Παιδιά της Αφρικής

ΑΓΚΟΛΑ

Όταν η χώρα ομοιάζει με αυλόπορτα στον ωκεανό

μήπως είναι για να κρατά το μυστικό της,

καθώς στα χειρουργεία της αιματόβαφης γης

καθρεπτίζουν τα διαμάντια τη λάμψη τους;

 

Παιδιά ανυπόμονα στο ξύπνημα του ήλιου

υψώνουν τα χέρια για αγκαλιά,

αλλά εκείνος διαφεύγει αμέσως ψηλά

υποσχόμενος μία ολόφωτη ζωή.

 

ΑΚΤΗ ΕΛΕΦΑΝΤΟΣΤΟΥ

Όταν στο καταφύγιο θηραμάτων Σασσάντρα

οι ελέφαντες αναγγέλλουν την ισχύ της σιωπής,

στο αναγέλασμα χιμπατζήδων στο δάσος

συνοδεύουν την συμφωνία πολύχρωμοι παπαγάλοι.

 

Παιδιά μεγαλωμένα στις καφεοφυτείες

πρωτοπόρα στην οσμή της σαγήνης

συλλέγουν καρπούς με ρυθμικούς παλμούς

σε καλαθίσκους καλλιτεχνήματα υπομονής.

 

Γ Κ Α Ν Α

Όταν το φράγμα Ακοσόμπο στο ποταμό Βόλτα

νεροδημιουργεί δαντελωτή λίμνη,

ο θαλασσογενής άνεμος με χαρμοσύνη

δροσίζει το ζεστοκόπημα της ημέρας.

 

Παιδιά μεγαλωμένα στις δωροφόρες φυτείες

μυροφόρα από συγκομιδή του κακάου

χορεύουν όπως η ευλύγιστη αντιλόπη

στις αλμυρές αμμουδιές με μουσικά κοχύλια

 

Ζ Α Μ Π Ι Α

Όταν πριν από αναρίθμητες εποχές

σ’ ένα σπήλαιο στην Κάμπουε άστραψε φωτιά,

ο άνθρωπος χαιρέτισε τη φλόγινη παρουσία

με παλμούς ευδαιμονικής υπεροχής.

 

Παιδιά με γνώση πνευματικής ηλιαχτίδας

διαλεκτικά στο πέρασμα του χρόνου

καλύπτουν με κλαδιά από μπουκαβίλιες

την άσχημη γύμνια του ψεύδους.

 

Ζ Ι Μ Π Α Μ Π Ο Υ Ε

Όταν ο ερωτικός ποταμός Ζαμβέζης

φιλά στο πέρασμα του χείλος δύο χιλιομέτρων γης,

γεννιούνται οι αφροσκεπείς καταρράκτες Βικτωρίας

στο μεγαλείο της ονειρόπλαστης εικόνας.

 

Παιδιά φυλακισμένα στη πεινασμένη δυστυχία

γονυπετή στη νηπτική προσευχή

προσμένουν στο σκοτάδι με αναμμένα κεριά

την γνωριμία με τις ηλιόχαρες ημέρες.

 

Κ Α Μ Ε Ρ Ο Υ Ν

Όταν στο Βορρά τα έλη με παπύρους

γράφουν στο λειμώνα την μακροχρόνια ιστορία,

στο Νότο η πρασίχρωμη βλάστηση

συλλαμβάνει τις τροπικές καταιγίδες.

 

Παιδιά με ακατανίκητη θέληση στο μέλλων

συνετά στην καρποφόρα πρόοδο

ακριβομετρούν την ανθρώπινη λογική

στη ζυγιασμένη δικαιοσύνη.

 

Κ Ε Ν Υ Α

Όταν το ανεμόκαμα χορεύει στις σαβάνες

τα ψηλά χόρτα υποκλίνονται στο πέρασμά του,

όμως στη λίμνη Ναϊβάσα τα φλαμίνγκο

δημιουργούν το λεπτόμορφο νυφικό του δειλινού.

 

Παιδιά με ιχνηλασία πόνου στα χέρια

αρωματισμένα από την συλλογή του τσαγιού

τραγουδούν καθώς η κούραση αναπαύεται

κάτω από τις σκιές των δένδρων.

 

Κ Ο Ν Γ Κ Ο

Όταν δακρύζει ο θρυλικός ποταμός Κονγκό

στη διψασμένη παλάμη της γης,

ένα λουλούδι καρφωτό στην καρδιά της Αφρικής

θυμίζει τη μνήμη του εθνοσωτήρα Πατρίς Λουλούμπα.

 

Παιδιά τρομαγμένα από εμφύλιες διαμάχες

εξαντλημένα όπως τα μαραμένα βλαστάρια

ρίχνουν τα δίχτυα από ποταμόλιμνες πιρόγες

αναμένοντας την πολυπόθητη τροφή.

 

ΚΟ Ν Γ ΚΟ ΙΙ

Όταν οι παραπόταμοι Ουμπάνγκι, Σάνγκα, Νιάρι

δωρίζουν τα νερά στον άρχοντα Κονγκό,

εκείνος τρεχούμενος από την μέθη της ζούγκλας

σκοντάφτει στους ονειρογέννητους καταρράκτες.

 

Παιδιά των Πυγμαίων έξω από λασποκαλύβες

ετοιμάζουν καρτερικά δηλητηριώδη βελάκια,

ενώ τα φυσοκάλαμα ευθύβολα όπλα τους

είναι υποψήφιος θάνατος στο αυριανό κυνήγι

Μ Α Δ Α Γ Α Σ Κ Α Ρ Η

Όταν ο τυφώνας ανοίγει το παράθυρο της φύσης

ξυπνά τη σιωπή της νύχτας,

όμως τα απολιθώματα δένδρων, φυτών, ζώων

εξακολουθούν τη κοίμηση στους αιώνες.

 

Παιδιά με πηγαία αισθήματα καλοσύνης

αρμυρισμένα από τον μισθό της θάλασσας

ψαρεύουν δεξιότεχνα στα ύφαλα νερά

με την επιτήρηση του ωκεάνιας αύρας.

Μ Α Λ Α Ο Υ Ϊ

Όταν το όνομα σημαίνει «Γη των Φλογών»

είναι από κοκκινόχρωμα νερά της λίμνης Μαλάουϊ,

καθώς ο ήλιος κλέβει την ημέρα

αφήνοντας τα μονόξυλα να πλέουν στην μοναξιά.

 

Παιδιά με γενναιόψυχα κορμιά ανδρειοσύνης

ευαίσθητα στη νωπογραφία της νύκτας

κρυφομετρούν τ’ αστέρια του ονείρου

να μη τα προδώσει το φεγγάρι στην αυγή.

Μ Ο Ζ Α Μ Β Ι Κ Η

Όταν ο Εθνικός Δρυμός Γκορονγκόζα

συγκεντρώνει σε γιορτή πολυάριθμα ζώα,

ο Ινδικός Ωκεανός φιλόξενος σε ποτάμια νερά

ησυχάζει στα βάθη του θαλάσσιου μυστηρίου.

 

Παιδιά με γυμνασμένη σοφία λόγου

απρόσιτα από λερωμένες πράξεις

κωπηλατούν στις εξαίρετες ακτογραμμές

με παρρησία προς την άγνωστη πορεία.

Μ Π Ε Ν Ι Ν

Όταν στις λιμνοθάλασσες τα ψάρια γαργαλούν όστρακα

κάτω από πασσαλόπηκτες καλύβες,

οι σχεδίες σκαλισμένες από κορμό δένδρων

αυτοσχεδιάζουν ωραιοστόλιστες εικονογραφίες.

 

Παιδιά μεγαλωμένα από γάλα καρύδας

στη λαμπροφόρα αγκάλη της ανατολής

κολυμπούν επάνω στο νυχάκι του Ατλαντικού

συντροφιά με την απεραντοσύνη της σκέψης.

 

Μ Π Ο Τ Σ Ο Υ Α Ν Α

Όταν οι καμηλοπαρδάλεις στο πάρκο Τσόμπε

τρέχουν να υποδεχθούν την ανατολή,

στην παραδεισένια κιβωτό του δέλτα Οκαβάνγκο

οι ιπποπόταμοι λούζονται στη μέθη της χαράς.

 

Παιδιά των Μπουσμάνων στην έρημο Καλαχάρι

άλλα μεταφέρουν με κολοκύθες νερό,

άλλα ανάβουν φωτιά από τριμμένα ξυλαράκια

σ’ ένα απόλυτο εναγκαλισμό της φύσης.

Μ Π Ο Υ Ρ Ο Υ Ν Τ Ι

Όταν οι φυλές Τούτσι και Χούτου σμίγουν τα χέρια

η  λησμονιά σβήνει το κόκκινο χρώμα,

καθώς τα τύμπανα στέλνουν ελπιδοφόρο μήνυμα

όπου υπάρχουν ανθοφορεμένες προσδοκίες.

 

Παιδιά με λεπτοφυή παρουσία στη ζωή

ανοιχτόκαρδα στην είσοδο της αγάπης

ανεβαίνουν στις μοσχομυρωδάτες μπανανιές

με γρήγορη ακροβατική δεξιοτεχνία.

 

Ν Ι Γ Η Ρ Ι Α

Όταν οι φυλές Ίμπο, Γιουρούμπα, Χάουσα, Φουλάνι

και άλλες μικρότερες κυκλώνουν τον ποταμό Νίγηρα,

αυτός τις φιλοδωρεί με νοτισμένο χάδι

ανασταίνοντας την ελπίδα από πληγωμένες ξηρασίες.

 

Παιδιά με ιδιόχειρες αχυροκαλύβες – σχολεία

μακρόθυμα στην υπακοή του χρόνου

ποθούν το νηπιόσπορο της μάθησης

στην αυριανή καλλιέργεια της νόησης.

 

Ο Υ Γ Κ Α Ν Τ Α

Όταν τη λίμνη Βικτωρία ρουφά ο νεογενής Νείλος

είναι όπως η μητέρα θηλάζει το μικρό της,

αλλά και στα νούφαρα που αγγίζουν τις όχθες

η ομορφιά της στεφανώνει την αιωνιότητα.

 

Παιδιά δακρυσμένα στην αιχμαλωσία του πόνου

λυπημένα από τη φυγή της χαράς

αναζητούν το πολύφατο ουράνιο τόξο

να αποδράσουν από την καθημερινή μοναξιά

 

Ρ Ο Υ Α Ν Τ Α

Όταν η πηγή της συνείδησης δακρύζει θλίψη

από χρόνιο πόνο λιποθυμισμένο,

τα αιματόχρωμα λουλούδια ανθίζουν

στη γονυπετή μνήμη του εμφυλίου πολέμου.

 

Παιδιά λιμνόβια στις όχθες της Κίβου

σχεδιάζουν παγκόσμιες φτερούγες ειρήνης

και ο ήλιος θαυμάζοντας τον πίνακά τους

τα δωρίζει ολοφώτεινες αχτίδες στο νου.

Σ Ι Ε Ρ Ρ Α    Λ Ε Ο Ν Ε

Όταν με επισημότητα τα «Όρη των Λεόντων»

δίνουν υπερήφανα το όνομα στη χώρα,

ο φοβερός ήχος των κεραυνών

μοιάζει με βρυχηθμό επιβλητικού λιονταριού.

 

Παιδιά με πρόσφατες μαστιγωμένες αναμνήσεις

τρομαγμένα από αιματοβαμμένες εποχές

προσδοκούν το θάνατο του πολέμου

στην ειρηνική συνύπαρξη του ανθρώπου.

 

Τ Α Ν Ζ Α Ν Ι Α

Όταν το Κιλιμάντζαρο άρχοντα ύψους

επισκέπτονται σκιόμορφα σύννεφα,

η φυλή Μασάϊ βαπτίζεται στην Ορθόδοξη Πίστη

στις πεδιάδες Σερενγκέτι καταφύγιο των ζώων.

 

Παιδιά με ηλιογέννητες αρετές ψυχής

ανέγγιχτα από λεκέδες ντροπής

κρυφοπαίζουν με πολυκέντημες πεταλούδες

στη φυσική κιβωτό της νιότης.

 

Τ Ο Γ Κ Ο

Όταν οι κοκκοφοίνικες απλώνονται στις παραλίες

ωραιόπαθος τάπητας ιχνογραφείται στη φύση,

ενώ το κύμα τερματίζει τον ήχο της αποστολής του

με ταξιδιάρικες θαλασσοδαρμένες αναμνήσεις.

 

Παιδιά λυγερόκορμα όπως οι φυλλωσιές

ανεβασμένα στους λεπτόκορμους φοίνικες

στοχάζονται από ψηλά την ανυπαρξία αξιών

στην σημερινή σκιώδη κοινωνία.

Τ Σ Α Ν Τ

Όταν κάνει επιδρομή ο καυτερός άνεμος

φορτωμένος άμμο από τα σωθικά της Ζαχάρας

η φιλόδωρη λίμνη Τσάντ παρηγορεί τον άνθρωπο

προσφέροντας επιούσια αγαθά.

 

Παιδιά γύρω στις ψάθινες καλύβες

δασκαλεμένα στην ενάρετη σωφροσύνη,

τρεχοπαίζουν τοξοβολώντας τον ήλιο

καθώς τ’ αποχαιρετά από το ταξίδι της ημέρας.

Τα παιδιά της Αφρικής ευλογημένα από τον Χριστό

ακολουθούν τον αγιοδρόμο της πίστης.