Νότιο Σουδάν

Ἔρημός ἐστιν ὁ τόπος

14 Νοεμβρίου 2015

Είναι πολύ χαρακτηριστικός ο λόγος του Θεού στην όγδοη Κυριακή από το κατά Ματθαίον ευαγγέλιο. Δυο προτάσεις που κυριολεκτικά περιγράφουν το έργο στις χώρες της ιεραποστολής στην Αφρική και ένα θαύμα του πολλαπλασιασμού των άρτων που αποδεικνύει τρανότατα πως αυτό το έργο της ιεραποστολής είναι έργο του Θεού.

Οι μαθητές απαντούν στην προσταγή του Κυρίου, «δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν…»: Δεν έχουμε αρκετές τροφές που να φτάνουν για τόσους ανθρώπους. Μόνο πέντε άρτους και δύο ψάρια. Είναι ολοφάνερο πως η ανθρώπινη λογική, η «αριθμητική», περιορίζει, ενώ η λογική του Θεού καταργεί τους περιορισμούς και κάνει τους πέντε άρτους και τους δυο ιχθύες να φτάνουν για περισσότερους από πέντε χιλιάδες ανθρώπους και να περισσεύουν.

Σε αυτή την περικοπή υπάρχουν δύο σημεία άξια προσοχής, που μας δίνουν το νόημα και φανερώνουν ποια είναι τα ανθρώπινα και ποια τα θεϊκά και ότι το εκκλησιαστικό έργο, και εν προκειμένω το ιεραποστολικό, είναι έργο που δεν επιτελείται μόνο με ανθρώπινα δεδομένα.

Οι μαθητές δίνουν αυτό το ελάχιστο και μηδαμινό για το μεγάλο μέγεθος των αναγκών (πέντε άρτους και δύο ψάρια), που είναι όμως απαραίτητο για να το πάρει ο Θεός και να το ευλογήσει και να το αναδείξει σε υπερ-αρκετό. Στην πραγματικότητα αυτό συμβαίνει στο έργο της Ιεραποστολής: αυτά τα ολίγα και μηδαμινά μέσα στο έργο της Ορθόδοξης Εκκλησιάς στην Ιεραποστολή ο Θεός τα αναδεικνύει σε πάμπολλα και καλύπτουν πλήθος αναγκών.

Επίσης, είναι χαρακτηριστικό πως ο Θεός μετά τον πολλαπλασιασμό των ελαχίστων τροφών, δεν τα μοιράζει ο ίδιος στο λαό, αλλά τα δίνει πίσω στους μαθητές και εκείνοι με την σειρά τους στον πεινασμένο λαό. Ο Χριστός μάς δηλώνει με αυτό το τρόπο, πως η συνεργασία του Θεού και του ανθρώπου είναι απαραίτητος όρος για την πραγμάτωση αυτού του έργου που ονομάζεται «θαύμα της Ιεραποστολής».

CC (BY-SA) WorldFish

CC (BY-SA) WorldFish

Τα διδάγματα τα οποία αντλούνται είναι: Πρώτον, οι Απόστολοι έπρεπε να είχαν αυτά τα ολίγα, τα οποία είναι απολύτως απαραίτητα για να συντελεστεί το θαύμα. Δεύτερον, ο Θεός φανερώνει ότι το έργο της Εκκλησίας και εν προκειμένω της Ιεραποστολής είναι θεϊκό έργο που επιτελείται με ανθρώπινα χέρια .

Αγαπητά μέλη της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής και συνοδοιπόροι μας σε αυτό το έργο,

εμείς που μας έλαχε να διακονήσουμε στην Αφρική δίνουμε ευχαρίστως όλα αυτά τα ολίγα: λίγη εργατικότητα, λίγη αντοχή, λίγη γνώση, λίγη πνευματικότητα, λίγη υπομονή, λίγο φιλότιμο, λίγες ικανότητες, γενικά λίγο από όλα. Και ο Θεός μάς τα ξαναδίνει πάμπολλα και υπέρ-αρκετά, για να διακονήσουμε το λαό του.

Με τη δική σας αγάπη και στήριξη στην Ιεραποστολή του Σουδάν, αυτά τα ολίγα και ανθρώπινα.
† Ο Νουβίας Νάρκισσος

Με πίστη και υπομονή γίνονται τα θαύματα

2 Ιουνίου 2015

«Τήν διακονιάν σου πληροφόρησον» (Β΄ Τιμ. δ΄ 5)

Με τη χάρη του Θεού και την ευλογία του Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ. Θεοδώρου, ξεκίνησα και πάλι την τρίτη του Πάσχα προς την πρωτεύουσα του Νοτίου Σουδάν, επιχειρώντας ένα ταξίδι που έμελλε να έχει πολλές ευχάριστες εκπλήξεις αναμεμειγμένες με πλείστες δυσκολίες.

Κατ’ αρχάς, η περίοδος των βροχών ξεκίνησε στο Νότιο Σουδάν και η ελονοσία είναι σε έξαρση εξ αιτίας των τσιμπημάτων των κουνουπιών, που πληθαίνουν την περίοδο αυτή. Δε με άφησαν αμέτοχο αυτής της εμπειρίας, καθώς δεν υπήρχε χιλιοστό στα χέρια και στα πόδια μου χωρίς τσίμπημά τους, παρά τα μέτρα προστασίας, τα οποία είναι γνωστά σε όλους. Σε κάθε περίπτωση, το θαύμα είναι να μη προσβληθείς από την ελονοσία και αυτό το θαύμα συντελέσθηκε σε μένα. Δόξα τω Θεώ!

Εν συνεχεία, η σχεδόν ακατάπαυστη βροχόπτωση σε ένα μάλλον ανύπαρκτο οδικό δίκτυο, έκανε τις μετακινήσεις μας από το ένα μέρος στο άλλο να μοιάζει με Γολγοθά. Ξεκινάς προς ένα συγκεκριμένο προορισμό σχεδιάζοντας να ολοκληρώσεις μια αποστολή, που οπουδήποτε άλλου σε αυτό τον πλανήτη θα χρειαζόταν το περισσότερο δύο ώρες, αλλά εδώ, σ’ αυτό τον τόπο, απαιτεί μια εβδομάδα.

CC BY-NC Rita Willaert

CC BY-NC Rita Willaert

Θεωρείται επίτευγμα να φέρεις σε πέρας μια εργασία, ιδιαίτερα όταν αυτή η εργασία σχετίζεται με δημόσιες υπηρεσίες στην Αφρική, ωστόσο το θαύμα έγινε! Η διαδικασία της αναγνώρισης της Ορθοδόξου Εκκλησίας από το κράτος του Νοτίου Σουδάν ήρθε εις πέρας και πλέον είμαστε ενεργό μέλος του συμβουλίου εκκλησιών του Νοτίου Σουδάν.

Δε σας κρύβω τη χαρά και την ικανοποίηση που αισθάνθηκα και την προσωπική ανάγκη για δοξολογία του ονόματος του Θεού, καθώς, πέραν από την προσπάθεια που καταβάλαμε στην προεργασία που απαιτείται, μας φανέρωσε ο Θεός τα κατάλληλα πρόσωπα στην κρίσιμη χρονική στιγμή για την ταχύτερη διεκπεραίωση της διαδικασίας για να φτάσουμε στο ποθούμενο αποτέλεσμα της αναγνώρισης, μέσα σε ελάχιστους μήνες, γεγονός που κάτω από άλλες συνθήκες θα διαρκούσε χρόνια.

Μια επίσης μεγάλη έκπληξη με περίμενε όταν έφτασα στην πόλη Wau και κατευθύνθηκα στην κοινότητά μας, όπου με υποδέχθηκαν οι πιστοί στην πόρτα της εκκλησιάς του Προφήτη Ηλία, κρατώντας την ελληνική σημαία.

Αναλογιζόμουν μέσα μου, πώς άνθρωποι, που ποτέ τους δεν επισκέφθηκαν την Ελλάδα και ίσως να μη ξέρουν καν πού πέφτει στο χάρτη, είχαν μέσα τους καταλάβει τον συμβολισμό του να κρατάς την ελληνική σημαία σ’ έναν ξένο τόπο μακρινό και να νιώθεις Έλληνας. Η ιστορία όμως αποδεικνύει πως ανέκαθεν αυτό ήταν ο Ελληνισμός, πόλεις διάσπαρτες σε όλο το κόσμο και όχι εγκλωβισμένος σε ένα γεωγραφικό μέρος, κάτι που αποδεικνύει τον ανθρωποκεντρικό του χαρακτήρα και τον αναδεικνύει σε οικουμενικό πολιτισμό.

CC BY-NC-ND Amy the Nurse

CC BY-NC-ND Amy the Nurse

Το πρώτο παράδειγμα το δείχνει όμως η Εκκλησία, καθώς η Ορθοδοξία δε μένει εγκλωβισμένη στα εδάφη και στους ανθρώπους της, αλλά ανοίγεται, πορεύεται, αναζητεί τον άνθρωπο, όπου και αν βρίσκεται, και του προσφέρει τη δυνατότητα της συνάντησης με το Θεό ελεύθερα και απεριόριστα και δημιουργεί εκκλησιές (ως χώρους συνάντησης Θεού και ανθρώπου) διάσπαρτες σε όλο τον κόσμο, πράγμα που αποδεικνύει την οικουμενικότητα αυτής της πίστεως, η οποία ζει αρμονικά μέσα στα έθνη και στα κράτη. Όμως η Ίδια ποτέ δεν ήταν έθνος ή κράτος, αλλά πάντοτε το Βασίλειο της αγάπης του Θεού.

Την επομένη τέλεσα την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία και βάπτισα τέσσερα νέα παιδάκια. Στο κήρυγμα στο τέλος τούς τόνισα πως για μας τους Ορθοδόξους η εμπειρία του Θεού μέσα στο κόσμο είναι η ζωή της Εκκλησίας μέσω των μυστηρίων της.

Εν συνεχεία, φάγαμε όλοι μαζί και τους έδειξα φωτογραφίες από την πρώτη μου επίσκεψη κοντά τους, κάτι που τους έδωσε πολλή χαρά, καθ’ ότι ούτε τηλεόραση ούτε κινηματογράφος υπάρχουν.

Όταν επέστρεψα στην πρωτεύουσα Juba, επισκέφτηκα και συναντήθηκα με τον αρχηγό την φυλής της περιοχής Magala, τον Sultan (βασιλιά) Ταρσίζιο, και τον ευχαρίστησα για τη δωρεά του οικοπέδου τεσσάρων στρεμμάτων και τον διαβεβαίωσα πως αυτή η δωρεά θα επιστρέψει στην ευρύτερη περιοχή με πολλά οφέλη από την ανέγερση του ιεραποστολικού κέντρου του Αγίου Μάρκου, που θα περιλαμβάνει μαιευτική κλινική και δημοτικό σχολείο.

CC BY-NC-ND United to End Genocide

CC BY-NC-ND United to End Genocide

Και έτσι, με την αναγνώριση της Eκκλησίας και την τακτοποίηση των τίτλων ιδιοκτησίας του οικοπέδου ξεκινούμε την κατάθεση αρχιτεκτονικών σχεδίων και την έκδοση άδειας οικοδομής από τις αρμόδιες υπηρεσίες για το ιεραποστολικό μας κέντρο.

Τα θαύματα της πίστεως είναι και προϊόν της υπομονής των ανθρώπων, στους οποίους συντελείται το θαύμα. Εκεί δοκιμάζεται η πιστή και παραδίδεται ο άνθρωπος στο θέλημα του Θεού. Και όπου Θεός βούλεται, νικάται ανθρώπων τάξη. Και αυτή είναι η πίστη μας στο εγχείρημα μας στο Νότιο Σουδάν, όπου μετά από 38 χρόνια εκκλησιαστικής απουσίας (λόγω του εμφυλίου πολέμου) έδωσε ο καλός μας Θεός τη ζωντάνια στην Εκκλησία Του. Όπως τότε στον παράλυτο της κολυμβήθρας του Σιλωάμ, που επί 38 χρόνια περίμενε αυτή τη συνάντηση με το Θεό, έτσι και τα αδέλφια μας στο Νότιο Σουδάν μετά από 38 χρόνια βρήκαν το χώρο της συνάντησής τους με το Θεό, την Εκκλησία τους ζωντανή, και προχωρούν το δρόμο για ένα καλύτερο μέλλον στο πολύπαθο Νότιο Σουδάν.

Σε αυτό ζητώ τις ευχές και τις προσευχές σας. Αμήν!

† Ο Νουβίας Νάρκισσος

Ιεραποστολή στο Νότιο Σουδάν (β΄ μέρος)

28 Μαρτίου 2015

Απολαύστε αποσπάσματα από την ομιλία του Μητροπολίτη Νουβίας κ. Νάρκισσου στη σύναξη της Αδελφότητάς μας το Μάρτιο του 2015. Η Ιεραποστολή στο Νότιο Σουδάν κάνει τα πρώτα της βήματα…

Δείτε και το πρώτο μέρος

Εκδήλωση για τη νέα Ιεραποστολή στο Νότιο Σουδάν από το Μητροπολίτη Νουβίας Νάρκισσο

28 Φεβρουαρίου 2015

Metropolitan Narkissos Gammoh of Nubia

Την Κυριακή 8 Μαρτίου στις 11.00 π.μ. θα έχουμε την τιμή να φιλοξενούμε το Μητροπολίτη Νουβίας κ. Νάρκισσο (Gammoh) στη μηνιαία Σύναξη της Αδελφότητάς μας. Ο Σεβασμιώτατος θα μας επισκεφθεί και θα μας μιλήσει για τις νέες ιεραποστολικές προσπάθειες της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο Νότιο Σουδάν, το νεότερο κράτος του πλανήτη. Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στην αίθουσα της Αδελφότητας, Μακένζυ Κινγκ 6, Θεσσαλονίκη.

Θα προηγηθεί συνεκκλησιασμός στον Ιερό Ναό Τιμίου Προδρόμου επί της οδού Παύλου Μελά. Είστε όλοι προσκεκλημένοι.

Εμπειρίες και βιώματα από το Νότιο Σουδάν

26 Φεβρουαρίου 2015

Με την χάρη του Θεού και την ευλογία του Μακαριωτάτου πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β΄ ξεκίνησα στις αρχές του χρόνου μια περιοδεία στην απροσπέλαστη περιοχή του νοτίου Σουδάν.

Για δεκαετίες μαινόταν άγριος εμφύλιος πόλεμος που συνεχιζόταν με αμείωτη ένταση, γεγονός που δημιουργούσε συνεχή απογοήτευση και απελπισία στους γηγενείς.

Ξεκίνησα χωρίς να ξέρω που πηγαίνω, ο προορισμός μου ηταν ακαθόριστος καθώς όλες οι πληροφορίες και οδηγίες ήταν συγκεχυμένες και πιο πολύ με μπέρδευαν παρά μου ξεκαθάριζαν το ούτως ή άλλως θολό τοπίο. Οπωσδήποτε η μόνιμη σύσταση ήταν «να προσέχεις».

Αυτές τις στιγμές θυμήθηκα αυτό που είχα διαβάσει στην Αγία Γραφή και δεν το αντιλαμβανόμουν πλήρως. Στην προς Εβραίους επιστολή στο 11ο κεφάλαιο: Ἁβραάμ ὑπήκουσεν ἐξελθεῖν εἰς τόν τόπον ὅν ἔμελλε λαμβάνειν εἰς κληρονομίαν, καί ἐξῆλθε μή ἐπιστάμενος ποῦ ἔρχεται. Η προσωπική εμπειρία της πρόσβασης στον άγνωστο τόπο μού έδειξε πόσο δύσκολο είναι ανθρωπίνως να ξεκινήσεις για κάπου και να μην ξέρεις πού πας. Και εν προκειμένω ακόμη και η καλύτερη πληροφορία για το Νότο ήταν αποκαρδιωτική.

Τελετή θεμελίωσης του πρώτου ιεραποστολικού κέντρου στο Νότιο Σουδάν

Τελετή θεμελίωσης του πρώτου ιεραποστολικού κέντρου στο Νότιο Σουδάν

Ωστόσο, εκεί συντελέστηκε το θαύμα της πίστεως και πήγαν όλα πολύ καλά, ανοίξαμε τους ναούς που ήταν κλειστοί για πολλά χρόνια, ακούστηκε για πολλούς για πρώτη φορά και για άλλους νοσταλγικά το «ευλογημένη η βασιλεία του Πατρός και του Υιού και του Αγ. Πνεύματος», κοινώνησαν όλοι όσοι σαν ήρωες παρέμειναν στην περιοχή της πρωτεύουσας του νότιου Σουδάν κυριολεκτικά με κίνδυνο της ζωής τους κρατούντες το φως του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας. Την επομένη κόψαμε την Αγιοβασιλόπιτα για το νέο έτος και μετά καθίσαμε στην αυλή της εκκλησιάς με ζωγραφισμένη την ανακούφιση και την ψυχική τόνωση στα πρόσωπα των συμμετεχόντων.

Θεμελιώσαμε το νέο ιεραποστολικό κέντρο του Αγίου Μάρκου στην περιοχή Mogala στο ανατολικό άκρο της πρωτεύουσας Juba. Εκεί, για την τέλεση του αγιασμού δεν είχαμε λιβανιστήρι για να θυμιάσουμε στην ώρα της τελετής και έτσι ψάχνοντας για να δώσω μια πρόχειρη λύση της στιγμής, το μόνο που μπόρεσα να βρω ήταν ένας γεμιστήρας για σφαίρες από όπλο καλάσνικoφ. Άναψα τα καρβουνάκια στην άκρη του γεμιστήρα, έβαλα το λιβάνι και κράτησα το γεμιστήρα από την άλλη του άκρη και θύμιασα τους ανθρώπους που με συνόδευαν και αναλογιζόμουν μέσα μου ότι με αυτόν τον γεμιστήρα του καλάσνικοφ που σκόρπισε το θάνατο έμελλε να λιβανίσω στον αγιασμό για το θεμέλιο λίθο του πρώτου ιεραποστολικού κέντρου του Αγίου Μάρκου και μέσα μου προσευχόμουν αυτά τα εργαλεία του πολέμου και της καταστροφής να μεταμορφωθούν σε σκεύη λατρείας του Θεού. Μόνο τότε θα βασιλέψει η ειρήνη και η ενότητα του λαού σε αυτή την χώρα.

Το δεύτερο ταξίδι την μεθεπομένη ήταν η μετακίνηση μου στο δυτικό τροπικό στην πόλη Wau του Νοτίου Σουδάν. Ήταν μια πραγματική αποκάλυψη το ότι εκεί βρήκα ανθρώπους ατόφιους, ανυπόκριτους, γνήσιους, και δυστυχώς απόλυτα φτωχούς χωρίς ρεύμα και νερό. Και όταν λέμε χωρίς ρεύμα, φαντάζεστε πόσα πράγματα είναι ανύπαρκτα, ενώ σ’ εμάς στον δυτικό κόσμο είναι σκανδαλωδώς δεδομένα. Μια ευχάριστη ωστόσο ανακάλυψη αποτέλεσε το γεγονός ότι πάρ’ αυτα η έλλειψη του ρεύματος έχει ένα καλό… Μπορείς να δεις τα άστρα το βράδυ και να αισθάνεσαι ευρύχωρα.

Χαμόγελα

Χαμόγελα

Με τη χάρη του Θεού, βαφτίσαμε δέκα παιδιά και λειτουργήσαμε την εκκλησία του Προφήτη Ηλία που είχαν χτίσει οι Έλληνες, κοντά στις αρχές του προηγούμενου αιώνα. Χτύπησε η καμπάνα ξανά, μετά από πολλές δεκαετίες, τους διάβασα την συγχωρητική ευχή και κοινώνησαν όλοι.

Εκεί ένα βράδυ, στο φτωχικό δείπνο που με αρχοντιά μού πρόσφεραν, όπου όλοι τρώγαμε με τα χέρια από το ίδιο μεγάλο πιάτο στο τραπέζι, μου διηγήθηκαν γύρω από το μαγκάλι με τη φωτιά, ιστορίες για το πως ζούσαν στις μέρες του εμφυλίου… Ξήλωναν τον τσίγκο από τις σκέπες των σπιτοκάλυβων, για να μαγειρέψουν επάνω τους να φάνε κάτι, ενώ ελάχιστη ήταν η τροφή τους και οι αρρώστιες αντιμετωπίζονταν χωρίς τα στοιχειώδη, ούτε φάρμακα ούτε γιατρούς.

Εν τω μεταξύ, η ελονοσία έχει θερίσει το μισό πληθυσμό. Δεν υπάρχει κάποιος που να μη νοσεί από ελονοσία. Οι πιο δυνατοί οργανισμοί αντέχουν, οι πιο αδύνατοι καταλήγουν και κυρίως τα παιδιά. Η ζωή όλων είναι στην κόψη του ξυραφιού και ανά πάσα στιγμή μπορεί να πεθάνουν. Η ζωη δεν είναι σίγουρη, ο θάνατος είναι καθημερινότητα είτε προέρχεται από χολέρα είτε από ελονοσία είτε έμπολα και, αν γλυτώσεις από όλα αυτά, ο εμφύλιος σε περιμένει στην άλλη γωνία. Όποιος επιζήσει εκεί είναι πρωταθλητής της ζωής.

Η ελληνική κοινότητα μας στο Wau είναι απόγονοι Ελλήνων που έφτασαν εκεί στις αρχές του 1910. Ήταν μεγάλη συγκίνηση για μένα, όταν έφτασα εκεί και δεν είχα ακόμη προλάβω να τακτοποιήσω τα πράγματα μου. Το πρώτο τους μέλημα ήταν να με πάνε να διαβάσω ένα τρισάγιο στους Έλληνες πατεράδες τους και προγόνους τους στο ελληνικό κοιμητήριο. Φόρεσα τα άμφια μου, άναψα το λιβανιστήρι και, ενώ έψελνα την ακολουθία, μέσα μου αναλογιζόμουν τη γενναιότητα αυτών των ανθρώπων να αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, τα ελληνικά νησιά Μυτιλήνη, Λήμνο και άλλα, να έρθουν εδώ στην άκρη του κόσμου, να ζήσουν, να δημιουργήσουν οικογένειες, να δουλέψουν κάτω από δυσμενείς συνθήκες ζωής, εκτός πολιτισμού και ανέσεων. Με μια πρόχειρη εκτίμηση θα λέγαμε ότι αυτή η περιοχή του πλανήτη ήταν πάντα 100 χρόνια πίσω. Γι’ αυτό ήταν σπουδαίο επίτευγμα τότε, το 1910 που δημιούργησαν κοινότητα, ελληνική λέσχη, σχολειό, έχτισαν εκκλησία, με άλλα λόγια δημιούργησαν μια μικρή Ελλάδα εκτός Ελλάδας να ζήσουν μέσα της και να ζήσει αυτή μέσα τους. Παρατήρησα: πάνω στα μνήματα τους είχαν χαράξει περίτεχνα στο μάρμαρο λόγια νοσταλγίας για την πατρίδα, που διαβάζοντάς τα και από πέτρα αν είσαι φτιαγμένος θα δάκρυζες. Ήταν πραγματικοί άνδρες που υποκλινόσουν μπροστά τους. Ας είναι αιωνία η μνήμη του παραδείγματος τους.

Το πρώτο εκκλησίασμα

Το πρώτο εκκλησίασμα

Τέλος ήρθε η μέρα της επιστροφής στην πρωτεύουσα Juba, καθ’ ότι υπήρξε προγραμματισμένη συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών της χώρας. Στο αεροδρόμιο ένιωσα ότι δεν ήθελα να φύγω και όταν έπρεπε να αποχαιρετήσω τους ανθρώπους και να κατευθυνθώ προς το αεροπλάνο αισθάνθηκα την καρδιά μου να ματώνει και να μη θέλει να τους αποχωριστεί. Όμως παρηγορήθηκα καθώς αυτός ο μικρός θάνατος, ο αποχωρισμός, θα φέρει την ανάσταση του, καθώς η επιστροφή μου εκεί είναι δεδομένη.

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής, επειδή η λύπη, όταν μοιράζεται, ελαττώνεται και η χαρά, όταν μοιράζεται, πολλαπλασιάζεται, γι’ αυτό έχω τη χαρά να επικοινωνήσω μαζί σας και να σας κάνω κοινωνούς των ιεραποστολικών προσπαθειών μας στην Αφρική. Εμείς σπέρνουμε, εσείς ποτίζετε, ο Θεός αυξάνει και εύχομαι αυτές οι κοινές προσπάθειές μας να βρουν το προσδοκώμενο αποτέλεσμα, ώστε να δοξάζεται το άγιο όνομα του Θεού εν παντί καιρώ και τόπω.

Καλή δύναμη
Ο Νουβίας Νάρκισσος (Gammoh)

Ανάσταση της Ορθοδοξίας στο Νότιο Σουδάν

13 Ιανουαρίου 2015

Με την χάρη  του Θεού, την ευχή και ευλογία της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεοδώρου Β΄, το Σάββατο 10 Ιανουαρίου 2015 θεμελιώθηκε από τον Σεβ. Μητροπολίτη Νουβίας κ. Νάρκισσο το πρώτο Ιεραποστολικό Κέντρο στο Νότιο Σουδάν, το πλέον νεοσύστατο κράτος του κόσμου, μια πολύπαθη χώρα που μαστίζεται από εμφυλίους πολέμους για παραπάνω από 30 χρόνια, με ελάχιστα διαστήματα κατάπαυσης των εχθροπραξιών.

Το πρώτο αυτό Ιεραποστολικό Κέντρο που θα λειτουργήσει στο Νότο τιμάται επ’ ονόματι του Αγίου ενδόξου Αποστόλου και Ευαγγελιστού Μάρκου, ιδρυτού της Αλεξανδρινής  Εκκλησίας. Η περιοχή που θα στεγαστεί η Ιεραποστολική προσπάθεια είναι στο ανατολικό άκρο της πρωτεύουσας Juba, στην τοποθεσία Mongala, σε απόσταση 500 μέτρων από το Λευκό Νείλο.

Nubia1

Στην ολιγόλεπτη ομιλία του, ο Σεβασμιώτατος  μετέφερε στους παρευρισκομένους την απόλυτη αγάπη και το άγρυπνο ενδιαφέρον του Μακαριωτάτου για το Νότιο Σουδάν, στη συνέχεια  επαίνεσε τους ελάχιστους Έλληνες, οι οπoίοι παρ’ όλες τις δυσκολίες και τους κινδύνους παρέμειναν στην περιοχή και ευχήθηκε η ημέρα αυτή να είναι η αρχή για μόνιμη ειρήνευση και ενότητα του Νοτίου Σουδάν ώστε να ευημερεύει και να προοδεύει αυτός ο πολυπαθής λαός.

Την επομένη, 11 Ιανουαρίου, και μετά από 38 ολόκληρα χρόνια τελέστηκε ξανά στον Ιερό Ναό του Αγίου Στυλιανού στο κέντρο της Juba, η Θεία Λειτουργία από το Σεβ. Μητροπολίτη Νουβίας κ. Νάρκισσο. Ιερή συγκίνηση και ανεκλάλητη χαρά πλημμύρισε τους ολιγοστούς γενναίους Έλληνες που παρέμειναν στο Νότιο Σουδάν παρά τις αντίξοες πολιτικές συνθήκες και προς τους οποίους ο Μητροπολίτης ευχήθηκε το 2015 να είναι έτος ειρηνικό και να φέρει τη συμφιλίωση και την ενότητα στο λαό, ενώ προ της απολύσεως ευλόγησε και διένειμε τη βασιλόπιτα.

Nubia3

Στις 12 Ιανουαρίου, ο Μητροπολίτης έγινε δεκτός από τον Υπουργό Θρησκευμάτων της Χώρας κ. Moses Telar Cindwt, προς τον οποίον τόνισε την ιστορική παρουσία και προσφορά της Ορθοδόξου Εκκλησίας στην περιοχή, καθώς και τη θέληση για συνέχιση αυτής της παρουσίας και προσφοράς στο μέλλον, καθότι το Νότιο Σουδάν είναι πλέον μια ανεξάρτητη χώρα. Με τη σειρά του ο Υπουργός δεσμεύτηκε το νέο κράτος να προσφέρει κάθε δυνατή διευκόλυνση για να πετύχει η Ορθόδοξη Εκκλησία την αποστολή της, την οποία έχει πολλή ανάγκη.

Τέλος, στις 13 Ιανουαρίου, ο Μητροπολίτης μετέβη σε μια άλλη πόλη του Νότου, την Wau, για να έρθει σε επαφή με αρκετές ορθόδοξες οικογένειες που ζουν εκεί, να λειτουργήσει στον Ιερό Ναό του Προφήτου Ηλιού, και να τελέσει τις βαπτίσεις πολλών παιδιών που είχαν μείνει αβάπτιστα λόγω διαφόρων δυσκολιών.

Ο Νουβίας Νάρκισσος

Nubia2

Τα παιδιά του Νότιου Σουδάν

15 Νοεμβρίου 2014
Το Νότιο Σουδάν είναι το νεότερο ανεξάρτητο κράτος στον κόσμο, που σχηματίστηκε τον Ιούλιο του 2011. Η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι Χριστιανοί, ενώ ο Ορθόδοξος πληθυσμός εκτιμάται σε μερικές χιλιάδες.

Με την ευλογία του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας κ.κ Θεοδώρου, περάτωσαν την κατήχησή τους ακόμη πέντε παιδιά από το Νότιο Σουδάν και βαπτίστηκαν. Τα παιδιά αυτά κατάγονται από μια χώρα που μαστίζεται πλέον από ποικίλα δεινά: εμφύλιο πόλεμο, προσφυγιά, πείνα, επιδημίες χολέρας και πρόσφατα και επιδημία Έμπολα. Μέσα σ’ όλα αυτά η επιβίωση είναι μεγάλο κατόρθωμα.

Με τη βάπτιση τους σήμερα, αυτά τα παιδιά δηλώνουν σιωπηλά, σε όλη τη δυτική κοινωνία του κομφορμισμού και της αδιαφορίας για την Εκκλησία του Χριστού, ότι η ζωή δεν αφορά μόνο στην επιβίωση αλλά την ξεπερνά, προχωρά πέρα από το βιολογικό ένστικτο, αντλώντας τη δύναμη και το κουράγιο για τη ζωή από την Πηγή της ζωής που δεν είναι άλλη από τον ίδιο τον Χριστό.

Η υπομονή στο μαρτύριο και η μαρτυρία τους με τη βάπτισή τους φανερώνουν περίτρανα τον αγώνα τους για πνευματική ζωή, του οποίου ο Θεός με κατέστησε μάρτυρα και με αυτή την ιδιότητα σας μεταφέρω τα γεγονότα.

Νουβίας

Αγαπητοί φίλοι της Ιεραποστολής,

Εσείς και τα μέλη της Αδελφότητας Ορθοδόξου Εξωτερικής Ιεραποστολής είστε οι συνοδοιπόροι αυτών των παιδιών σε αυτό τον αγώνα. Στις αρρώστιες, τους κόπους, τις αγωνίες, τους κινδύνους, είστε μαζί μας, μας κάνετε να μην αισθανόμαστε μόνοι.

Ο Θεός να σας ευλογεί και να σας χαριτώνει για όσα προσφέρετε στην Εξωτερική Ιεραποστολή.

Με εν Χριστώ αγάπη και εκτίμηση
† Ο Νουβίας Νάρκισσος

Πρώτη ομαδική βάπτιση παιδιών του Νοτίου Σουδάν

4 Μαρτίου 2014

Με την χάρη του Θεού και την ευλογία του Μακαριωτάτου Πάπα και Πατριάρχου Αλεξανδρείας κ.κ Θεοδώρου B’, την Τρίτη 25η Φεβρουαρίου ε.ἐ. ο Σεβ. Μητροπολίτης Νουβίας κ.Νάρκισσος, ετέλεσε την πρώτη ομαδική βάπτιση παιδιών του Νοτίου Σουδάν.

Πρόκειται για παιδιά που είχαν μείνει αβάπτιστα για πολλά χρόνια, εξ αιτίας του εμφυλίου πολέμου στην ευρύτερη περιοχή του Νότου. Η ευλογία και η χαρά ήταν έκδηλες στα πρόσωπα των νεοβαπτισθέντων παιδιών. Η συγκίνηση και η ευγνωμοσύνη ήταν ζωγραφισμένες στη μορφή των παρευρισκομένων γονέων και συγγενών που ανέμεναν για χρόνια αυτή τη στιγμή. Βαπτίσθηκαν εννέα παιδιά από νηπιακή μέχρι την ηλικία των δεκαέξι ετών. Στο τέλος του Μυστηρίου, ο Σεβασμιώτατος απεύθυνε στα παιδιά λόγο νουθεσίας και πνευματικής οικοδομής. Στην Βάπτιση παραβρέθηκαν ο Πρόξενος του Νοτίου Σουδάν κ.Robert Ring Ring και ο Πρόεδρος της Κοινότητος του Ουάου κ.Αριστοτέλης Κικέζος από όπου κατάγονται τα παιδιά.

Κατόπιν στην αυλή του ναού ακολούθησε δεξίωση που είχαν ετοιμάσει οι μητέρες των παιδιών. Όλοι μας ανεξαιρέτως βιώσαμε μια εσωτερική χαρά και ηρεμία, αλλά και γαλήνη, ένδειξη της παρουσίας του Θεού.

Δοξάζουμε τον Θεό για τις μεγάλες αυτές ευλογίες!

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Νουβίας.