απ’ όλα τα μέρη ακόμη και από την πρωτεύουσα. Τη μεγάλη του αποστολή υπηρετούσε και η όλη του εμφάνιση· ήταν και αυτή ένα κήρυγμα μετανοίας. Σε ολόκληρη τη χώρα διαδόθηκε η είδηση ότι στην έρημο της Ιουδαίας ζούσε ένας ασκητής που η γλώσσα του θύμιζε τους μεγάλους προφήτες και η ζωή του φώτιζε σαν αναμμένος δαυλός στο πυκνό ηθικό σκοτάδι»[6].

Τι κήρυττε;

Ας αφήσουμε τον Άγιο Κύριλλο αρχιεπίσκοπο Αλεξανδρείας να μας πληροφορήσει: «Ετοιμασθείτε να υπακούσετε σε ό,τι θα θελήσει να νομοθετήσει ο Χριστός, αποτραβήξτε τις καρδιές σας από την σκιά του νόμου, βάλτε τέρμα στους τύπους, απαλλαχθείτε από τα διεστραμμένα φρονήματά σας»[7].

Ποιος ήταν;

Όταν τον ρώτησαν οι απεσταλμένοι των Φαρισαίων, αυτοσυστήθηκε:  «ἐγὼ» είμαι «φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, εὐθύνατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, καθὼς εἶπεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης» (Ιω. 1:23). Ας παραθέσουμε όλο τον διάλογο:

«Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ ᾿Ιωάννου, ὅτε ἀπέστειλαν οἱ ᾿Ιουδαῖοι ἐξ ῾Ιεροσολύμων ἱερεῖς καὶ Λευΐτας ἵνα ἐρωτήσωσιν αὐτόν· σὺ τίς εἶ;καὶ ὡμολόγησε, καὶ οὐκ ἠρνήσατο· καὶ ὡμολόγησεν ὅτι οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός.καὶ ἠρώτησαν αὐτόν· τί οὖν; ᾿Ηλίας εἶ σύ; καὶ λέγει· οὐκ εἰμί. ὁ προφήτης εἶ σύ; καὶ ἀπεκρίθη, οὔ.εἶπον οὖν αὐτῷ· τίς εἶ; ἵνα ἀπόκρισιν δῶμεν τοῖς πέμψασιν ἡμᾶς· τί λέγεις περὶ σεαυτοῦ; ἔφη· ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, εὐθύνατε τὴν ὁδὸν Κυρίου, καθὼς εἶπεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης. καὶ οἱ ἀπεσταλμένοι ἦσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων·καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν καὶ εἶπον αὐτῷ· τί οὖν βαπτίζεις, εἰ σὺ οὐκ εἶ ὁ Χριστὸς οὔτε ᾿Ηλίας οὔτε ὁ προφήτης; ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ ᾿Ιωάννης λέγων· ἐγὼ βαπτίζω ἐν ὕδατι· μέσος δὲ ὑμῶν ἕστηκεν ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε. αὐτός ἐστιν ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος, ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν, οὗ ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἄξιος ἵνα λύσω αὐτοῦ τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος.Ταῦτα ἐν Βηθανίᾳ ἐγένετο πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, ὅπου ἦν ᾿Ιωάννης βαπτίζων» (Ιω. 1:19-28).

Αξιοσημείωτο στο κήρυγμα, στο έργο και στην όλη παρουσία του Ιωάννου είναι όχι μόνο ότι μνημονεύεται από τους προφήτες αλλά, κυρίως, ότι το κήρυγμά του δεν απευθύνεται αποκλειστικά στους Ιουδαίους· αγκαλιάζει όλον τον κόσμο, σύμφωνα με το ρηθέν υπό του Ησαΐα και μνημονευθέν υπό του Ευαγγελιστή Λουκά «καὶ ὄψεται πᾶσα σὰρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ»(Λκ. 3,6). Ήρθε να ευαγγελίσει, -επιτρέψτε μου την έκφραση- να «ιεραπο-στολίσει» οικοδομώντας και προετοιμάζοντας τον λαό· ήρθε να διακηρύξει το χαρούμενο άγγελμα για τον ερχομό του Μεσσία, να συνεχίσει την αγγελική δοξολογία εκείνης της χαριτωμένης νύχτας της ενανθρωπήσεως του Σωτήρα στη Βηθλεέμ της Ιουδαίας!

Σκοπός του Αγίου Ιωάννη λοιπόν δεν ήταν μόνο να ανοίξει δρόμο για να περάσει ο Κύριος, αλλά έσπευσε να επιδείξει τον Μεσσία ανάμεσα στους ψευτομεσσίες των προηγούμενων και των νεότερων γενεών. Αυτή είναι σήμερα αλλά και σε κάθε εποχή η προσπάθεια των ιεραποστόλων. Ήρθε ο προφήτης, ο Πρόδρομος, ο άνθρωπος της Παλαιάς και της Καινής Διαθήκης, ο αναγνωρισμένος και αποδεκτός από τους ανθρώπους να φωνάξει το αποκαλυπτικό εκείνο «ἴδε», συναντώντας τον Ιησού. «ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. οὗτός ἐστι περὶ οὗ ἐγὼ εἶπον· ὀπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν. κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν, ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τῷ ᾿Ισραήλ, διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν τῷ ὕδατι βαπτίζων» (Ιω. 1:29-31). Ήρθε για να οδηγήσει τους μαθητές του κοντά στον Χριστό, όπως μαρτυρεί το παρακάτω περιστατικό: «Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ ᾿Ιωάννης καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο, καὶ ἐμβλέψας τῷ ᾿Ιησοῦ περιπατοῦντι λέγει· ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ. καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ ᾿Ιησοῦ» (Ιω. 1:35-36). Κι όταν έπειτα τον πληροφόρησαν πως ο κόσμος πηγαίνει στον Ιησού και όχι σε αυτόν, τότε χωρίς ιδιοτέλεια, εγωισμό, φθόνο ή οποιοδήποτε άλλο αρνητικό συναίσθημα, πλήρως υποταγμένος στο σχέδιο του Θεού, απάντησε με ιλαρότητα: «οὐ δύναται ἄνθρωπος λαμβάνειν οὐδέν, ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.αὐτοὶ ὑμεῖς μοι μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον· οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ Χριστός, ἀλλ’ ὅτι ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου.ὁ ἔχων τὴν νύμφην νυμφίος ἐστίν· ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου, ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ, χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου. αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται. ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι» (Ιω. 3:23-30).

Το παράδειγμα του Ιωάννου ωθεί τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά να σχολιάσει: «Όχι μόνο με λόγια αλλά και με έργα φανέρωσε σε όλους ο Ιωάννης τον Ιησού, τον βάπτισε, τον έδειξε με το δάκτυλό, τον συνέστησε στους μαθητάς του και μαρτύρησε με όλα, ότι αυτός είναι ο Υιός του Πατρός, ο αμνός του Θεού, ο νυμφίος των ψυχών που προσέρχονται σ’ αυτόν,… προσφέρει και χαρίζει τον αγιασμό. Αφού δε έτσι ετοίμασε την οδό του κατά την πρόρρηση του Ζαχαρίου και τέλεσε όλα εκείνα για τα οποία αποστάλθηκε και προέτρεψε και έγινε βαπτιστής στον Ιορδάνη, παραχωρεί στο Χριστό την παραίνεση και διδασκαλία προς τους συναθροισμένους και αναχωρεί από το πλήθος, παραδίδοντάς τους στον Κύριο»[8]. Συνεπώς, ο άγιος διδάσκει και σε εμάς – όποιους και με όποιον τρόπο ασχολούνται με το έργο του ευαγγελισμού – ότι το έργο δεν είναι δικό μας αλλά του Θεού και Αυτόν είναι ανάγκη να αγαπούν οι ευαγγελιζόμενοι, με Αυτόν να συνδέονται, Αυτόν τα πιστεύουν και να εμπιστεύονται.

Ωστόσο, και μετά τη διακριτική αποχώρησή του από το προσκήνιο του κηρύγματος, ο Ιωάννης συνεχίζει το έργο του. Ελέγχει τον Ηρώδη για την ακόλαστη και φιλήδονη ζωή του, για την γυναίκα του αδελφού του που την είχε πάρει δική του. Εξαιτίας της αυστηρής αυτής κριτικής που άσκησε με παρρησία προς το πρόσωπο του βασιλιά συλλαμβάνεται και φυλακίζεται. Αποκτά εχθρούς την παμπόνηρη Ηρωδιάδα και την κόρη της Σαλώμη, οι οποίες εκμεταλλευόμενες την ανθρώπινη αδυναμία του Ηρώδη καταφέρνουν να ζητήσουν και να πάρουν το κεφάλι του Αγίου «ἐπὶ πίνακι» (Ματθ. 14:11).

Ο Θεάνθρωπος Ιησούς, ο παντογνώστης, επαίνεσε τον Ιωάννη, αναδεικνύοντας την προσωπικότητα, αλλά και το όλο έργο του με την εξής θαυμαστή φράση: «ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ ἐγήγερται ἐν γεννητοῖς γυναικῶν μείζων ᾿Ιωάννου τοῦ βαπτιστοῦ·» (Ματθ. 11:11).

Σήμερα (24 Φεβρουαρίου) η Εκκλησία μας τιμά την πρώτη και τη δεύτερη εύρεση της τίμιας κεφαλής του αγίου ενδόξου προφήτου Προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου. Όπως μας πληροφορεί ο Άγιος Νικόδημος, η μεν πρώτη πραγματοποιήθηκε στον οίκο του Ηρώδη από δύο μοναχούς, οι οποίοι πήγαιναν να προσκυνήσουν τον τάφο του Ιησού στα Ιεροσόλυμα, ενώ η δεύτερη επετεύχθη στην πόλη Έμεσα από τον αρχιμανδρίτη Μάρκελλο το 431 μ.Χ[9].

Εν κατακλείδι, αξίζει να παραθέσουμε την όμορφη και διδακτική προτύπωση που επιχειρεί ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς λέγοντας: «Γι’ αυτό και ο Πρόδρομος και βαπτιστής του Σωτήρος, αποκόπηκε στην κεφαλή αγωνιζόμενος υπέρ της αρετής, ο οποίος δεν ήταν μόνο πρόδρομος του Χριστού, αλλά και της Εκκλησίας του και της δικής μας πολιτείας μάλιστα, αδελφοί. Εκείνος γεννήθηκε από στείρα γυναίκα, την Ελισάβετ, και εμείς γεννηθήκαμε από την Εκκλησία εξ εθνών, για την οποία έχει γραφή “χαροποιήσου, στείρα, που δεν γέννησες, βγάλε δυνατή φωνή και φώναξε εσύ που δεν δοκίμασες ωδίνες διότι περισσότερα είναι τα τέκνα της ανύπανδρης παρά εκείνης που έχει άνδρα” (Ησ. 54:1). Εκείνον μετά την γέννηση κατεδίωκε με φονική μανία ο βρεφοκτόνος Ηρώδης, πολεμώντας και εκείνον λόγω του μίσους προς τον Χριστό, αλλά αυτός βρήκε καταφυγή στην έρημο… Επιτίθεται και εναντίον μας μετά την πνευματική γέννηση ο νοητός Ηρώδης, διώκοντας και αυτός τελευταίως τον Χριστό εξ αιτίας μας»[10].

Στις 24 Φεβρουαρίου εκάστου έτους τιμάται η πρώτη και η δεύτερη εύρεση της τίμιας κεφαλής του αγίου ενδόξου προφήτου Προδρόμου και βαπτιστού Ιωάννου.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχύ προκατάλαβε.
Ἐκ γῆς ἀνατείλασα ἡ τοῦ Προδρόμου κεφαλή, ἀκτῖνας ἀφίησι τῆς ἀφθαρσίας, πιστοῖς τῶν ἰάσεων· ἄνωθεν συναθροίζει, τήν πληθύν τῶν Ἀγγέλων, κάτωθεν συγκαλεῖται, τῶν ἀνθρώπων τό γένος, ὁμόφωνον ἀναπέμψαι, δόξαν Χριστῷ τῷ Θεῷ.


[1] Στεργίου Σάκκου, Ερμηνεία στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, εκδ.«Χριστιανική Ελπίς», τ. 1, Θεσσαλονίκη 2008, σ. 33.

[2] Βενεδίκτου Ιερομονάχου, Παλαμικόν ταμείον, εκδ.«Συνοδία Σπυρίδωνος ιερομονάχου», Άγιον Όρος 2007, σ. 832.

[3] Βενεδίκτου Ιερομονάχου, Παλαμικόν ταμείον, εκδ.«Συνοδία Σπυρίδωνος ιερομονάχου», Άγιον Όρος 2007, σ. 833.

Παρασκευάς Ζωγράφου, Κηρύγματα αλήθειας και ζωής, τ. 5, Αθήνα 2003, σ. 58.

[4] Romano Guardini, Ο Κύριος, έκδ.«Δαμασκός», 1983, σ. 27.

[5] Σάββα Ηλιάδη, Ο Τίμιος Πρόδρομος και η χαρά της ιεραποστολής, https://antexoume.wordpress.com/2015/10/10.

[6] Στεργίου Σάκκου, Ερμηνεία στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο, εκδ.«Χριστιανική Ελπίς», τ. 1, Θεσσαλονίκη 2008, σ. 137.

[7] Κυρίλλου Αλεξανδρείας, Εις Λουκάν, PG 72, 512B.

[8] Βενεδίκτου Ιερομονάχου, Παλαμικόν ταμείον, εκδ.«Συνοδία Σπυρίδωνος ιερομονάχου», Άγιον Όρος 2007, σ. 834.

[9] Νικοδήμου Αγιορείτου, Συναξαριστής, εκδ.«Ορθόδοξος Κυψέλη», τ. 3, Θεσσαλονίκη 2002, σ. 315.

[10] Βενεδίκτου Ιερομονάχου, Παλαμικόν ταμείον, εκδ.«Συνοδία Σπυρίδωνος ιερομονάχου», Άγιον Όρος 2007, σ. 836.

Αναμνήσεις από τον π. Κοσμά Γρηγοριάτη

Στις 27 Ιανουαρίου συμπληρώθηκαν 30 χρόνια από την απροσδόκητη προς Κύριον εκδημία του πρωτοπόρου ιεραποστόλου π. Κοσμά Γρηγοριάτη, ο οποίος με την απαράμιλλη εργατικότητά του πότισε τον βλαστό της Ορθόδοξης Ιεραποστολής, ώστε να ρίξει βαθύτερες ρίζες και να στεριώσει στη γη της Κατάγγας του Νότιου Κογγό.

Από την πρώτη στιγμή η Αδελφότητα Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής στάθηκε στο πλευρό του και δημοσίευε τακτικά στο περιοδικό της τις επιστολές του, από τη μέρα που πήγε στην Αφρική τον Αύγουστο του 1975 μέχρι το τέλος. Τακτικά τού αποστέλλαμε οικονομική βοήθεια και ακροώμασταν τις ανησυχίες του.

Για να τιμήσουμε την ιερή μνήμη του, δημοσιεύουμε εδώ μια επιστολή του προς το περιοδικό μας από το μακρινό 1985.

Κολουέζι, 24 Σεπτεμβρίου 1985

Αγαπητέ μου γιατρέ, χαίρε εν Κυρίω μετά της κ. Έλλης και των καλών σου συνεργατών.

Όπως ξέρετε, στην περιοχή μας η νόσος AIDS έχει προσβάλει το 10% του πληθυσμού. Περίπου 60% πάσχουν από αφροδίσια νοσήματα, φυματίωσιν και τόσες άλλες επιδημικές νόσους, όπως χολέρα κ.λπ. Επομένως, όσα μέτρα και να λάβει κανείς δεν θα μπορέσει να ξεφύγει από τα δίκτυα των επιδημιών, εάν δεν τον προστατεύει ο Θεός.

Την εβδομάδα αυτή έχουμε φόρτο εργασιών σε όλους τους τομείς. Χθες ήμουν στο Λικασί, για εξυπηρέτηση των εκεί πιστών μας. Από εκεί έστειλα και τον π. Πέτρο στο Λουμπουμπάσι, μαζί με άλλους ιερείς, για να βαφτίσουν περίπου 80 παιδιά Χριστιανών. Έστειλα και τα δύο ονόματα που μου ζητήσατε. Επάνω στο φόρτο αυτό των εργασιών έχουμε και τον σατανά, που μας πάει κατά πόδας, για να μας κουράσει και να τον αφήσουμε να αλωνίζει. Προχθές, επιστρέφοντας τα παιδιά του οικοτροφείου στη γραμμή προς το οικοτροφείο, τους επιτέθηκαν αλήτες, με πέτρες και έσχισαν τα επανωφόρια τους.

Στον χώρο του αγίου Νεκταρίου, ένα Ναό μέσα στο προάστιο, αρχίσαμε μια προσπάθεια με επτά κοπέλες ως δόκιμες μοναχές. Τα κορίτσια αγωνίζονται, αλλά ο σατανάς έχει σκάσει. Μας κάνει φοβερό πόλεμο. Αυτές τις μέρες, κλείνουμε με μανδρότοιχο το μοναστηράκι αυτό. Έχει τώρα τρεις ημέρες, που τις βραδινές ώρες, γυρίζουν γύρω από τον τοίχο αλήτες, όπως ακριβώς στην περίπτωση του Λωτ, όταν του ζητούσαν τους αγγέλους, και μας υβρίζουν όλους, διότι οι κοπέλες αυτές πρέπει να είναι ελεύθερες, να γυρίζουν μαζί τους και όχι να είναι κλεισμένες, όπως οι ευρωπαϊκές κότες στα ορνιθοτροφεία κ.λπ.

Πριν δύο ημέρες, άργησε να έρθει το φορτηγό με τους εργάτες από το δάσος. Έτσι, στις 10 περίπου το βράδυ, πηγαίνοντας με τον π. Κύριλλο και δύο νέους για να δούμε τι γίνεται, μένουμε από λάστιχο. Τότε, μέσα στη νύχτα ξεκινά με τα πόδια το ένα παιδί, ο Αλέξης να περάσει 12 χιλιόμετρα δάσος, για να πάρει με άλλο αυτοκίνητο τη ρεζέρβα και να επιστρέψει. Ο π. Κύριλλος έμεινε στο αυτοκίνητο και ο γράφων με τον άλλο νέο, τον Ανδρέα περπατήσαμε 7 χιλιόμετρα μέσα στο δάσος για να βρούμε το φορτηγό. Αυτά όλα τα περί δάσους τα γράφω, όχι για την περιπέτεια, διότι αυτά είναι στην καθημερινή μας ζωή. Εκείνο που θέλω να τονίσω εδώ είναι οι πειρασμοί του σατανά. Τόσο στο πρώτο παιδί όσο και στον δεύτερο νέο, που έστειλα σε κάτι εγκαταστάσεις μιας εταιρίας, για να τηλεφωνήσει (εάν υπήρχε τηλέφωνο), εμφανίστηκε στον πρώτο 3 φορές και στον δεύτερο 4 φορές μια στήλη από φλόγα («Tshiyeye»), με σκοπό να τους φοβερίσει. Αυτοί κάναν το κομποσχοίνι τους και συνέχισαν τρέμοντας, πάντοτε όμως φοβισμένοι και πάλι ανελάμβαναν την προσευχή.

Μεσάνυχτα πλέον, έφθασα στην περιοχή των πειρασμών. Ήταν ένα χωριό εκεί κοντά, όπου μένουν μάγοι, και αυτοί κάνουν φοβερά πράγματα!
Τα γεγονότα αυτά, τριών-τεσσάρων μόνο ημερών, θέλουν αντιμετώπιση. Πέραν αυτών, ορφανά, πιστοί, ακολουθίες, περιοδείες, βλάβες και επισκευές μηχανημάτων, όλα θέματα που δεν χωρούν αναβολή, μας εξαντλούν. Γι’ αυτό οι υπερκοπώσεις μάς έχουν γίνει μόνιμη κατάστασις.

Γιατί, λοιπόν, συνεχίζουμε, εφ’ όσον και τα αποτελέσματα τόσων θυσιών δεν έχουν τους ανάλογους πνευματικούς καρπούς; Ε! Αυτό είναι κάποιο εσωτερικό μυστικό του κάθε ιεραποστόλου, που λαμβάνει μηνύματα από τον Κύριο του αμπελώνος, προς συνέχιση μέχρι τελικής πτώσεως επί των επάλξεων του αγώνος…

Ευχαριστούμε διά τα δύο εκατομμύρια που μας στείλατε, το ένα για πτωχούς και το άλλο για το οικοτροφείο.

Με αγάπην Χριστού,
Αρχιμ. Κοσμάς

Το κοντέινερ της αγάπης σας

Στιγμιότυπα από την φόρτωση ενός εμπορευματοκιβωτίου με 25 τόνους ανθρωπιστικής βοήθειας για το ιεραποστολικό μας κλιμάκιο στην Ακτή Ελεφαντοστού την Κυριακή 27 Ιανουαρίου

Δίνοντας ενέργεια στην Ιεραποστολή

Ήθελα από καιρό να γράψω σαν άνθρωπος της Εξωτερικής Ιεραποστολής κάποιες σκέψεις. Πάνε χρόνια που ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Κινσάσας με δάκρυα και πόνο πολύ και με προσευχή θερμή παρακαλάει και χτυπάει πόρτες για το πρόβλημα αυτό. Ζητάει το αυτονόητο. Να μπορέσει να κρατηθεί ανοιχτή η Θεολογική Σχολή του Αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου, η μόνη που υπάρχει στην Αφρική, στην πόλη Κινσάσα. Αυτό το πολύτιμο πνευματικό μελίσσι, που δημιουργήθηκε με τη χάρη του Χριστού στο κεντρικό Κογγό. Αυτό το μοναδικό πνευματικό κέντρο, όπου νέοι σπουδάζουν Ορθόδοξη θεολογία, είναι το μέλλον της Μαύρης Ηπείρου και το καύχημα της Εκκλησίας.

Τα έξοδα πολλά! Ξεπερνούν τις 9.000 ευρώ το μήνα, μαζί με τον μοναδικό Ορθόδοξο ραδιοφωνικό σταθμό της περιοχής. Η αγωνία μας κορυφώθηκε, όταν ο Σεβ. π. Νικηφόρος μάς ανακοίνωσε ότι η σχολή και ο σταθμός κινδυνεύουν να κλείσουν. Το ηλεκτρικό ρεύμα στην περιοχή κάνει την παρουσία του αργά το βράδυ και για λίγες ώρες, και είναι αναγκη να λειτουργούν για τις ανάγκες της σχολής όλη μέρα γεννήτριες με πετρέλαιο και έτσι αυξάνει κατά πολύ το κόστος των λειτουργικών αναγκών τους.

Είναι λυπηρό και ταυτόχρονα εξευτελιστικό για μια Ορθόδοξη Ιεραποστολή μετά από τόσα χρόνια παρουσίας να μην μπορέσει να συντηρήσει μια σχολή θεολογική, που διδάσκουν σε αυτήν και Καθηγητές Πανεπιστημίου, και έναν ραδιοφωνικό σταθμό. Θα γίνουμε παράδειγμα προς αποφυγή και περίγελως των άλλων δογμάτων. Γι’ αυτό, με τη βοήθεια του Θεού, βάλαμε στόχο να συγκεντρώσουμε τις δυνάμεις μας για να αγοραστούν και να κατασκευαστούν πάνελ, ούτως ώστε να παράγεται ρεύμα δωρεάν για τις ανάγκες των ομοδόξων αδελφών μας.

Σ’ αυτό το έργο, που είναι τόσο σημαντικό, ζητάμε τη βοήθειά σας.

Χαράλαμπος Μεταλλίδης
Πρόεδρος Δ.Σ.