Αμφιλόχιος Τσούκος: Ένας Σύγχρονος Ιεραπόστολος

Είχα τη μεγάλη ευλογία και χαρά να επισκεφθώ το καλοκαίρι του 2023 το ιεραποστολικό κλιμάκιο στα νησιά Φίτζι του Ειρηνικού Ωκεανού, μαζί με δύο αξιόλογους φίλους, λάτρεις της Εξωτερικής Ιεραποστολής, τον Πρόδρομο Καλαϊτζίδη και την ιατρό οφθαλμίατρο Αικατερίνα Αλεξάνδρου.

Ένα ιεραποστολικό κλιμάκιο που ίδρυσε ο μακαριστός πια Σεβασμιώτατος κυρός Αμφιλόχιος Τσούκος, Μητροπολίτης Νέας Ζηλανδίας και νησιών Ειρηνικού Ωκεανού (Φίτζι, Σαμόα και Τόνγκα).

Σ’ αυτόν θέλω να αναφερθώ, γι’ αυτόν θέλω να γράψω δύο λόγια απλά.

Είχα την τύχη να τον γνωρίσω εδώ στην Ελλάδα. Ένας σύγχρονος Άγιος, ένας Άγιος της Ιεραποστολής, διότι τον περισσότερο χρόνο της ζωής του τον αφιέρωσε στην Εξωτερική Ιεραποστολή. Με βαθειά πίστη στο Θεό και με απέραντη εμπιστοσύνη σε εκείνον, δημιούργησε ένα τεράστιο έργο.

Όλοι στα νησιά Φίτζι μιλούν γι’ αυτόν. Παντού βλέπεις την υπογραφή του, την παρουσία του. Όλοι οι Ορθόδοξοι αδελφοί μας Φιτζιανοί μιλούν γι’ αυτόν και μάς μετέφεραν γεγονότα που βίωσαν κοντά του. Γι’ αυτούς ήταν:

Ένας Ορθόδοξος Χριστιανός ιεράρχης με πολλή απλότητα, ταπείνωση, απέραντη θυσιαστική αγάπη, που τους πλησίαζε από την πρώτη στιγμή που βρέθηκε κοντά τους. Τους αγκάλιασε, τους αγάπησε, τους πόνεσε για τη φτώχεια τους, αλλά κυρίως για την πνευματική τους, και ήθελε αυτή η φτώχεια να μετατραπεί σε ευτυχία, σε χαρά, σε ελπίδα.

Έγινε ένα μαζί τους, μαζί στη χαρά και μαζί στον πόνο. Τους κατήχησε, τους βάπτισε, τους πάντρεψε, τους κήδεψε. Το φαγητό του φτωχικό όπως εκείνων. Περπατούσε ξυπόλητος όπως εκείνοι. Ζούσε με ελάχιστα πράγματα. Τους αγκάλιασε όπως ήταν, χωρίς διάκριση βοηθούσε τους πάντες με τα ολίγα έσοδα που είχε στη διάθεσή του. Τίποτε για τον εαυτό του. Τους έκτισε εκκλησίες, χειροτόνησε ιερείς, δημιούργησε νεανικές χορωδίες, μαθαίνοντάς τους να ψέλνουν και στα ελληνικά αγιορείτικες βυζαντινές μελωδίες. Μάζεψε ορφανά, φτωχά, εγκαταλειμμένα παιδιά και τα έβαλε σε οικοτροφείο. Έκανε Μοναστήρι. Τους δίδαξε τα λειτουργικά πράγματα.

Σε ερώτησή μου προς τον π. Βαρθολομαίο: «Πώς, πάτερ, είστε τέλειος λειτουργός; Πού οφείλεται αυτό;» η απάντησή του ήταν: «Τα πάντα τα οφείλω στον Σεβασμιώτατο Αμφιλόχιο». Οι Φιτζιανοί Ορθόδοξοι του οφείλουν τα πάντα.

Ο π. Αλέξιος, πνευματικό παιδί του μακαριστού π. Βαρνάβα, μάς είπε: «Ό,τι είμαι το οφείλω στον πνευματικό μου π. Βαρνάβα». Ο π. Βαρνάβας, πρώην Ινδουιστής, γαλουχήθηκε στην Ορθοδοξία κοντά στον Σεβ. Αμφιλόχιο, του οποίου ήταν πνευματικό παιδί. Όταν τον γνώρισε, είπε: «Αυτός ο άνθρωπος με έχει συγκινήσει τόσο πολύ, δεν μπορεί παρά να είναι άνθρωπος του αληθινού Θεού. Θα γίνω και εγώ Ορθόδοξος». Και έγινε, χειροτονήθηκε ιερεύς, έζησε αγία ζωή και έκανε θαύματα εν ζωή. Θα είναι ο πρώτος Ορθόδοξος άγιος Φιτζιανός, διότι ο π. Αμφιλόχιος τού μετέδωσε την αγιότητα, τη χάρη του Αγίου Πνεύματος.

Εμπειρίες πρωτόγνωρες για τα εδώ δικά μας δεδομένα. Ο μακαριστός Αμφιλόχιος, με τη βαθιά του πίστη και τη μεγάλη του εμπιστοσύνη στο Θεό, κατάφερε να κάνει τα αδύνατα δυνατά, τα δύσκολα εύκολα, σε συνθήκες πολύ δύσκολες.

Έτσι έφθασε η Ορθοδοξία στο μέσον του Ειρηνικού, χάρις σε εκείνον τον φωτιστή. Αφιέρωσε χρόνο, κούραση, ταλαιπωρία, πολλές φορές έζησε την απόρριψη, κινδύνεψε, με το κομποσχοινάκι στο χέρι και με την ευχή στην καρδιά, αδιάλειπτη ευχή, φύτεψε την Ορθοδοξία για να σωθούν ψυχές και να γίνουν πολίτες της Βασιλείας των Ουρανών, για να απολαύσουν όλα εκείνα που γευόταν εκείνος.

Ένας σύγχρονος Άγιος Ιεραπόστολος.

Την ευχή του να έχουμε.

Αιωνία η μνήμη του.

Αγγελική Καφαντάρη – Αρναούτη

Τακτικό μέλος της Αδελφότητας